[1] – Эдомдан, Боцрадан, ачыкъ къырмызы урбаларында, шерефли кийимлеринде, буюк кучьнен кельген ким? – Бу – Меним! Догърусыны айтам, къуртамагъа кучюм бар.
[2] – Не ичюн урбаларынъ къырмызы? Не ичюн кийимлеринъ юзюм баскъаннынъ кийими кибидир?
[3] – Юзюмни бир Озюм бастым, халкълардан ич бири ёкъ эди янымда. Оларны ачувнен бастым, гъазапнен таптадым; къанлары урбаларыма сачрады, бутюн кийимлериме септирдим.
[4] Джеза кунюни тайинледим, халкъымны сатын алып, къуртараджакъ йылы кельди.
[5] Бакътым, ярдым этеджекни корьмедим, къол тутаджакъ олмагъанына шаштым. Амма кучюм Манъа енъиш берди, гъазабым Манъа къол тутты.
[6] Ачувнен халкъларны таптадым, оларгъа гъазабымны тюшюрдим, къанларыны ерге акъыздым.
[7] РАББИнинъ буюк севгисини акъылымда тутаджагъым, Оны эр япкъан шейи ичюн макътайджагъым. РАББИ бизге эр шейни берди, исраиллилерге чокъ яхшылыкъ япты, Онынъ шефкъаты пек буюк, Онынъ севгиси пек кучьлюдир.
[8] – Олар керчектен Меним халкъым, Мени алдатмайджакъ балаларымдыр, – деди РАББИ ве оларнынъ Къуртарыджысы олды.
[9] Эр тюрлю къасеветлерини Озюне алды, юзюнинъ Мелеги оларны къуртарды, севгиси ве мераметинен оларны сатын алды, къадимий заманларда оларны къолларында алып ташыды.
[10] Амма олар инат олып, Онынъ Мукъаддес Рухуны ынджыттылар, ве О, оларнынъ душманы олды, оларгъа къаршы дженк этти.
[11] О вакъыт Онынъ халкъы эски заманны, Мусанынъ куньлерини хатырлады. – Къойларынынъ чобанларынен берабер оларны денъизден кечирген не ерде? Мусанынъ юрегине Мукъаддес Рухуны ерлештирген,
[12] Мусанынъ сагъ къолунен шанлы кучюни ёллагъан, онынъ огюнде сувларны экиге больген, бойле этип, Озюне эбедий нам къазангъан,
[13] исраиллилерни теренликтен кечирген не ерде? Атны тегиз чёльден киби, О, оларны алып кетти, ве олар сюрюнмеди.
[14] РАББИнинъ Руху оларны, вадийде айванларны киби, раатлыкъ ерине алып кетти. Шанлы нам къазанмакъ ичюн, халкъыны ойле айдап кетти.
[15] Коклерден бакъ, азиз ве шанлы булунгъан еринъден бизни корь. Гъазабынънен къудретинъ къайда? Шефкъатынънен мераметинъ менден узакълашты.
[16] Бизим Бабамыз – тек Сенсинъ. Ибраим бизни танымаса да, Исраиль бизни къабул этмесе де, Сен, я РАББИ – бизим Бабамызсынъ, эвель-эзельден Адынъ – бизни сатын алгъан Къуртарыджымыздыр.
[17] Я РАББИ, не ичюн ёлунъдан урулмагъа, юреклеримизге инат олмагъа, Сенден къоркъмамагъа бизге ёл бердинъ? Къулларынъ, Сенинъ къысметинъ олгъан къабилелер ичюн бизге къайтып кель.
[18] Азиз халкъынъ мында къыскъа вакъыт шорбаджылыкъ этти, душманларымыз келип, Азиз Еринъни таптады.
[19] Сен санки бир вакъыт башлыкъ этмеген, Адынънен адланмагъан бир халкъ олдыкъ.