[1] Эй, сувсагъанлар! Эпинъиз сувларгъа келинъиз! Кумюши олмагъанлар! Барынъыз, сатын алынъыз, ашанъыз! Барынъыз, шарап ве сютни кумюшсиз, парасыз алынъыз.
[2] Отьмек олмагъан шей ичюн кумюшинъизни берменъиз, тойдурып оламагъан шейлер ичюн къазангъан паранъызны тёлеменъиз. Мени дикъкъатнен динъленъиз, ве яхшы шейлерни ашайджакъсынъыз, джанынъыз леззетли ашларгъа тояджакъ.
[3] Къулакъ асынъыз, яныма келинъиз; динъленъиз де, джанынъыз сагъ оладжакъ. Мен сизге эбедий васиет береджегим, Давуткъа берильген сёзлерни береджегим.
[4] Мына, Мен оны халкъларгъа шаат эттим, миллетлерге буюргъан ёлбашчы яптым.
[5] Сен танымагъан миллетни чагъыраджакъсынъ; сени бильмеген миллет санъа ашыкъаджакъ, РАББИ, сенинъ Алланъ, сизни шуретлеген Исраильнинъ Азизи ичюн санъа келеджеклер.
[6] РАББИни тапмагъа чареси олгъанда, Оны къыдырынъыз, О, якъын олгъанында, Оны чагъырынъыз.
[7] Яман адам – озь ёлуны, беля кетирген киши – озь къара ниетлерини ташласын ве РАББИге, Алламызгъа, къайтсын. Рабби мераметли олып, оны багъышлайджакъ.
[8] – Меним фикирлерим – сизинъ фикирлеринъиз дегиль, туткъан ёлларынъыз – Меним ёлларым дегиль, – дей РАББИ.
[9] – Амма ер юзюне коре кок не къадар юксек олса, Меним ёлларым да сизинъ ёлларынъызгъа коре, фикирлерим де сизинъкине коре о къадар юксектир!
[10] Ягъмур ве къар, коктен тюшип, анда къайтмаз, лякин топракъны сувнен тойдурыр, топракъ исе берекет кетирир, эм сачмакъ ичюн урлукъларны, эм ашамакъ ичюн отьмек берер.
[11] Агъзымдан чыкъкъан сёзюм ойле де, Манъа бош къайтмайджакъ. О, истегимни беджереджек, япсын деп оны ёллагъан ишни беджереджек.
[12] Шенъликнен чыкъаджакъсынъыз, тынчлыкъ-аманлыкънен сизни алып кетеджеклер, дагълар ве байырлар огюнъизде тюркю йырлайджакълар, чёльдеки эписи тереклер сизге эль чырпаджакълар.
[13] Тикенлер ерине кипарис оседжек, къыджыткъан ерине мирт тереги котериледжек. Булар эписи РАББИге нам къазанаджакъ, эбедий, сонъсуз бир алямет оладжакъ.