[1] Догърулыгъы ярыкъ киби корюнмегендже, къуртулышы янгъан къандиль киби олмагъандже, Сионнынъ файдасы ичюн сусып отурмайджагъым, Ерусалим ичюн тынчланмайджагъым.
[2] Халкълар сенинъ догърулыгъынъны кореджеклер, эписи падишалар Шуретинъе бакъаджакълар, РАББИ Озю береджек янъы бир аднен сени адлайджакълар.
[3] РАББИнинъ къолунда дюльбер тадж киби оладжакъсынъ, Алланънынъ элинде падишанынъ сарыгъы киби булунаджакъсынъ.
[4] Эндиден сонъ санъа «къувулгъан» демейджеклер, топрагъынъа «харап этильген» айтмайджакълар, бунынъ ерине санъа «севимли», топрагъынъа «эвли» дениледжек. Сеннен РАББИнинъ разылыгъы оладжакъ, топрагъынъ акъайсыз олмайджакъ.
[5] Огълан къызгъа эвленген дайын, огъулларынъ да санъа ойле эвленеджек. Киев келинге насыл къуванса, Алланъ да санъа ойле къуванаджакъ.
[6] Эй, Ерусалим, диварларынъда къаравулларны къойдым, гедже-куньдюз ич сусмайджакълар. Эй, РАББИни акъылда туткъанлар! Сусманъыз!
[7] Ерусалимни гъайрыдан тиклеп, шеэрни ер юзюнде намлы этмегендже, Раббининъ огюнде сусманъыз!
[8] РАББИ кучьлю онъ къолуны котерип, ант этти: – Бир даа душманларынъ богъдайынъны ашамайджакъ, ябанджыларнынъ огъуллары сен япкъан тазе шарабынъны ичмейджеклер.
[9] Отьмекни богъдайны топлагъанлар ашайджакъ, шарапны юзюмни джыйгъанлар ичеджек ве Мукъаддес Еримнинъ азбарында РАББИни шуретлейджек.
[10] Кечинъиз, араба къапуларындан кечинъиз, халкънынъ ёлуны ачынъыз! Джыйыштырынъыз, темизленъиз, ёлны тегизленъиз, ташларыны джыйынъыз, халкълар ичюн байракъны котеринъиз!
[11] Мына, РАББИ ер юзюнинъ кенарларына илян эте: – Сион къызына: «Мына, Къуртарыджынъ келеята! О, мукяфатлайджакъ, акъларыны береджек», – денъиз.
[12] Сион халкъына «азиз халкъ», «РАББИ сатын алгъан» дейджеклер, Санъа исе «истенильген», «къувулмагъан шеэр» айтаджакълар.