Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 6:36

[1] Севгилиме бир йыр йырлайым. Севимли достум бу йырны юзюм багъы акъкъында йырлады. Берекетли байырнынъ устюнде Севгилимнинъ бир юзюм багъы бар эди.

[2] Чапанен къазды, ташлардан темизледи, энъ яхшы юзюм чубукъларыны сачты, багънынъ ортасында къаравул къуллесини къурды, юзюм басмакъ ичюн къаяда чукъур ойды, яхшы юзюм бекледи, амма багъ кийик экши юзюмни берди.

[3] – Шимди исе, Ерусалимде яшагъанлар, Ехуданынъ акъайлары! Юзюм багъымнен не япаджагъымны огретинъиз.

[4] Юзюм багъым ичюн даа нелер япмакъ кереким? Мен япмагъан шей къалдымы? Яхшы юзюм береджегини беклегенимде, не ичюн о, кийик экши юзюмни берди?

[5] Багъыма нелер япаджагъымны сизге шимди айтаджагъым: къорасыны алып ташларым – барсын оны гъайып этсинлер, диварыны йыкъарым – барсын оны таптасынлар.

[6] Оны бакъымсыз къалдырып, кетеджегим; не пыталаджакъ, не чапаланаджакъ. Тикенлер ве кийик отлар оны басып аладжакъ; ягъмур булутларына онъа сув бермемеге буюраджагъым.

[7] Ордулар РАББИсининъ юзюм багъы – Исраиль эвидир; Ехуда акъайлары – О, сачкъан севимли юзюм пытакъларыдыр. РАББИ адалет бекледи – къан тёкюльгенини корьди, акъикъат бекледи – ярдымгъа чагъырувларны эшитти.

[8] Эвге эв къошкъан, тарлагъа тарла къошкъанларнынъ башларына беля! Башкъаларына ер къалмай! Ер юзюнде яшагъан тек сизлерми?!

[9] Ордуларнынъ РАББИси къулакъларыма бойле айтты: – Чокъ сайылы бу эвлер бом-бош оладжакъ, буюк ве дюльбер эвлерде кимсе яшамайджакъ.

[10] Буюк юзюмлик бир буюк къопкъа шарап береджек, беш чувал сачылгъан богъдай зорнен ярым чувал берекет береджек.

[11] Саба-танъдан ичмеге къыдырып юрген, акъшамгъадже шарап ичип кейф чеккенлернинъ башларына беля!

[12] Оларнынъ байрамларында сантыр, арфа, даре ве дюдюк чалыныр, шарап ичилир. Лякин РАББИнинъ ишлерине олар бакъмайлар, Онынъ япкъанларыны корьмейлер.

[13] Шунынъ ичюн анълавы олмагъанындан халкъым сюргюнликке кетеджек, мырзалары ачлыкъ чекеджек, топ-топ адамлар сувсузлыкътан къыйналаджакъ.

[14] Онынъ ичюн олюлер дюньясы чокъча ашамагъа истеди, агъзыны пек кенъ ачты. Онынъ ичине эм мырзалары, эм топ-топ адамлар, шаматанен, оларны шенълендирген эр шейинен анда тюшеджек.

[15] Адамлар ашаланаджакъ, акъайлар къатланаджакъ, къопайларнынъ козьлери ашагъы бакъаджакъ.

[16] Ордуларнынъ РАББИси яманларны джезалагъанда, буюклигини косьтереджек. Азиз Алла адалетнен суд эткенде, Озь Азизлигини бильдиреджек.

[17] Яйлада киби, къойлар отлайджакълар, ябанджылар байларнынъ йыкъылгъан эвлерини тинтеджеклер.

[18] Яланнен, санки йипнен, артындан яманлыкъны чеккенлерге, екильген ат киби, артындан гуна арабасыны чеккенлернинъ башларына беля!

[19] Олар айталар ки: – Ашыкъсын, истеген ишини тездже япсын, бизлер корейик! Исраиль Азизининъ ниети беджерильсин, бизлер билейик!

[20] Яманлыкъкъа – яхшылыкъ, яхшылыкъкъа – яманлыкъ дегенлерге, къаранлыкъны – ярыкъкъа, ярыкъны – къаранлыкъкъа чевиргенлернинъ башларына, аджджы ерине татлыны, татлы ерине аджджыны бергенлерининъ башларына беля!

[21] Озьлерини акъыллы корьген, озюни анълагъан сайгъанларнынъ башларына беля!

[22] -

[23] Шарап ичмекте батырларгъа, тюрлю ичерликлерни азырламакъта кучьлюлерге, къапар алып, къабаатлыны акълагъанларгъа, акълыларнынъ акъкъыны тартып алгъанларгъа беля!

[24] Атеш тобанны, алев де пиченни якъып ёкъ эте; оларнынъ тамырлары да чюрюп, ёкъ олур, чечеклери куль киби авагъа савурылыр. Олар Ордулар РАББИсининъ Къануныны ред эттилер, Исраиль Азизининъ Сёзюнден вазгечтилер.

[25] Шунынъ ичюн РАББИнинъ гъазабы халкъына къаршы алевленди, Озь къолуны узатып, О, оларны урды. Дагълар титреди, олюлер, чёплюк киби, сокъакъларны толдурды. Бундан сонъ да РАББИнинъ гъазабы тынмады, къолу эп бир узатылгъандыр.

[26] РАББИ узакътаки халкъларгъа хабер береджек, дюньянынъ четинде яшагъанларны сызгъырып чагъыраджакъ. Иште, олар тез ве якъын арада келеджеклер.

[27] Олар не такъаттан кесиледжек, не йыкъыладжакъ, не юкъусырайджакъ, не де юкълап къаладжакъ. Къушакълары беллеринден тюшмейджек, аякъкъапларынынъ багълары йыртылмайджакъ.

[28] Окълары сюйрю, яйларынынъ эписи тартылгъан, атларынынъ туякълары чакъмакъташ киби, арабаларнынъ копчеклери де – къасыргъа киби, пек тез айланалар.

[29] Олар, арсланлар киби, багъыралар, яш арсланлар киби, къычыралар. Багъырып, гъаниметни тутар да, алып кетер, ич кимсе къуртулып оламаз.

[30] Олар о куню Исраильге къаршы, денъиз киби, гурьлейджек. Топракъкъа бакъса, къаранлыкъ ве сыкъынты, ярыкъны ёкъ этип, булутлар этрафны сарды.

Ешая — Chapters