[1] Къыдырмагъанлар Мени таптылар, истемегенлерге Озюмни ачыкъ косьтердим. Адымны чагъырмагъан халкъкъа: «Мен Мындам! Мындам!» – дедим.
[2] Яман ёлда юрген, къара ниетлерини беджерген, инат бир халкъкъа кунь бою къолларымны узаттым.
[3] О халкъ козюме бакъып, Мени эр вакъыт ачувландыра, багъчаларында къурбанлар чала, кирпичлерде къокъулы отларны якъа,
[4] дюрбелерде отуралар, къобаларда геджелейлер, домуз этини ашайлар, къазанларында арам аш пиширелер,
[5] башкъаларгъа: «Токъта! Якъынлашма, мен сенден азизим», – дейлер. Олар – буруныма кирген тютюн кибидир, эр кунь янгъан атештир.
[6] Бу огюмде язылгъандыр; индемейджегим, джезалайджагъым, акъларынъызны береджегим.
[7] Дагъларда къокъулы отларны якътылар, Мени байырларда яманладылар, – дей РАББИ. – Шунынъ ичюн гуналары ве бабаларынынъ гуналары ичюн джезасыны береджегим, эвель эткен ишлери ичюн джезасыны башларынъызгъа тюшюреджегим.
[8] РАББИ бойле дей: – Данелери сувлу юзюм салкъымыны корьгенде, «Эзменъиз, онда берекеттир», – дейлер. Къулларымнынъ хатири ичюн Мен де ойле япаджагъым, эписини ёкъ этмейджегим.
[9] Якъуптан – эвлятны, Ехудадан – дагъларымнынъ сабысыны асыл этеджегим. Сайлагъанларым топракънынъ сабылары оладжакъ, анда къулларым яшайджакъ.
[10] Мени къыдыргъан халкъым Шарон еринде къой-эчкилерини отлатаджакъ, туварлары Акъор вадийинде раатланаджакъ.
[11] Амма сизлер, РАББИден вазгечкенлер, азиз дагъымны унуткъанлар, «Къысмет» алласына софра къойгъанлар, «Такъдир» алласына савутны къокъулы шарапнен толдургъан адамлар!
[12] Мен сизни къылычкъа къысмет этеджегим, союлмакъ ичюн эпинъиз эгиледжексиз, чюнки Мен чагъыргъанымда, джевап бермединъиз, айткъанымда, динълемединъиз, козьлерим огюнде яманлыкъ эттинъиз, бегенмегенимни сайладынъыз.
[13] Онынъ ичюн РАББИ-Тааля бойле дей: – Мына, къулларым аш ашайджакъ, сизлер исе ач къаладжакъсынъыз. Къулларым ичеджек, сизлер исе сувсузлыкътан чекишеджексинъиз.
[14] Къулларым шенъленеджеклер, сизлер исе масхара оладжакъсынъыз, къулларым юрек къуванчнен йырлайджакълар, сизлер исе юрек сыкъынтысындан къычыраджакъсынъыз, рухунъызнынъ эзильгенинден агълайджакъсынъыз.
[15] Сайлагъан халкъым адынъызнен къаргъайджакълар, РАББИ-ТААЛЯ сизни ольдюреджек, къулларына исе башкъа ад береджек.
[16] Ер юзюнде озюне багъышлав къыдыргъан Ишанчлы Алланынъ багъышлавыны къыдыраджакъ; ер юзюнде ант эткен Ишанчлы Алланен ант этеджек. Эвельки сыкъынтылар унутыладжакъ, козюмден сакъланаджакълар.
[17] Бакъынъыз, Мен янъы коклерни ве янъы бир ерни яратаджагъым. Эвелькилери анъылмайджакъ, акъылгъа биле кельмейджек.
[18] Меним яраткъанларыма эбедиен шенъленип къуванаджакъсынъыз. Бакъынъыз, Мен яраткъан Ерусалим ве халкъ шенъ ве къуванчлы оладжакълар.
[19] Ерусалим ичюн шенъленеджегим, халкъым ичюн къуванаджагъым. Анда ич агъламайджакълар, ич къычырмайджакълар.
[20] Анда тек къыскъа вакъыт яшагъан балалар, омюрининъ куньлери толмагъан къартлар олмайджакъ. Юз яшында ольгенни яш огълан деп, саяджакълар, юз яшыны толдурмагъан исе лянетли сайыладжакъ.
[21] Эвлерини къурып, ичлеринде яшайджакълар, юзюм багъларыны сачып, салкъымларыны ашайджакълар.
[22] Олар къургъан эвлеринде башкъалар яшамайджакъ, сачкъанларынынъ берекетини башкъалар ашамайджакъ. Халкънынъ куньлери терекнинъ куньлери киби узун оладжакъ, сайлагъанларым япкъанларынен узун вакъыт къулланаджакълар.
[23] Бошуна чалышмайджакълар, беля ичюн де бала тапмайджакълар. Озьлери де, эвлятлары да РАББИ яхшылыкъ этильген халкъы оладжакъ.
[24] Олар чагъырмаздан эвель, Мен джевап береджегим, лафларыны битирмезден эвель, Мен энди эшитеджегим.
[25] Къашкъырнен къозу берабер отлайджакъ, арслан, бугъа киби, тобан ашайджакъ, йылан ашайджагъы исе топракъ оладжакъ. Азиз дагъымнынъ ич бир еринде кимсе яманлыкъ этмейджек, зарар кетирмейджек, – дей РАББИ.