Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 3:18

[1] – Эй, Вавилон къызы, тюш ашагъы, ерге отур! Эй, къасдийлилернинъ къызы, тахт ёкъ, топракъкъа отур! Эндиден сонъ санъа: «Назик, салтанатлы», – демейджеклер.

[2] Дегирмен ташларыны ал да, ун чек. Орьтюнъни чыкъар, этегинъни котер, тизлеринъни ачып, озенден кеч.

[3] Чыплакълыгъынъ ачыладжакъ, аврет еринъ де корюнеджек. Очюмни аладжагъым, кимсени аджымайджагъым.

[4] Бизни сатын алгъан – Ордуларнынъ РАББИси, Онынъ Ады – Исраильнинъ Азизи.

[5] Къасдийлилернинъ къызы! Къаранлыкъкъа кет, индемейип отур. Эндиден сонъ санъа: «Падишалыкъларнынъ ханым-эфендиси», – демейджеклер.

[6] Озь халкъыма ачувландым, Озь мульк-мирасымны ашаладым да, къолунъа бердим, амма сен оларны аджымадынъ, къарт адамларгъа биле агъыр боюндырыгъынъны такътынъ.

[7] «Омюрбилля ханым-эфенди оладжагъым», – айта эдинъ, амма бундан сонъ нелер оладжагъыны акълынъда тюшюнмединъ.

[8] Эй, къасеветсиз яшап, назлы олгъан, ичинден: «Манъа тенъ кельген дюньяда ёкътыр, тул къалмайджагъым, балаларымнынъ ольгенини корьмейджегим», – деген! Буны динъле:

[9] – Бир кунь ичинде шу эки беля апансыздан башынъа тюшеджек. Ырымларынънынъ чокълугъына, тылсымларынънынъ буюк кучюне бакъмадан, эм бала аджджысыны кореджексинъ, эм тул къаладжакъсынъ, бу белялар толусынен сени къаплайджакъ.

[10] Яманлыгъынъа ишандынъ; «Мени кимсе корьмей», – дединъ. Акъылынънен бильгинъ сени ёлдан урды, ичинъден: «Менден башкъасы ёкъ», – дединъ.

[11] Санъа яманлыкъ келеджек, ондан ырым ярдымынен биле къуртулып оламайджакъсынъ. Башынъа беля тюшеджек, оны къайтармагъа кучюнъ олмайджакъ, ич бир шейни анъламайып, апансыздан гъайып оладжакъсынъ.

[12] Яшлыгъынъдан гъайретнен огърашкъан тылсымларынънен, ырымларынънынъ чокълугъынен отура бер; бельки, озюнъе ярдым этерсинъ, бельки, биревни къоркъузып да олурсынъ!

[13] Чокъ акъыл танышкъанынъдан ёрулдынъ. Йылдыз фалджыларынъ, йылдыз сайгъанларынъ, янъы ай догъгъанда не оладжагъыны бильдиргенлеринъ шимди турып, башынъа тюшеджегинден сени къуртарсынлар.

[14] Мына, олар тобан киби, оларны атеш якъып битирди, озь джанларыны атештен къуртарамадылар. Не къызмакъ ичюн къор, не де къаршысында отурыладжакъ атеш къалмады.

[15] Яшлыгъынъдан берли алыш-веришнен огърашкъан, бирликте хызмет эткен адамларынъ сенинъ ичюн ойле олды. Эр бири озь тарафына кетти, сени кимсе къуртармады.

Ешая — Chapters