[1] Ашшурнынъ падишасы Саргон башкоманданны Ашдод шеэрине къаршы дженк этмеге ёллады. Башкомандан Ашдодгъа келип, шеэрни запт этти.
[2] РАББИ Амоцнынъ огълу Ешаягъа тамам о йылында: – Белинъдеки чувал токъумаларынъны, аякъларынъдан сандалетлеринъни чыкъар, – деди. Ешая ойле де япты, чыплакъ ве ялынаякъ юрип башлады.
[3] РАББИ деди ки: – Къулум Ешая чыплакъ ве ялынаякъ учь йыл юргени – мысырлыларгъа ве хушлуларгъа ишарет ве алямет олсун.
[4] Ашшур падишасы мысырлыларны ве хушлуларны сюргюн эткенде, олар ойле де оладжакъ. Яшы-къарты чыплакъ ве ялынаякъ, аврет ерлерини ачып, кетеджеклер. Мысырлылар ичюн бу буюк масхаралыкъ оладжакъ.
[5] О заман Хушкъа ишангъан, Мысырнен макътангъан халкъ дешет тюбюне къалып утанаджакъ.
[6] О куню бу ялы боюндаки мемлекетте яшагъанлар: «Бизлер бу мемлекетлерге ишандыкъ, олардан ярдым сорадыкъ, оларнынъ ярдымынен Ашшур падишасындан къуртулмакъ истедик! Энди насыл этип къуртуладжакъмыз?» – дейджеклер.