[1] О заманда Баладаннынъ огълу Меродакъ-Баладан, Вавилон падишасы, Хизкиянынъ хаста олгъаныны эшитип, онъа мектюплер ве бахшыш ёллады.
[2] Хизкия эльчилерни къуванчнен къаршылап, оларгъа эвининъ хазинесини косьтерди: алтын-кумюшни, къокъулы отлар ве темиз ягъларны, бутюн силяханесини ве хазинесиндеки эр шейни косьтерди. Хизкия эвинде ве саип олгъан бутюн ерлеринде оларгъа косьтермеген бир шейи къалмады.
[3] Ешая пейгъамбер, Хизкия падишагъа келип, ондан: – Бу адамлар нелер айттылар, олар санъа къайдан кельдилер? – деп сорады. Хизкия исе: – Узакъ мемлекеттен, Вавилондан кельдилер, – деп джевап берди.
[4] – Эвинъде нелер корьдилер? – деп сорады Ешая. Хизкия: – Эвимде олгъан эписи шейлерни корьдилер. Хазинемде оларгъа косьтермеген бир шей къалмады, – деди.
[5] Ешая онъа: – РАББИнинъ сёзлерини динъле.
[6] «Ойле куньлер келеджек ки, эвинъдеки бутюн шейлерни ве бугуньге къадар бабаларынъ топлагъан шейлерини Вавилонгъа алып кетеджеклер. Бир шей къалмайджакъ, – дей РАББИ.
[7] – Сенден догъгъан огъулларынъны алып, Вавилон падишасынынъ эвинде хызметчилер япаджакълар», – деди.
[8] Хизкия Ешаягъа: – Сен РАББИден кетирген сёзлер яхшыдыр, – деди. Сонъ даа къошты: – Ич олмаса, меним куньлеримде тынчлыкъ ве аманлыкъ оладжакъ!