[1] Иште, РАББИ ер юзюни хараплайджакъ ве бош этеджек, ер юзюнинъ корюнишини денъиштиреджек, устюнде яшагъанларны дагъытаджакъ.
[2] Эм халкъкъа, эм руханийлерге, эм къулгъа, эм эфендисине, эм хызметчи къызына, эм онынъ саибесине, эм сатын алгъангъа, эм саткъангъа, эм борджкъа алгъангъа, эм борджкъа бергенге, параны фаизге эм алгъангъа, эм бергенге бир беля келеджек.
[3] Ер юзю бутюнлей харап оладжакъ, бутюнлей чайпаланаджакъ. Буны РАББИ дей.
[4] Ер юзю къуруп сола, дюнья харап ола, ер юзюндеки кучьлю адамлар такъаттан кесиле.
[5] Ер юзюнде яшагъан адамлар оны арамлады, Къанунны таптадылар, низамнамени денъиштирдилер, эбедий Васиетни боздылар.
[6] Онынъ ичюн къаргъыш ер юзюни ашай, устюнде яшагъанлар джезаларыны чекелер. Онынъ ичюн ер юзюнде яшагъанлар яналар, пек аз адам къалды.
[7] Тазе шарап агълай, юзюм пытагъы хасталана. Джан-юректен къувангъан эр кес агъыр кокюс кечирелер.
[8] Даре иле олгъан шенълик токътады, къувангъанларнынъ сеслери кесильди, сантырнынъ сеси сусты.
[9] Тюркю йырламай, шарап ичмейлер энди, ичкининъ леззети ичкенлер ичюн аджджыдыр.
[10] Бошап къалгъан шеэр йыкъылды, кимсе кирмесин деп, эписи эвлери къапалы.
[11] Шарап артындан сокъакъларда агълайлар, къуванчнынъ эсери биле къалмады, шенълик топракъны ташлап кетти.
[12] Шеэр къоркъунчлы ерге чевирильди, къапулары чиль-парча олды.
[13] Зейтюнлерни къакъкъанда, юзюм салкъымларыны джыйгъанда, берекет джыйылувындан сонъра насыл олса, топракъ ортасында, халкълар арасында да ойле оладжакъ.
[14] Сагъ къалгъанлар сеслерини юксельтеджек, РАББИнинъ буюклиги акъкъында къуванчнен къычыраджакъ, куньбатышта сес котерип, Раббини шуретлейджеклер!
[15] Онынъ ичюн, куньдогъушта яшагъанлар! РАББИни макътанъыз! Денъиз адаларында яшагъанлар! РАББИнинъ, Исраиль Алласынынъ Адыны шуретленъиз!
[16] Дюньянынъ четинден тюркюни эшитемиз: «Догъру Олгъангъа шан-шурет!» Амма мен: «Ах, башыма беля, башыма беля! Вай-вай-вай! Имансызлар имансыз ишлер япалар! Имансызлыкъ эткенлер имансыз ишлер этелер!» – дедим.
[17] Эй, ер юзюнде яшагъанлар! Дешет, чукъур ве къапкъан сизни беклей!
[18] О вакъыт кок къапулары ачыладжакъ; ер юзюнинъ темеллери сарсыладжакъ. Дешет къычырувындан къачкъанлар чукъургъа тюшеджек; чукъурдан чыкъкъанлар къапкъангъа тюшеджек.
[19] Ер юзю чатлап ярыла, саллана-саллана сарсыла, шалтырай-шалтырай къакъына.
[20] Ер юзю, сархош киби, тентир-ментирдир, чалаш киби саллана. Онынъ къабаатлары пек агъыр, оларнынъ тюбюнде йыкъыладжакъ, бир даа турамайджакъ.
[21] О куню РАББИ юкъарыда кок ордусыны джезалайджакъ, ер юзюнде ер падишаларыны джезалайджакъ.
[22] Оларнынъ эписи эсир этиледжек, чукъургъа ташланаджакъ, зиндангъа къапатыладжакълар, чокъ вакъыт кечкен сонъ джезаланаджакълар.
[23] Ай арланаджакъ, кунеш утанаджакъ. Ордуларнынъ РАББИси Сион дагъында ве Ерусалимде падишалыкъ этеджек, акъсакъаллар Онынъ шуретини кореджек.