[1] – Эй, къулум Якъуп! Шимди динъле! Эй, Мен сайлагъан Исраиль! Къулакъ ас!
[2] Сени ананънынъ къарнында яраткъан, санъа ярдым эткен РАББИ бойле дей: – Эй, къулум Якъуп! Эй, Мен сайлагъан Ешурун! Къоркъма!
[3] Сувсагъан топракъкъа сувларны, къуру ерге озенлерни акъызаджагъым. Балаларынъа Рухумны тёкеджегим, эвлятларынъа багъышлавымны береджегим.
[4] Сув акъымлары янында оськен сельбилер киби, отлар арасында оседжеклер.
[5] Бири: «Мен РАББИнинъ», – дер, башкъасы Якъупнынъ адынен адланыр, даа бири къолунен: «РАББИнинъ», – язаджакъ ве «Исраиль» деп адланаджакъ.
[6] РАББИ, Исраильнинъ Падишасы, оны сатын алгъан Ордуларнынъ РАББИси бойле дей: – Мен биринджи, ве Мен сонъки! Менден гъайры алла ёкъ!
[7] Мен киби олгъан бармы? Сесини чыкъарсын, къадимий халкъны яраткъан вакътымдан башлап, эр шейни бирер-бирер айтып берсин. Я да келеджекте оладжакъ шейлер акъкъында хабер этсин.
[8] Къоркъманъыз, отюнъиз патламасын! Эвель-эзельден сизге хабер этип, оладжакъны эвельден бильдирмеген эдимми? Сиз – Меним шаатларымсынъыз. Менден гъайры алла бармы? Ёкъ, башкъа бир Къая ёкътыр, ич бирини бильмейим!
[9] Путларны ясагъан эр кес – бош ердир, оларнынъ истенильген сойларындан бир файда ёкъ. Олар озьлери – шаатлардыр: путлар бир шей корьмейлер, бир шей бильмейлер, ве масхара оладжакълар.
[10] Алланы ким япты? Ич бир файда кетирмеген путны ким ясады?
[11] Путнынъ тарафдарлары эписи утанаджакъ, оларны япкъанлар – тек адамлар! Олар эписи бир ерге топланып, берабер турсунлар, оларнынъ эписининъ отьлери патлайджакъ, олар эписи масхара оладжакълар!
[12] Демирджи демирден балта япар, комюр атешинде чалышыр, чёкючнен онъа бичим берер. Такъаттан кесилип ач олмагъандже, сув ичмейип болдурмагъандже, кучьлю къолунен оны япар.
[13] Дюльгер йипни тарттырыр, кескин пычакънен четлерини сызар, кёзев ве пергельнен ишлер, онъа дюльбер адамнынъ бичимини берер, эвде тураджакъ бир путны япар.
[14] Кедр тереклерини кесер, ормандаки тереклерден чам ве эмен тереклерини сайлап алыр. Я да озю терекни сачар, ве оны ягъмур осьтюрир.
[15] Адам тереклерни одун оларакъ къулланыр, бир къысмыны бузламамакъ ичюн якъар, отьмек пиширмек ичюн де атеш туташтырыр. Теректен де алланы япып, онъа табыныр, путны ясап, огюнде ерге тюшер.
[16] Терекнинъ бир къысмыны атеште якъар, эт къавурып, тойгъандже ашар, къызынып: «Э, къызындым, атешни дуйдым», – айтар.
[17] Терекнинъ къалгъанындан исе алланы япар, озь путуны ясап, онъа табыныр, огюнде бель букип, онъа: «Ялварам, къуртар мени, сен – меним алламсынъ», – деп дува этер.
[18] Бойле сойлары бир шей бильмез, бир шейни анъламаз. Козьлери кёр, ич бир шейни корьмейлер, акъыллары къапалы, ич бир шейни анъламайлар.
[19] Ич кимсе буны акъылына алмаз: «Ярысыны атеште якъып, комюр атешинде отьмек пиширдим, эт къавурдым ве ашадым. Къалгъанындан джиренч бир шей япаджаммы? Терек парчасына табынаджаммы?» – айтмакъ ичюн, не акъылы, не анълавы етер.
[20] Тознынъ артындан къувалай, алдангъан юреги оны ёлдан урды. Джаныны къуртарамаз; «Сагъ къолумдаки шей алдав дегильми?» – деп сорамаз.
[21] – Эй, Якъуп ве Исраиль! Буларны акъылынъда тут, сен – къулумсынъ. Мен сени яраттым, Сен Меним къулумсынъ, сен, Исраиль! Мени унутма!
[22] Къанунсыз япкъанларынъны, думан киби, къувдым, гуналарынъны, булут киби, къуваладым. Мен сени сатын алдым, шунынъ ичюн Манъа къайтынъыз.
[23] Эй, коклер, тантана этинъиз! РАББИ буны япты! Эй, топракъ теренликлери, сес котерип къычырынъыз! Эй, дагълар, орман ве ормандаки эр терек, къуванчынъыздан шамата котеринъиз! РАББИ Якъупны сатын алды, Исраильде шурет къазанды.
[24] Сени сатын алгъан, ананънынъ къарынында санъа бичим берген РАББИ бойле дей: – Мен – бутюн шейни яраткъан РАББИм! Коклерни ялынъыз кердим, ер юзюни янгъыз ясадым.
[25] Яланджы пейгъамберлернинъ бельгилерини бош шейлерге чевирем, фалджыларны акъылсыз этем, акъыллы адамларны арткъа къувам, бильгилерини ахмакълыкъкъа чевирем.
[26] Мен къулумнынъ сёзюни пекитем, эльчилеримнинъ айткъанларыны ерине кетирем, Ерусалимге: «Ичинъде адамлар яшайджакъ», Ехуда шеэрлерине: «Сизлер къуруладжакъсынъыз, йыкъыкъ ерлерни янъыдан тиклейджегим», – дейим.
[27] Терен денъизге: «Къуру ол! Акъымларынъны къурутаджагъым», – дейим.
[28] Кореш акъкъында бойле дейим: – О – Меним чобанымдыр, эр истегимни беджереджек. Ерусалимге: «Янъыдан къуруладжакъсынъ», Сарайгъа: «Янъыдан темелинъни къояджакълар», – дейджек.