[1] Сахра ве къуру чёль къуванаджакъ, сувсуз топракъ шенъленип, гузель чечек киби ачаджакъ.
[2] Аджайип чечекленип къуванаджакъ, къуванчнен къычырып шенъленеджек. Ливан шурети онынъ оладжакъ, Къармел дагъларынынъ ве Шарон тегизлигининъ дюльберлиги онъа бериледжек. Олар РАББИнинъ шуретини, Алламызнынъ дюльберлигини кореджеклер.
[3] Такъаттан кесильген къолларынъызны къуветлендиринъиз, къалтырагъан тизлеринъизни къавийлештиринъиз.
[4] Къоркъакъларгъа: – Бир шейден къоркъмайып, къатты олунъыз, Бакъынъыз, Алланъыз келе! – айтынъыз. – О джезалайджакъ, эр кеснинъ къазангъанына коре береджек. О келеджек ве сизлерни къуртараджакъ.
[5] О заман кёр адамларнынъ козьлери ачыладжакъ, сагъырларнынъ къулакълары эшитеджек.
[6] О заман топал, сыгъын киби, сычрайджакъ, тильсизлер йырлап башлайджакъ; сахрада сувлар фышкъыраджакъ, къуру чёльде чокъракълар акъаджакъ.
[7] Сыджакъ топракъта голь, сувсагъан топракъта чокъраклар пейда оладжакъ. Шакъалларнынъ отургъан ерлеринде ешиль къамыш оседжек.
[8] Анда буюк бир ёл оладжакъ, о ёл «Азиз Ёл» деп адланаджакъ. Арам адамлар андан юралмайджакъ, о, тек Алланынъ ёлундан кеткенлер ичюн оладжакъ. Бу ёлдан кеткен, акъылсыз олса да, ёлуны шашырмайджакъ.
[9] Анда арсланлар олмайджакъ, йыртыджы айван да о ёлгъа чыкъмайджакъ. Олар анда тапылмайджакълар. Анда тек къуртулгъанлар юреджек.
[10] РАББИ сатын алгъан адамлар къайтаджакъ, Сионгъа къуванчнен къычырып келеджек, къуванч оларнен эбедиен оладжакъ. Олар къуванч ве шенълик тападжакъ, гъам ве къасевет исе олардан узакълашаджакъ.