[1] Эфраимнинъ сархош огъуллары макътангъан таджгъа беля! Солаяткъан чечекке, Эфраимнинъ дюльберлигине ве шуретине беля! Чечек берекетли вадийининъ башында, анда яшагъанлар исе шарапнен харапландылар!
[2] Мына Раббининъ сагълам ве кучьлю бириси бар. Бурчакълы ягъмур, йыкъыджы боран, кучьлю сув ташкъыны киби келеджек. Рабби Озь къолунен буны ерге ёллайджакъ.
[3] Сархош эфраимлилер макътангъан тадж аякъ асты этиледжек.
[4] Солаяткъан чечек, Эфраимнинъ дюльберлиги ве шурети, берекетли вадийининъ башындаки чечек – вакътындан эрте пишкен инджир киби олур: корюнир-корюнмез, аман къопарылып ютуладжакъ.
[5] О куню сагъ къалгъан халкъына Ордуларнынъ РАББИси аджайип тадж, дюльберлик ве шурет оладжакъ.
[6] Суд эткенлерге О, адалет рухуны береджек, шеэр къапуларында душманларнен дженклешкенлерге О, юрек оладжакъ.
[7] Булар да шараптан тентир-ментир юрелер, ичкиджиликтен ёлларыны шашыралар, руханийлернен пейгъамберлер сюрюнелер. Шарапкъа берилип, ичкиджиликтен акъылларыны ашадылар, руяларында янъылалар, тарифлеринде абыналар.
[8] Софралары джиренч къускъакъкъа ве бокъкъа толу, темиз ер къалмады.
[9] Кимге акъыл огретип оладжакъ? Кимге Раббининъ хаберини анълатаджакъ? Ана сютюни якъында эмгенлерге, янчыкъ кокюстен айырылгъан балаларгъамы?
[10] Бутюн огреткенлери – сонъсуз къаиделер, къаиделер, огютлер, огютлер. Азачыкъ андан, азачыкъ мындан алынгъан огютлер ве къаиделер.
[11] Рабби бу халкъкъа ябанджы тильде, анълашылмагъан сёзлернен айтаджакъ.
[12] Оларгъа: «Мына – раатлыкъ, ёргъунгъа раатлыкъ беринъиз. Тескин будыр», – деди, амма олар динълемеге истемедилер.
[13] РАББИнинъ сёзлери олар ичюн: «Сонъсуз къаиделер, къаиделер, огютлер, огютлер. Азачыкъ андан, азачыкъ мындан алынгъан огютлер ве къаиделер». Онынъ ичюн олар кетеджек, авдарылып йыкъыладжакълар, яраланаджакълар, къапкъангъа тюшип, тутуладжакълар.
[14] Эй, мыскъылджылар, Ерусалимдеки халкъкъа падишалыкъ эткенлер! РАББИнинъ сёзюни динъленъиз!
[15] Сизлер: «Олюмнен анълаштыкъ, олюлернинъ дюньясынен бирлештик, – дейсинъиз. – Орталыкъны ёкъ эткен сув ташкъыны кельгенде, бизге зарар кетирмейджек. Бизни ялан къорчалай, алдав тюбюнде сакъланамыз».
[16] Бунынъ ичюн РАББИ-ТААЛЯ бойле дей: – Бакъынъыз! Мен Сионда бир ташны – сыналгъан, къыйметли, коше башында темельташны къояйым. Онъа ишангъан адам къоркъмайджакъ.
[17] Ольчю йипинен ольчеген дайын, адалетнен суд этеджегим, акъикъатны догърулыкънен ольчейджегим. Ялан булунгъан ерни бурчакъ урып ёкъ этеджек, сакълангъан ерлерни сув басаджакъ.
[18] Олюмнен тизген анълашманъыз дагъыладжакъ, олюлернинъ дюньясынен бирлигинъиз де гъайып оладжакъ. Орталыкъны ёкъ эткен сув ташкъыны кельгенде, о, сизни таптайджакъ.
[19] Бу беля кельген сайын, сизлернинъ башынъызгъа тюшеджек, эр саба, эр куньдюз, эр гедже сизге келеджек. Хаберни анълап, къоркъудан къалтырайджакъсынъыз.
[20] Аякъларынъызны узатмакъ ичюн, тёшегинъиз къыскъа оладжакъ, сарылып ятмакъ ичюн, ёргъанынъыз тар оладжакъ.
[21] РАББИ Перацим дагъында олгъаны дайын тураджакъ, Гивон вадийинде олгъаны киби ачувланаджакъ, Озюнинъ меракълы, аджайип ишини япаджакъ, о вакъыттан эвель корюльмеген арекетини этеджек.
[22] Энди мыскъылджы олманъыз, ёкъса зынджырларынъыз даа зияде агъыр оладжакъ. Ордуларнынъ РАББИ-ТААЛЯсындан эшиттим ки, бутюн ер юзю къырыладжакъ ве гъайып оладжакъ.
[23] Къулакъ асып, айткъанларымны динъленъиз, дикъкъат этип, лафымны динъленъиз.
[24] Сачмакъ вакъты кельгенде, сабанджы токътамаздан топрагъыны сюрерми? Баразна этип, токътамаздан тырнакълармы?
[25] Ёкъ! Топракънынъ тёпесини тегизлеген сонъ, къара зира сачар, кимьён сепер, я да сыра-сыра богъдай, айры ерде арпа, янына да къызыл богъдай сачар.
[26] Бойле тертип-низамны онъа Алла тенбиелеп огрете.
[27] Къара зира кескин алетнен бастырылмаз, кимьённынъ устюнден баскъан копчекни юварлатмазлар. Зираны да, кимьённы да таякънен дёгерлер.
[28] Богъдай отьмеги басылыр, амма эзильмез, онынъ устюнден баскъан копчеклерни атларынен берабер кечирселер де, эписи бир эзмезлер.
[29] Буларнынъ эписи – Ордулар РАББИсининъ эмиридир. О, энъ аджайип акъыл огретиджидир, акъылы буюктир!