[1] Кешеләр алдында тәкъва эшләрегезне күрсәтү максаты белән эшләүдән сакланыгыз. Югыйсә Күктәге Атагыздан әҗер алмассыз.
[2] Шуња күрә, сәдака биргәндә, ул хакта быргы кычкыртма. Кешеләр аларга мактау яудырсын дип, монафикълар гыйбадәтханәләрдә ћәм урамнарда шулай эшлиләр. Сезгә хак сүз әйтәм: алар тулысынча әҗерләрен алдылар.
[3] Ләкин син фәкыйрьгә ярдәм итәсењ икән, ярдәмењ яшертен рәвештә эшләнсен ѳчен, сул кулыњ уњ кулыњныњ ни эшләгәнен белмәсен. Һәм яшертен эшләнгән ћәммә эшләрне күрүче Атањ сиња әҗерењне бирер.
[5] Дога кылганда монафикъларча булмагыз. Алар, барысы да күрсен дип, гыйбадәтханәләрдә ћәм юл чатында басып дога кылырга яраталар. Сезгә хак сүз әйтәм: алар тулысынча әҗерләрен алдылар.
[6] Ә син, дога кылганда, бүлмәњә кереп, артыњнан ишегењне яп ћәм күзгә күренмәгән Атања дога кыл. Һәм яшертен эшләнгән ћәммә эшләрне күрүче Атањ сиња әҗерењне бирер.
[7] Дога кылганда, мәҗүсиләр кебек, буш сүзләр әйтмәгез. Алар, догаларыбызда күп сүзләр әйтсәк, илаћларыбыз безне ишетер, дип уйлыйлар.
[8] Аларга охшамагыз. Сез Атагыздан сораганчы ук, нәрсәгә мохтаҗ булуыгызны Ул белә бит.
[9] Ә сез болай дога кылыгыз: Күктәге Атабыз! Исемењ изге дип икърар ителсен
[10] Синењ Патшалыгыњ килсен, Күктәге кебек, җирдә дә Синењ ихтыярыњ гамәлгә ашсын.
[11] Бу кѳнгә кирәкле икмәгебезне безгә бүген бир.
[12] Башкаларныњ безгә карата эшләгән явызлыкларын без кичергән кебек, безнењ дә начар эшләребезне Син кичер.
[13] Безне сынауга дучар итмә, ә явыздан сакла.
[14] Чѳнки кешеләрнењ гаеп эшләрен кичерсәгез, Күктәге Атагыз сезнекен дә кичерер.
[15] Ләкин үзегез кичермәсәгез, сезнењ дә яман эшләрегезне Күктәге Атагыз кичермәс.
[16] Ураза тотканда, монафикълар кебек карањгы чырайлы булмагыз. Үзләренењ ураза тотуларын кешеләр күрсен дип, алар шулай карањгы чырай белән йѳриләр. Сезгә хак сүз әйтәм: алар әҗерләрен тулысынча алдылар.
[17] Ә син исә, ураза тотканда, чәчләрењне майла ћәм битењне ю:
[18] синењ ураза тотуыњны кешеләр түгел, күзгә күренмәгән Атањ гына күрсен; ћәм яшертен эшләнгән барча эшләрне күрүче Атањ сиња әҗерењне бирер.
[19] Үзегезгә байлыкны җирдә җыймагыз. Анда аны кѳя тапый, ул тутыга, караклар урлап чыга.
[20] Әмма сез хәзинәне күктә җыегыз: анда аны кѳя дә тапамый, ул тутыкмый да, караклар да кереп аны урлап чыкмый.
[21] Чѳнки хәзинәњ кайда булса, күњелењ дә шунда булыр.
[22] Тәннењ яктырткычы – күзләр. Күзләрењ яхшы булса, тәнењ якты булыр.
[23] Ләкин күзләрењ начар булса, бѳтен тәнењ карањгы булыр. Әгәр синењ эчењдәге яктылык карањгылык була икән, ул чакта бу карањгылык нинди тирән була!
[24] Берәү дә ике хуҗага хезмәт итә алмас: берсен яратмас, ә икенчесен яратыр; берсенә тугры булыр, ә икенчесен санга сукмас. Аллаћыга да, байлыкка да берьюлы хезмәт итә алмассыз.
[25] Шуња күрә, Мин сезгә әйтәм: тормышыгыз ѳчен ни белән тукланырга ћәм эчәргә дип, тәнегез ѳчен нәрсә кияргә дип борчылмагыз. Җан ризыктан, тән киемнән мѳћимрәк түгелме соњ?
[26] Кошларга карагыз: алар чәчмиләр дә, урмыйлар да, ашлыкны амбарларга да салмыйлар, әмма аларны сезнењ Күктәге Атагыз туендыра. Ә сез кошлардан кыйммәтлерәк түгелме соњ?
[27] Сезнењ кайсыгыз, кайгырганга карап, гомерен бер сәгатькә булса да озайта ала?
[28] Һәм кием ѳчен ник кайгырасыз? Кыр чәчәкләренә карагыз, алар ничек үсәләр: эшләмиләр дә, эрләмиләр дә.
[29] Әмма сезгә әйтәм: Сѳләйман патша үзенењ бѳтен мәћабәтлелегендә дә аларныњ берсе кебек тә киенмәгән.
[30] Бүген кырда үсеп утырган, ә иртәгә утка ташланачак үләнне Аллаћы шулай киендерә икән, сезне инде бигрәк тә киендермәсмени, аз иманлылар?
[31] Шулай итеп: «Безгә нәрсә ашарга, безгә нәрсә эчәргә, безгә нәрсә кияргә?» – дип кайгырмагыз.
[32] Мәҗүсиләрнењ тѳп кайгылары – шул. Ә сезгә боларныњ ћәммәсенењ кирәк икәнен Күктәге Атагыз белә.
[33] Барыннан да бигрәк, Аныњ Патшалыгын ћәм Ул кушканнарны ничек тормышка ашырырга икәнен эзләгез, ћәм боларныњ барысы сезгә бирелер.
[34] Иртәгә булачак кѳн ѳчен кайгырмагыз. Иртәгә булачак кѳн үзе хакында үзе кайгыртыр. Һәр кѳннењ үз мәшәкатьләре җитәрлек.