Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 3:43

[1] Тир шеэри акъкъында пейгъамберлик. Таршиш гемилери, окюр-окюр агъланъыз! Тир шеэри йыкъылды, не эвлери бар, не лиманы! Киттим топрагъында оларгъа Тир ёкъ олгъаны акъкъында хабер кельди.

[2] Эй, ялы боюнда яшагъанлар, сусунъыз! Денъизде юрген Сидон базиргянлары сизлерни бай эттилер.

[3] Буюк сувлардан Шихорнынъ ашлыгъыны, Нил дерьясынынъ берекетини мында кетире эдилер, халкълар мында алыш-вериш эте эди.

[4] Эй, Сидон шеэри, утан! Денъиз ве денъиз къалеси бойле дей: «Догъув агърыларнен чекишмедим, балаларны тапмадым, огъланларны тербиелемедим, къызларны беслемедим!»

[5] Тир акъкъындаки хабер мысырлыларгъа барып чыкъкъанда, олар къоркъудан къалтырайджакълар.

[6] Таршишке ёл алынъыз, эй, ялы боюнда яшагъанлар! Окюр-окюр агъланъыз.

[7] Эвель-эзельден тургъан, шенъленген шеэринъиз бумы? Адамлары узакъ мемлекетлерде яшамагъа кеткен шеэринъиз бумы?

[8] Бу шеэрде падишаларны падишалыкъкъа отурта эдилер, мында алыш-веришчилер башлыкъ эткенлер, базиргянларны дюньяджа урьмет эте эдилер. Тир шеэрининъ башына бу къарарны ким чыкъаргъан?

[9] Эр бир шуретли адамнынъ къопайлыгъыны масхара этмек, бутюн ер юзю урьмет эткен адамларны ашаламакъ ичюн, бу къарарны Ордуларнынъ РАББИси чыкъарды.

[10] Эй, Таршиш къызы, озь топракъларынъда, Нил дерьясы киби, басып кеч, сени кимсе тутып оламайджакъ.

[11] РАББИ къолуны денъизге къаршы узатты, падишалыкъларны сарсытты, РАББИ Ханаан къалелерини йыкъмагъа буюрды.

[12] – Энди шенъленмейджексинъ, масхаралыгъы чыкъкъан Сидон къызы! Тур, кет Киттимге, анда да раатлыкъ корьмейджексинъ, – деди.

[13] Мына къасдийлилернинъ топрагъы. Бу халкъ ёкъ энди. Ашшур бу топракъны кийик айванларгъа берди: уджюм къуллелерини къурдылар, сарайларыны къырдылар, йыкъыкъ ерлерни къалдырдылар.

[14] Эй, Таршиш гемилери! Окюр-окюр агъланъыз! Къаленъиз харап олды.

[15] Бундан сонъ Тирни етмиш йылгъа, бир падишанынъ омюри узунлыгъына унутаджакълар. Етмиш йыл кечкен сонъ, тюркюдеки ороспунен не олгъан олса, Тирнен де оладжакъ:

[16] – Сантыр алып, шеэр бою долан, эй, унутылгъан ороспу! Сени хатырласынлар деп, яхшы чалып, чокъ тюркюлер йырла.

[17] Етмиш йыл кечкен сонъ РАББИ кене Тирнинъ къасеветини чекеджек. Кярларыны алмакъ ичюн, шеэр кене бутюн дюньядаки эписи падишалыкъларынен ороспуланаджакъ.

[18] Лякин алыш-вериштен олгъан кяр айырылып, РАББИге багъышланаджакъ. Оны сакъламайджакъ, анбарларгъа къоймайджакълар. Алыш-веришлеринден олгъан кяр РАББИнинъ юзю огюнде яшагъанларгъа кетеджек; олар тойгъандже ашайджакъ, яхшы урба кийип юреджеклер.

Ешая — Chapters