[1] Вай-вай-вай! Мысырдан ярдым сорап кеткенлернинъ башына беля! Атларгъа таяналар, дженк арабаларынынъ чокълугъына ве аскерлерининъ буюк кучюне ишаналар, Исраильнинъ Азизине исе къулакъ асмайлар, РАББИни къыдырмайлар.
[2] Амма О да акъыллыдыр, беляны ёллайджакъ, сёзюнден къайтмайджакъ, яман адамларнынъ союна ве акъсызлыкъ япкъанларнынъ ярдымджыларына къаршы чыкъаджакъ.
[3] Мысырлылар – Алла дегиль, адамдыр, атлары да – рух дегиль, эт ве кемиктир. РАББИ къолуны узатыр, ве ярдым эткенлер абыныр, къорчалангъанлар да йыкъылыр, эписи гъайып олур.
[4] РАББИ манъа бойле деди: – Окюрген арслан, авнынъ устюнде багъыргъан яш арслан, чобанларнынъ чокълугъы онъа къычырса да, оларнынъ къычырувындан къалтырамаз, шаматасындан къоркъмаз. Ойле де Ордуларнынъ РАББИси, Сион дагъына, юксек байыргъа тюшип, дженк этеджек.
[5] Ювасы устюнде учкъан къуш киби, Ордуларнынъ РАББИси Ерусалимни къорчалайджакъ, къоруйджакъ, аджыйджакъ ве къуртараджакъ.
[6] Эй, Исраиль огъуллары! о къадар инатлыкънен юзюнъизни чевирген РАББИнъизге къайтынъыз!
[7] О куню сиз эпинъиз кумюш ве алтын бош путларынъызны котерип атаджакъсынъыз. Къолларынъызнен япылгъан путлар сизни ёлдан урдылар.
[8] – Ашшурлылар адамнынъ олмагъан къылычындан йыкъыладжакъ, адамнынъ олмагъан къылычы оларны ольдюреджек. Олар къылычтан къачаджакъ, яш огъланлары къул оладжакъ.
[9] Къоркъудан олар таянгъан аркъа-къая йыкъыладжакъ, байракъларны корип, башлыкъларынынъ отьлери патлайджакъ, – дей РАББИ. Онынъ атеши – Сион дагъында, оджагъы – Ерусалимде яна.