[1] Fugit impius, nemine persequente; iustus autem quasi leo confidens.
[2] Propter peccata terrae multi principes eius; et propter hominem intellegentem et sapientem rectus ordo longior erit.
[3] Vir pauper et calumnians pauperes similis est imbri vehementi, in quo paratur fames.
[4] Qui derelinquunt legem, laudant impium; qui custodiunt, succenduntur contra eum.
[5] Viri mali non intellegunt iudicium; qui autem requirunt Dominum, animadvertunt omnia.
[6] Melior est pauper ambulans in simplicitate sua quam perversus in viis suis, quamquam dives.
[7] Qui custodit legem, filius sapiens est; qui autem comissatores pascit, confundit patrem suum.
[8] Qui coacervat divitias suas usuris et fenore, liberali in pauperes congregat eas.
[9] Qui declinat aures suas, ne audiat legem, oratio quoque eius erit exsecrabilis.
[10] Qui decipit iustos in via mala, in interitu suo corruet, et simplices possidebunt bona eius.
[11] Sapiens sibi videtur vir dives, pauper autem prudens scrutabitur eum.
[12] In exsultatione iustorum multa gloria est, et, cum exaltantur impii, abscondit se homo.
[13] Qui abscondit scelera sua, non prosperabit; qui autem confessus fuerit et reliquerit ea, misericordiam consequetur.
[14] Beatus homo, qui semper est pavidus; qui vero indurat cor suum, corruet in malum.
[15] Leo rugiens et ursus esuriens princeps impius super populum pauperem.
[16] Dux indigens prudentia multos opprimet; qui autem odit avaritiam, longi fient dies eius.
[17] Hominem, animae cuiusdam sanguine gravatum, si usque ad lacum fugerit, nemo sustineat.
[18] Qui ambulat simpliciter, salvus erit; qui perversis graditur viis, subito concidet.
[19] Qui operatur terram suam, satiabitur panibus; qui autem sectatur otium, replebitur egestate.
[20] Vir fidelis multum laudabitur; qui autem festinat ditari, non erit innocens.
[21] Qui dignoscit in iudicio faciem, non benefacit; et pro buccella panis praevaricatur homo.
[22] Festinat ditari vir invidus, ignorat quod egestas superveniet ei.
[23] Qui corripit hominem, gratiam postea inveniet magis quam ille, qui lingua blanditur.
[24] Qui abripit aliquid a patre suo et a matre et dicit: " Hoc non est peccatum ", particeps homicidae est.
[25] Qui desiderium dilatat, iurgia concitat; qui vero sperat in Domino, impinguabitur.
[26] Qui confidit in corde suo, stultus est; qui autem graditur sapienter, ipse salvabitur.
[27] Qui dat pauperi, non indigebit; qui autem occultat oculos, abundabit maledictis.
[28] Cum surrexerint impii, abscondentur homines; cum illi perierint, multiplicabuntur iusti.