[1] РАББИ бойле дей: – Адалетни къорчаланъыз, инсафлы ишлер япынъыз. Якъында Мен къуртараджагъым, чокъ кечмеден, догърулыгъымны косьтереджегим.
[2] Инсафлы ишлерни япкъан адам, буны гъайретнен эткен адам не де бахтлыдыр! Раатлыкъ кунюни туткъан, оны арамламагъан, бир тюрлю яманлыкъ этмектен озюни сакълагъан адам бахтлыдыр!
[3] РАББИге инангъан ябанджы: «РАББИ мени Озь халкъындан айырды», – айтмасын, пичильген киши де: «Мына, мен къуру бир тереким», – демесин.
[4] РАББИ дей: – Эгер пичильген эр ким раатлыкъ куньлерини тутса, Мен бегенген шейлерни сайласа, васиетимни яхшы тутса,
[5] Мен эвимде ве диварларымда онъа огъулларымдан ве къызларымдан яхшы ад ве ер береджегим. Ёкъ олмайджакъ, эбедий бир адны береджегим.
[6] РАББИге кельген, Онъа хызмет эткен, РАББИнинъ Адыны севген, Онынъ къулу олгъан, раатлыкъ кунюни туткъан, оны арамламагъан, васиетимни яхшы туткъан ябанджыларны
[7] азиз дагъыма алып кетиреджегим, Ибадет Эвимде къувандыраджагъым, бутюнлей якъыладжакъ ве башкъа къурбанлар къурбан еринде къабул этиледжек; Эвиме «Бутюн халкълар ичюн Ибадет Эви» дейджеклер.
[8] Сюргюн этильген исраиллилерни топлагъан РАББИ-ТААЛЯ бойле дей: – Энди топлангъанлардан гъайры, башкъаларны да топлайджагъым.
[9] Эй, эписи кийик айванлар, ормандаки бутюн айванлар! Ашамагъа келинъиз!
[10] Къаравулларнынъ эписи кёр ве бильгисиз, оларнынъ эписи – тильсиз копеклер; авулдап оламай, тюш корип, яталар, юкъламагъа пек севелер.
[11] Олар тойып оламагъан, ачкозь копеклердир, акъылсыз чобанлардыр, эписи озь ёлуна бакъалар, тек озь файдаларыны тюшюнелер.
[12] «Келинъиз, мен шарап кетиририм, тойгъандже ички ичейик, ярын да бугунь киби оладжакъ, атта даа яхшы оладжакъ», – дейлер.