Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 4:21

[1] Кечкен заманда Зевулун ве Нафталий топрагъы ашаланды, амма келеджек заманда денъиз ёлу, Иорданнынъ башкъа тарафында яткъан мемлекет ве халкълар яшагъан Галилея шуретли оладжакъ.

[2] Къаранлыкъта юрген халкъ буюк ярыкъ корьди! Олюм топрагъында, олюм кольгесинде яшагъан адамлар ичюн ярыкъ парылдады.

[3] Я РАББИ, Сен халкъны чокълаштырдынъ, оларгъа буюк къуванч багъышладынъ. Берекет джыйгъан заманда киби, алынгъан гъаниметнен пайлашкъан вакъытта киби, халкъ Сенинъ огюнъде къувана.

[4] Мидьян йыкъылгъан куню киби, халкъкъа агъырлыкъ эткен боюндырыкъны ёкъ эттинъ, омузларыны ургъан сопаны ве залымнынъ таягъыны Сен къырдынъ.

[5] Топракъны таптагъан аскерлернинъ аякъкъаплары, къангъа булангъан урбалары якъыладжакъ, атешке аш оладжакъ.

[6] Бизге бир Бала догъды, бизге бир Огъул берильди! Омузлары устюне акимиет къоюлды. Онъа «Аджайип», «Насиатчы», «Кучьлю Алла», «Эбедий Баба», «Аманлыкъ Падишасы» дейджеклер.

[7] Падишалыкъ эткенине ве акимиети тюбюнде аманлыкъ-тынчлыкъкъа сонъ олмайджакъ. Давутнынъ тахтындан эбедиен падишалыкъ этип, адалетнен ве догърулыкънен падишалыкъны пекитеджек ве къавийлештиреджек. Буларнынъ эписи – гъайрет ве буюк севгинен япылгъан Ордулар РАББИсининъ ишидир.

[8] Рабби Якъупкъа къаршы хабер этти, хабер этильгени Исраильде беджериледжек.

[9] О вакъыт бутюн халкъ, Эфраим ве Самариеде яшагъанлар буны анълайджакълар. Къопайланып, кибирли юрекнен:

[10] – Кирпичлерден япылгъан эвлер йыкъылгъан олса да, ёнма таштан къурармыз. Инджир тереклер кесильген олса да, ерлерине кедр сачармыз, – айталар.

[11] РАББИ оларгъа къаршы Рециннинъ душманларыны котереджек, залымларыны юреклендиреджек.

[12] Арамлылар куньдогъуш тарафындан, фелестинлилер куньбатыш тарафындан келип, Исраильни тишлеринен кемирип, ашайджакълар. Бундан сонъ да РАББИнинъ гъазабы тынмады, къолу эп бир узатылгъандыр.

[13] Амма халкъ оны Ургъангъа ялвармады, Ордулар РАББИсини къыдырмады.

[14] РАББИ Исраильнинъ эм башыны, эм къуйругъыны кеседжек, бир куньде эм пальма фиданларыны, эм къамышларыны да кесип атаджакъ.

[15] Акъсакъаллар ве мырзалар – онынъ башыдыр, ялан айткъан пейгъамберлер – онынъ къуйругъыдыр.

[16] Халкънынъ ёлбашчылары оларны ёлдан урдылар, артларындан кеткенлер гъайып олдылар.

[17] Шунынъ ичюн Рабби оларнынъ йигитлерине къуванмайджакъ, оксюзлеринен тул апайларыны аджымайджакъ, олар эписи имансыз ве яман, агъызларынен гуна япалар. Бундан сонъ да РАББИнинъ гъазабы тынмады, къолу эп бир узатылгъандыр.

[18] Ярамазлыкъ, атешке ошап, алевленди, тикенли чалыны ве кийик отларны ашап битире, ормандаки чалыларны якъа, тютюн бурум-бурум котериле.

[19] Ордулар РАББИсининъ хышымы ер юзюни атеш киби сарды, халкъ атешке аш ерине олды, агъа къардашыны аджымай.

[20] Онъ тарафта ашайлар – ач къалалар, сол тарафта кемирелер – тоймайлар, эр бири озь къолуны ашап битире.

[21] Менашше – Эфраимни, Эфраим – Менашшени кемире, экиси де Ехудагъа къаршы баш котерелер. Бундан сонъ да РАББИнинъ гъазабы тынмады, къолу эп бир узатылгъандыр.

Ешая — Chapters