[1] – Тур, парылда, ярыгъынъ кельди, РАББИнинъ Шурети устюнъден догъды.
[2] Бакъынъыз! Дюньяны къаранлыкъ къаплайджакъ, халкъларны къою булутлар япаджакъ, сенинъ устюнъден исе РАББИ котериледжек, устюнъден Шурети корюнеджек.
[3] Халкълар ярыгъынъа келеджек, устюнъден догъгъан парылдыгъа падишалар топлашаджакъ.
[4] Козьлеринъни котерип, чевренъе бакъ: эписи топланып санъа келелер, узакътан огъулларынъ келе, къучакъта къызларынъны кетирелер.
[5] Буны корип, бет-сымалары къуванч толу оладжакъ, юрегинъ титреп ойнайджакъ, денъиздеки байлыкъны санъа кетиреджеклер, халкъларнынъ зенгинлиги санъа бериледжек.
[6] Чокътан-чокъ девелер, Мидьяндан ве Эфадан боталар топрагъынъны толдураджакъ. Шевадаки бутюн халкъ санъа келеджек, алтын ве къокъулы майны кетиреджек, РАББИге макътав йырларыны йырлайджакълар.
[7] Сенде Кедарнынъ эписи къой-эчкилери топлашаджакъ, санъа Невайотнынъ къочкъарларыны кетиреджеклер, къурбан еримде олар Мен бегенген къурбанлар оладжакълар, ве Мен дюльбер Эвимни шан-шурет этеджегим.
[8] Булар кимдир? Булутлар киби учалар, юваларына ынтылгъан гогерджинлерге ошайлар.
[9] Манъа адалар ишаналар, башында Таршиш гемилери келелер, узакълардан кумюш ве алтынларынен огъулларынъны кетирелер, РАББИнинъ Ады, сенинъ Алланъ, Исраильнинъ Азизи ичюн шуны япалар. РАББИ сени шуретледи!
[10] О заман диварларынъны ябанджыларнынъ огъуллары къураджакълар, санъа падишалары хызмет этеджеклер. Гъазапланып, сени урдым, сени аджып исе, мерамет эйледим.
[11] Къапуларынъ даима ачыкъ оладжакъ, гедже-куньдюз къапалмайджакъ. Халкъларнынъ байлыгъыны, эм де падишаларыны санъа кетиреджеклер.
[12] Санъа хызмет этмеге истемеген халкълар ве падишалыкълар гъайып оладжакъ, бойле халкълар бутюнлей ёкъ оладжакълар.
[13] Ливаннынъ шуретини – кипарислер, къарагъач ве чам тереклерини, – бирликте санъа кетиреджеклер, оларнен Мукъаддес Еримни безетеджеклер, ве Мен аякъ баскъан еримни шуретлейджегим.
[14] Сени эзиетлегенлернинъ огъуллары баш эгип санъа келеджеклер, санъа сайгъысызлыкъ косьтерген эр кес аякъларынъа тюшеджеклер, санъа: «РАББИнинъ шеэри, Исраиль Азизининъ Сионы», – дейджеклер.
[15] Сени къувдылар, корьмеге истемедилер, сенден четлендилер, энди исе сеннен гъурурланаджакълар, несильден несильге къуванаджакълар.
[16] Халкъларнынъ сютюне тояджакъсынъ, падишанынъ къолундан кечинеджексинъ. Сонъра биледжексинъ ки, Мен – РАББИ, сенинъ Къуртарыджынъ, сени сатын алгъан Якъупнынъ Кучьлюсим.
[17] Бакъыр ерине – алтын, демир ерине – кумюш, терек ерине – бакъыр, таш ерине – демир береджегим. Тынчлыкъ-аманлыкъ сени къаравуллайджакъ, догърулыкъ сени бакъаджакъ.
[18] Топрагъынъда бир даа зорбалыкъ этмейджеклер, йыкъмайджакъ ве къырмайджакълар. Диварларынъа – «Къуртулыш», араба къапуларынъа – «Макътав» дейджексинъ.
[19] Кунеш санъа кунь ярыгъы олмайджакъ, ай да сени артыкъ айдынлатмайджакъ. РАББИ сенинъ эбедий ярыгъынъ, Алланъ – шуретинъ оладжакъ.
[20] Кунешинъ энди батмайджакъ, айынъ сакъланмайджакъ, эбедий ярыгъынъ РАББИ Озю оладжакъ, агълагъан куньлеринъ битеджек.
[21] Бутюн халкъынъ инсафлы оладжакъ, топракъкъа эбедиен сабылыкъ этеджек. Олар – Мен сачкъан фидан, къолларымнынъ иши, – Мени шуретлейджеклер.
[22] Энъ уфакъ адамдан бинъ адам, энъ кичкене союндан кучьлю халкъ асыл оладжакъ. Вакъты-саати кельгенде, Мен, РАББИ, буны тез япаджагъым.