[1] Котериль, эй, Сион, котериль! Къудретли ол! Эй, азиз шеэр Ерусалим! Дюльбер урбаларынъны кий! Эндиден сонъ сюннет этильмеген, арам олгъан ич кимсе къапуларынъдан кирмейджек!
[2] Устюндеки тозунъны къакъ, тур, эй, эсир Ерусалим! Бойнунъдан зынджырынъны чыкъар, эй, эсир Сионнынъ къызы!
[3] РАББИ бойле дей: – Бедава сатылдынъыз, парасыз да сатын алынаджакъсынъыз.
[4] РАББИ-ТААЛЯ: – Башта халкъым Мысыргъа кетти, анда яшады, – дей, – сонъра Ашшур оларны токътамайып чекиштире эди.
[5] Энди не япаджагъым? – дей РАББИ. – Халкъым бес-бедава алынды, онъа башлыкъ эткенлер агълай, – дей РАББИ, – Адымны эр кунь, токътамайып яманлайлар.
[6] Онынъ ичюн халкъым Адымны биледжек, о куню: «Мына – Меним!» деген – Мен олгъанымны анълайджакъ.
[7] Дагълар бою кельген, тынчлыкъ-аманлыкъны илян эткен, хайырлы хаберни кетиргеннинъ келюви не къадар хоштыр! О, къуртулыш акъкъында бильдире, Сионгъа: «Алланъ падишалыкъ этмеге башлады», – дей.
[8] Къаравулларынънынъ сеслери эшитиле, эписи берабер къуванчнен къычыралар, РАББИнинъ Сионгъа къайткъаныны козьлеринен корьмектелер.
[9] Тантана этинъиз, къуванчнен къычырынъыз, эй, йыкъылгъан Ерусалим! РАББИ Озь халкъынынъ гонълюни алды, Ерусалимни сатын алып, къуртарды.
[10] Бутюн халкъларнынъ козю огюнде РАББИ Озь кучюни косьтерди. Дюньянынъ эписи кенарлары Алламызнынъ къуртарувыны кореджек.
[11] Кетинъиз, кетинъиз, андан чыкъынъыз! Арамгъа токъунманъыз, арасындан чыкъынъыз, озьлеринъизни элялланъыз, эй, РАББИнинъ савутларыны ташыгъанлар!
[12] Ашыкъмаздан чыкъаджакъсынъыз, къачмайып кетеджексинъиз, РАББИ огюнъизден кетеджек, Исраильнинъ Алласы артынъыздан сизни къорчалайджакъ.
[13] Мына, къулумнынъ ишлери онъ келеджек, котериледжек, юкселеджек, пек буюк оладжакъ.
[14] Чокъусы санъа бакъып, шашып къалдылар; оны ойле котекледилер ки, оны танымагъа мумкюн дегиль эди, адам сыфаты къалмады.
[15] Лякин чокъ миллетлерни шашыртаджакъ, онынъ огюнде падишаларнынъ агъызлары къапаладжакъ. Оларгъа айтылмагъан шейлерни кореджеклер, эшитмеген шейлерни биледжеклер.