Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 4:09

[1] Шу куньлери Хизкия агъыр хасталанып, олюм тёшегинде яткъанда, онъа Амоцнынъ огълу Ешая пейгъамбер кельди ве бойле деди: – Эвинъдекилеринъе васиетинъни къалдыр. Сен оледжексинъ, тюзельмейджексинъ.

[2] Хизкия диваргъа айланып, РАББИге:

[3] – Я РАББИ! Сенинъ огюнъде насыл садыкълыкънен ве бутюн юрегимнен Санъа берилип юргенимни эсле. Сенинъ огюнъде яхшылыкъ яптым, – дува этип, аджджы агълап башлады.

[4] РАББИ Ешаягъа бойле деди:

[5] – Артынъа къайт да, Хизкиягъа шойле айт: «РАББИ, бабанъ Давутнынъ Алласы бойле дей: Мен сенинъ дуваларынъны эшиттим, козь яшларынъны корьдим. Омрюнъе даа он беш йыл къошаджагъым,

[6] сени ве шу шеэрни Ашшур падишасы къолундан къуртараджагъым, бу шеэрни къорчалайджагъым».

[7] Мына санъа РАББИ айткъан сёзлерини тутаджакъ алямети:

[8] Ахазнынъ басамакъларындан он басамакъ тюшкен кольгени арткъа къайтараджагъым. Кунеш къайтты, кольге де энген он басамагъындан арткъа къайтты.

[9] Ехуда падишасы Хизкия хаста олып, яхшы олгъан сонъ, шуны язды:

[10] – Ярым омюр яшап, кетем, омюримнинъ яшамагъан йылларына мени олюлернинъ дюньясына чагъырдылар, – дедим.

[11] – РАББИни корьмейджегим! Яшагъанлар топрагъында РАББИни корьмейджегим! – деп тюшюндим. Адамларгъа энди бакъмайджагъым, дюньяда яшагъанларнынъ арасында энди олмайджагъым.

[12] Яшагъан ерим менден алына, чобан чалашы киби, менден узакълаша. Кетен безини сарып джыйыштыргъан токъумаджыгъа ошап, омюримни битирмек кереким; о, басманы кескени киби, омрюмни кесе. Гедже-куньдюз мени гъайып этесинъ.

[13] Сабагъадже ярдым сорап къычырам, О исе, арслангъа ошап, бутюн кемиклеримни парчалай. Гедже-куньдюз мени гъайып этесинъ.

[14] Къарылгъач, турна киби, аджыныкълы сеснен къычырам, гогерджин киби, ах чекем. Сёнюк козьлеримнен кокке бакъам. Я Раббим! Тарсыкъам, манъа аркъа-къая ол!

[15] Не айтаджагъым? О манъа айткъаныны беджерди. Йылларымны кедер толу битирем.

[16] Я Раббим, адамлар сёзлеринънен яшайлар, рухумнынъ яшайышы да бундадыр. Мени тедавийлеп, манъа омюр багъышла!

[17] Иште, буюк аджджылыкъ меним ичюн хайырлы олды. Сен джанымны олюм чукъурындан къуртардынъ, эписи гуналарымны четке ташлап аттынъ.

[18] Олюлернинъ дюньясы Санъа шукюр этмез, олюм Сени макътамаз, мезаргъа тюшкенлер Санъа ишанмаз.

[19] Санъа тирилер, тек тирилер шукюр этелер, бугунь мен эткеним дайын, Сени макътайлар. Бабалар балаларына ишанчлыгъынъны анълата.

[20] Меним Къуртарыджым – РАББИдир; омюрбилля РАББИнинъ Эвинде телли чалгъыларымызны чалдырып, тюркюлер йырлайджакъмыз!

[21] Ешая бойле деди: – Бир тёгерек басылгъан инджир алып кетирсинлер, оны чибанына къойсунлар, ве о тюзелип кетеджек.

[22] Хизкия исе: – Мен РАББИнинъ Эвине бараджагъымнынъ алямети недир? – деп сорады.

Ешая — Chapters