Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 6:08

[1] РАББИ Якъупны аджыйджакъ, кене Исраильни сайлайджакъ, оларны топракъларында ерлештиреджек. Башкъа халкълар оларгъа къошуладжакъ, Якъупнынъ эвине япышаджакълар.

[2] Халкълар оларны алып, ерлерине кетиреджек, ве анда, РАББИнинъ топрагъында, халкълар исраиллилернинъ къуллары оладжакъ. Озьлерини эсирликке алгъанларны эсирликке аладжакъ, залымларынынъ устюне эфендилик этеджек.

[3] О куню РАББИ сени дертлерден, къаарь-къасеветтен ве агъыр къуллукътан къуртаргъанда,

[4] сен Вавилоннынъ падишасыны мыскъыллап, онынъ акъкъында бойле йырлайджакъсынъ: – Залым ёкъ олды, гъазабы да битти.

[5] РАББИ яман адамларнынъ таягъыны къырды, кучьлюлернинъ акимиетини йыкъты.

[6] Падиша ачувында халкъларны токътамаздан ура, гъазабында миллетлерни даима чекиштире эди.

[7] Шимди исе бутюн ер юзюне раатлыкъ ве тынчлыкъ кельди, эр шей къуванчнен къычыра.

[8] Кипарислер ве Ливан кедрлери шенъленип: «Сен енъилип ятасынъ, бизлерни кесмек ичюн ич кимсе кельмей», – дейлер.

[9] Ашагъыдаки олюлернинъ дюньясы, сени киришинде къаршыламакъ ичюн, арекет этти; сенинъ ичюн олюлернинъ рухларыны, дюньянынъ башлыкъларыны уятты; миллетлернинъ эписи падишаларны тахтларындан котерди!

[10] Олар эписи санъа: «Сен де, бизлер киби, кучюнъни джойдынъ! Сен де бизге ошадынъ!» – айтаджакълар.

[11] Арфаларынъ чалгъан авасынен буюклигинъ олюлернинъ дюньясына авдарылды. Къуртлар устюнде ятасынъ, орьтю киби, устюнъни къуртчыкълар къаплайлар.

[12] Эй, танъ йылдызы, саарь огълу! Бутюн халкъларны енъдинъ! Шимди исе, кесильген терек киби, ерге йыкъылдынъ!

[13] Сен: «Кокке чыкъарым, Алланынъ йылдызларындан юкъары тахтымны къоярым, Цафон дагъында, аллалар топлангъан дагъында отураджагъым.

[14] Булутларнынъ тёпесине котериледжегим, Юдже Алла киби оладжагъым», – деп тюшюндинъ.

[15] Амма сени олюлернинъ дюньясына, олюм чукъурынынъ теренлигине алып кеттилер!

[16] Сени корьгенлер дикъкъат этип, тюшюнджеге даладжакълар: «Ер юзюни тепреткен, падишалыкъларны сарсыткъан,

[17] дюньяны сахрагъа чевирген, шеэрлерини йыкъкъан, эсирлерини запт этип, эвлерине йибермеген адам бумы?»

[18] Эписи миллетлернинъ падишалары шереф иле эр бири озь мезарында яталар.

[19] Сени исе дефн этмейип, ташладылар, бир шейге кечмеген пытакъны киби, ерге аттылар. Таш чукъурларына тюшюрильгенлернинъ, къылычнен ольдюрильгенлернинъ урбасы киби ятасынъ, сени, леш киби, таптайлар.

[20] Башкъаларны дефн этеджеклер, сен исе къабирде ятмайджакъсынъ, чюнки сен озь топрагъынъны боздынъ, халкъынъны ольдюрдинъ. Яманларнынъ эвлятлары омюрбилля анъылмайджакъ.

[21] Бабанынъ къабаатлары ичюн, огъулларыны, къурбанларны киби, соймагъа ер азырланъыз. Олар кучьлю олып, топракъкъа сабы олмасынлар, ер юзюни шеэрлерине толдурмасынлар.

[22] – Оларгъа къаршы чыкъаджагъым, – дей Ордуларнынъ РАББИси. – Вавилоннынъ намыны ёкъ этеджегим, сагъ къалгъанларны, эвлятларыны ве несиллерини ольдюреджегим, – дей РАББИ.

[23] – Онынъ топрагъыны кирпилерге береджегим, батакълыкъкъа чевиреджегим, орталыкъны йыкъаджагъым, сипиркинен киби сипиреджегим, – дей Ордуларнынъ РАББИси.

[24] Ордуларнынъ РАББИси ант этти: – Не япмагъа ниетленсем – о оладжакъ, не этмеге тюшюнсем – о беджериледжек.

[25] Ашшурны Меним топрагъымда ёкъ этеджегим, дагъларымда таптайджагъым. Халкъым Ашшурнынъ боюндырыгъындан, омузларындаки юктен къуртуладжакъ.

[26] Бутюн ер юзю акъкъында чыкъарылгъан къарар будыр. Алланынъ къолу бутюн халкъларгъа къаршы котерильгендир.

[27] Ордулар РАББИсининъ къарарыны ким ёкъ этип олур? Котерильген къолуны ким токътатып олур?

[28] Ахаз падиша ольген йылында ойле пейгъамберлик олды:

[29] – Эй, фелестинлилернинъ топрагъы! Сени ургъан таякъ харап олгъанына къуванма! Йыланнынъ союндан кобра чыкъаджакъ, онынъ баласы – учкъан аждерха оладжакъ.

[30] О заман энъ ёкъсуллар, яйладаки къойлар киби, тойып ашайджакълар, фукъарелер къоркъмайып юкълайджакълар. Сенинъ союнъны исе ачлыкътан ольдюреджегим, сагъ къалгъанларынъыз биле оледжек.

[31] Агъланъыз, эй, шеэр къапулары! Эй, шеэр, сес чыкъарып улу! Эй, бутюн Фелестин топрагъы, сен гъайып оладжакъсынъ! Шималь тарафтан тютюн котериле, душман ордулары сыра-сыра келе, аскерлерден бири артта къалмай.

[32] Халкъларнынъ хаберджилерине не айтмакъ керек? – Сионнынъ темелини РАББИ къойды, чекиштирильген халкъ анда сакъланаджакъ!

Ешая — Chapters