[1] Вай-вай-вай, Ариэл, Ариэл! Давут яшагъан шеэр! Йылдан йылгъа байрамларынъызны япынъыз,
[2] амма Мен ойле япарым ки, Ариэлде агъыр заманлар башлар. Шеэрде окюр-окюр агълап, такъмакълайджакълар. Меним огюмде шеэр къурбан ери киби оладжакъ.
[3] Мен сени алкъагъа аладжагъым, чевре-четинъе уджюм къуллелерини къураджагъым, уджюм алетлерини къояджагъым.
[4] Ашаланаджакъсынъ, ер тюбюнден лаф этеджексинъ, тоз-топракъ ичинде ятып сесленеджексинъ, сесинъ – олюнинъ сеси киби оладжакъ, тоз-топракъ тюбюнден фысылдайджакъ.
[5] Сайысыз душманларынъ – уфакъ тозгъа, къоркъунчлы ордулар – ель алып кеткен кепекке ошайджакъ. Бу апансыздан, бир аньде оладжакъ.
[6] Ордуларнынъ РАББИси сени джезалайджакъ, санъа къаршы кок гудюрдисини, ер тепренювини, кучьлю шувултыны, боран ве кучьлю ельни, эм де йыкъыджы атешни ёллайджакъ.
[7] Ариэлге къаршы дженк эткенлер, онъа ве онынъ къалелерине къаршы чыкъкъанлар, оны сыкъкъан сайысыз халкълар гедже корьген тюш дайын оладжакълар.
[8] Тюшюнде аш ашагъаныны корьген ач адам уянгъанында эп ач ола; тюшюнде сув ичкенини корьген сувсагъан адам уянгъанында эп кучьсюз, сувсузлыкътан чекише. Сион дагъына къаршы дженк эткен сайысыз халкъларнынъ да алы ойле оладжакъ.
[9] Шашынъыз, къатып къалынъыз! Кёр олунъыз, козьлеринъиз корьмесин! Олар сархошлар, амма шараптан дегиль, тентир-ментир юрелер, амма ичкиджиликтен дегиль.
[10] РАББИ сизни къатты юкъугъа далдырды! Эй, пейгъамберлер! О козьлеринъизни къапатты! Эй, гизли шейлерни корьгенлер! О башларынъызны орьтти!
[11] Сизлер ичюн эр бир пейгъамберлик япылгъан китаптаки сёзлер киби олды: оны китап окъумагъа бильгенге: «Окъу», – деп берелер де, о: «Окъуп оламайым. О, печатнен басылгъан да», – деп джевап бере.
[12] Сонъ китапны окъумагъа бильмегенге берип: «Окъу», – дейлер де, о да: «Мен окъумагъа бильмейим», – деп джеваплана.
[13] Рабби бойле деди: – Бу халкъ Манъа тек сёзлеринен якъын, Мени тек тиллеринен урьмет этелер. Юреклери исе Менден узакъ, инсанларнынъ буюргъанларыны тутып, Мени саялар, деп тюшюнелер.
[14] Онынъ ичюн Мен бу халкъкъа эвель олмагъан шейлерни япмагъа девам этеджегим; акъыллы адамларынынъ акъылы гъайып оладжакъ, анълагъан адамларынынъ анълавы ёкъ оладжакъ.
[15] Ниетини РАББИден гизлегенлерге, онынъ ичюн чукъурда сакълангъанларгъа беля! Озь ишлерини къаранлыкъта япып: «Бизни ким кореджек? Ишимизни ким биледжек?» – деп тюшюнелер.
[16] Кереги киби тюшюнмейсинъиз! Чёльмекчини чамур ерине корьмеге мумкюнми? Япылгъан шей оны япкъаннынъ акъкъында: «О мени япмады», – деп олурмы я? Бардакъ чёльмекчи акъкъында: «О, бир шей анъламай», – деп олурмы я?
[17] Тез вакъытта Ливан орманы багъчагъа чевириледжек, багъны да орман ерине кореджеклер.
[18] О куню сагъырлар китапнынъ сёзлерини эшитеджек, къаранлыкъта ве зульметте олгъан кёрлар корип башлайджакъ.
[19] Алчакъгонъюллилер РАББИде кене къуванаджакъ, фукъарелер Исраильнинъ Азизине шенъленеджеклер.
[20] Къоркъунчлы залымлар ёкъ оладжакъ, мыскъылджылар гъайып оладжакъ, акъсызлыкъ япкъанлар эписи къырыладжакъ.
[21] Адамларны лафларынен ёлдан ургъанлар, шеэр къапуларында акъикъатны къыдыргъанларгъа къапкъан къойгъанлар, адалетни ялан ёлунен ёкъ эткенлер гъайып оладжакълар.
[22] Онынъ ичюн Ибраимни сатын алгъан РАББИ Якъупнынъ эви акъкъында деди ки: – О заман Якъуп бир даа утанмаз, бир даа бети ап-акъ кесильмез.
[23] О, къолумнынъ яратувы олгъан озь балаларыны кореджек, балалары Адымны Азиз оларакъ саяджакълар, Якъупнынъ Алласыны Азиз саяджакълар, Исраильнинъ Алласындан къоркъаджакълар.
[24] О заман рухлары ёлны шашыргъан сойлары анълайджакълар, динълемегенлер динълемеге огренеджеклер.