Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 5:05

[1] Уззиянынъ торуны, Ётамнынъ огълу Ахаз Ехудада падишалыкъ эткенде, Арамнынъ падишасы Рецин Исраильнинъ падишасынен Ремальяхунынъ огълу Пекъахнен берабер Ерусалимге къаршы чыкътылар. Олар шеэрни запт этмеге истедилер, амма запт этип оламадылар.

[2] Арамлылар Эфраимнинъ топрагъында ерлешкени акъкъында Давутнынъ союна хабер этильди. Ормандаки тереклер ельден титрегени дайын, Ахазнынъ ве халкънынъ юреклери титреп башлады.

[3] РАББИ Ешаягъа бойле деди: – Огълунъ Шеар-Яшувнен берабер кетип, юкъары хавузнынъ сув ёлунынъ сонъуна, юнь ишлегенлернинъ тарласына кеткен ёлгъа чыкъ ве Ахазнен корюш.

[4] Онъа бойле айт: Мукъайт ве раат ол! Къоркъма, юрегинъ сызламасын! Рецин ве арамлыларнынъ гъазабы, эм де Ремальяхунынъ огълунынъ гъазабы – эки янгъан кусевден тютюн кибидир.

[5] Арамлылар эфраимлилернен ве Ремальяхунынъ огълунен берабер санъа къаршы яманлыкъ япмагъа истейлер. Олар:

[6] «Айды, Ехудагъа къаршы чыкъайыкъ, ехудалыларны къоркъузайыкъ, топракъларыны запт этейик. Тавеэлнинъ огълуны да падишалыкъкъа къоярмыз», – дейлер.

[7] Лякин РАББИ-ТААЛЯ бойле дей: «Ёкъ, бу олмайджакъ шей.

[8] Дамаск шеэри – Арамнынъ баш шеэри, Дамаскнынъ башы исе – Рецин. Алтмыш беш йыл кечкен сонъ, Эфраим деген халкъ ер юзюнде олмайджакъ.

[9] Эфраимнинъ баш шеэри – Самарие шеэри, Самариенинъ башы исе – Ремальяхунынъ огълудыр. Иманынъызда къатты турмасанъыз, гъайып оладжакъсынъыз».

[10] РАББИ Ахазгъа айткъаныны девам этти:

[11] – РАББИ-Таалянъдан бир алямет сора, я ашагъыдан, олюлернинъ дюньясындан, я да коклерден олсун.

[12] – Ёкъ, – деди Ахаз, – сорамайджагъым, РАББИмни сынамайджагъым.

[13] О заман Ешая бойле деди: – Эй, Давутнынъ эви, динъленъиз! Не, сизлерге адамларны къыйнамакъ азлыкъ эттими? Даа Алламны да къыйнамагъа истейсинъизми?

[14] Мына, Рабби Озю сизге алямет береджек. Бакъынъыз, къыз юклю олып, огъул догъаджакъ, адыны Иммануэл къояджакълар.

[15] Яманлыкъны терк этмеге ве яхшылыкъны сайлап алмагъа огренмегендже, иримчик ве бал ашайджакъ.

[16] Бу бала яманны терк этмеге ве яхшылыкъны сайлап алмагъа огренгенден эвель, сен къоркъкъан эки падишанынъ топракълары адамсыз къаладжакъ.

[17] Лякин РАББИ санъа, халкъынъа ве бабанънынъ союна агъыр куньлерни берип, санъа Ашшурнынъ падишасыны алып кетиреджек. Эфраим Ехудадан айырылгъан заманындан берли ойле агъыр дегиль эди.

[18] О куню РАББИ сызгъырыр ве Мысыр дерьясындан чибинлерни, эм де Ашшур топрагъында яшагъан балкъуртларны чагъырыр.

[19] Олар учып келеджек, тик вадийлерни ве къая чатлакъларыны толдураджакълар, бутюн тикенли чалыларгъа ве эписи яйлаларгъа къонаджакълар.

[20] О куню Фират дерьясынынъ обир тарафындан кирагъа алынгъан устраны – Ашшур падишасыны – ишлетип, Рабби башларынъызны, аякъларынъызны, атта сакъалларынъызны тыраш этеджек.

[21] О куню бир сюрюден бир бузавны ве бир чифт къойны сакълап олгъанлар

[22] бу айванлар берген сютюнден япылгъан иримчикнен кечинеджеклер. Сагъ къалгъан эр кес де тек иримчик ве балнен бесленеджек.

[23] О куню фияты бинъ кумюш олгъан бинъ юзюм чубугъы оськен юзюмликлер тикенлернен кийик отлар оськен ерлерге чевириледжеклер.

[24] Бутюн ер тикенли чалыгъа ве кийик отларгъа толгъаны ичюн, анда яй ве окънен бараджакълар.

[25] Бир заманларда чапанен ишленген ве бакъылгъан байырларгъа бармайджакъсынъыз, тикенли чалылардан ве кийик отлардан къоркъаджакъсынъыз. Анда бугъалар отлайджакъ ве къойларнен эчкилер юреджеклер.

Ешая — Chapters