[1] ເມື່ອພຣະເຢຊູເຈົ້າເຫັນປະຊາຊົນຢ່າງຫລວງຫລາຍເຊັ່ນນີ້, ພຣະອົງຈຶ່ງຂຶ້ນໄປຍັງໂນນພູແຫ່ງໜຶ່ງ ແລະນັ່ງລົງທີ່ນັ້ນ ແລ້ວພວກສາວົກຂອງ^ພຣະອົງກໍມາເຕົ້າໂຮມກັນອ້ອມພຣະອົງ.
[2] ພຣະອົງໄດ້ຊົງຕັ້ງຕົ້ນສັ່ງສອນພວກເຂົາວ່າ,
[3] “ຜູ້ໃດຍາກຈົນຝ່າຍຈິດວິນຍານກໍເປັນສຸກ, ເພາະວ່າແຜ່ນດິນສະຫວັນ ເປັນຂອງ^ຜູ້ນັ້ນ
[4] ຜູ້ໃດໂສກເສົ້າກໍເປັນສຸກ, ເພາະວ່າຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບ ການຊົງເລົ້າໂລມ
[5] ຜູ້ໃດມີໃຈອ່ອນຫວານກໍເປັນສຸກ, ເພາະວ່າຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບແຜ່ນດິນ^ໂລກເປັນມໍຣະດົກ.
[6] ຜູ້ໃດອຶດຫິວຄວາມ^ຊອບທຳກໍເປັນສຸກ, ເພາະວ່າພຣະເຈົ້າຈະຊົງໃຫ້ອີ່ມບໍລິບູນ
[7] ຜູ້ໃດມີໃຈກະຣຸນາກໍເປັນສຸກ, ເພາະວ່າຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບ ພຣະກະຣຸນາຕອບ
[8] ຜູ້ໃດມີໃຈບໍຣິສຸດກໍເປັນສຸກ, ເພາະວ່າຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເຫັນພຣະເຈົ້າ
[9] ຜູ້ໃດສ້າງຄວາມ^ສະຫງົບສຸກກໍເປັນສຸກ, ເພາະວ່າພຣະເຈົ້າຈະຊົງເອີ້ນຜູ້ນັ້ນວ່າ ເປັນບຸດ
[10] ຜູ້ໃດຖືກຂົ່ມເຫັງເພາະເຫັນແກ່ ຄວາມ^ຊອບທຳກໍເປັນສຸກ, ເພາະວ່າແຜ່ນດິນສະຫວັນ ເປັນຂອງ^ຜູ້ນັ້ນ.
[11] “ເມື່ອຄົນກ່າວນິນທາແລະຂົ່ມເຫັງເຈົ້າ^ທັງຫລາຍ ແລະເວົ້າຄວາມຊົ່ວອັນບໍ່ຈິງທຸກຢ່າງຕໍ່ສູ້ເຈົ້າ^ທັງຫລາຍ ເພາະເຫັນແກ່ເຮົາ ພວກເຈົ້າກໍເປັນສຸກ.
[12] ຈົ່ງເປັນສຸກແລະຈົ່ງຊົມຊື່ນ^ຍິນດີເຖີດ ເພາະພວກເຈົ້າມີບຳເໜັດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນສະຫວັນແລ້ວ ບັນດາຜູ້ທຳນວາຍໃນສະໄໝກ່ອນກໍຖືກຂົ່ມເຫັງຢ່າງດຽວກັນນີ້ແຫລະ.”
[13] “ເຈົ້າ^ທັງຫລາຍເປັນເກືອສຳລັບມວນມະນຸດໂລກ, ແຕ່ຖ້າເກືອໝົດຣົດ^ເຄັມແລ້ວຈະເຮັດໃຫ້ເຄັມຄືນໄດ້ອີກຢ່າງໃດ? ມັນບໍ່ມີຄ່າເສຍແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງມີແຕ່ໂຍນຖິ້ມໃຫ້ຄົນຢຽບຢໍ່າເທົ່ານັ້ນ.”
[14] “ພວກເຈົ້າເປັນແສງ^ສະຫວ່າງສຳລັບໂລກນີ້. ເມືອງຊຶ່ງຕັ້ງຢູ່ເທິງໂນນພູກໍເປັນທີ່ບັງໄວ້ບໍ່ໄດ້.
[15] ບໍ່ຫ່ອນມີຜູ້ໃດເມື່ອໄຕ້ໂຄມໄຟແລ້ວຈະເອົາເຂົ້າໄວ້ໃນກະບຸງ, ແຕ່ເຄີຍຕັ້ງໄວ້ເທິງທີ່ສູງເພື່ອໃຫ້ສ່ອງແຈ້ງໃສ່ທຸກໆຄົນທີ່ຢູ່ໃນເຮືອນນັ້ນ.
[16] ໃນທຳນອງ^ດຽວກັນນີ້ແຫລະ ຈົ່ງໃຫ້ແສງ^ສະຫວ່າງທີ່ຢູ່ໃນພວກເຈົ້ານັ້ນສ່ອງແຈ້ງຕໍ່ໜ້າຄົນທັງຫລາຍ ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະໄດ້ເຫັນຄຸນງາມ^ຄວາມດີທີ່ພວກເຈົ້າເຮັດ ແລະພວກເຂົາຈະສັນລະເສີນພຣະບິດາເຈົ້າຂອງ^ພວກເຈົ້າທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນສະຫວັນ.”
[17] “ຢ່າຄິດວ່າເຮົາມາເພື່ອລຶບລ້າງກົດບັນຍັດ ແລະຜູ້ທຳນວາຍ ເຮົາບໍ່ໄດ້ມາລຶບລ້າງ ແຕ່ມາເຮັດໃຫ້ສຳເລັດຄົບຖ້ວນ.
[18] ເຮົາບອກພວກເຈົ້າຕາມ^ຄວາມຈິງວ່າ, ຕາບໃດທີ່ຟ້າແລະດິນຍັງຕັ້ງຢູ່ ແມ່ນແຕ່ເມັດ ຫລືຂໍ້ປີກຍ່ອຍອັນເລັກນ້ອຍທີ່ສຸດຂອງ^ກົດບັນຍັດຈະບໍ່ຖືກລຶບລ້າງໄປ ຈົນກວ່າທຸກສິ່ງຈະເກີດຂຶ້ນຄົບຖ້ວນ.
[19] ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ກົດບັນຍັດຂໍ້ເລັກນ້ອຍທີ່ສຸດຖືກປະຕິເສດ ແລະທັງສັ່ງສອນຄົນອື່ນໃຫ້ປະຕິເສດ, ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ນ້ອຍໃນອານາຈັກສະຫວັນ, ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ປະຕິບັດຕາມກົດບັນຍັດ ແລະສັ່ງສອນຄົນອື່ນໃຫ້ປະຕິບັດຕາມ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ໃຫຍ່ໃນອານາຈັກສະຫວັນ.
[20] ເຮົາຈຶ່ງບອກພວກເຈົ້າວ່າ, ຖ້າການປະຕິບັດຂໍ້ຄຳສັ່ງຂອງ^ພຣະເຈົ້າຂອງ^ພວກເຈົ້າ ບໍ່ລື່ນກວ່າການປະຕິບັດຂອງ^ພວກທຳມະຈານ ແລະພວກຟາຣີຊາຍແລ້ວ ພວກເຈົ້າຈະເຂົ້າໄປໃນອານາຈັກຂອງ^ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້.”
[21] “ເຈົ້າ^ທັງຫລາຍເຄີຍໄດ້ຍິນຄຳທີ່ມີກ່າວໄວ້ແກ່ຄົນບູຮານວ່າ, ‘ຢ່າຂ້າຄົນ ຖ້າຜູ້ໃດທີ່ຂ້າຄົນຈະຕ້ອງຖືກນຳຂຶ້ນສານເພື່ອຕັດສິນລົງໂທດ.’
[22] ແຕ່ເຮົາບອກເຈົ້າ^ທັງຫລາຍວ່າ, ຜູ້ໃດທີ່ໂກດຮ້າຍເຄືອງໃຈ ຕໍ່ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຂອງຕົນ ຈະຖືກນຳຂຶ້ນສານເພື່ອຕັດສິນລົງໂທດ ຜູ້ໃດທີ່ເອີ້ນອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຂອງຕົນວ່າ, ‘ຄົນໂງ່ຈ້າ’ ຈະຖືກນຳຂຶ້ນສານສູງເພື່ອຕັດສິນລົງໂທດ ແລະຜູ້ໃດທີ່ເອີ້ນອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຂອງຕົນວ່າ, ‘ຄົນບ້າ’ ຜູ້ນັ້ນຈະຕົກບຶງໄຟ^ນະຣົກ.
[23] ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອເຈົ້າເອົາເຄື່ອງບູຊາມາຖວາຍທີ່ເທິງແທ່ນບູຊາ ແລະທີ່ນັ້ນ ເຈົ້າຄິດໄດ້ວ່າອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຂອງ^ເຈົ້າມີຂໍ້ຂຸ້ນເຄືອງ^ໃຈກັບເຈົ້າເພາະເລື່ອງໃດເລື່ອງໜຶ່ງ,
[24] ຈົ່ງວາງເຄື່ອງຖວາຍຂອງ^ເຈົ້າໄວ້ຕໍ່ໜ້າແທ່ນບູຊາ ແລ້ວກັບໄປຄືນດີກັບອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຂອງຕົນສາກ່ອນ ຈຶ່ງກັບຄືນມາຖວາຍເຄື່ອງບູຊາຂອງ^ເຈົ້າ.”
[25] “ຈົ່ງຮີບປອງດອງກັບຄູ່ໂຈດຂອງຕົນ ໃນຂະນະທີ່ຍັງຢູ່ກາງທາງນຳກັນ ຢ້ານວ່າໂຈດນັ້ນຈະມອບເຈົ້າໄວ້ກັບຕຸລາການ ແລະຕຸລາການຈະມອບເຈົ້າໄວ້ກັບເຈົ້າໜ້າທີ່ ແລ້ວເຈົ້າຈະໄດ້ຖືກຂັງໄວ້ໃນຄຸກ.
[26] ເຮົາບອກເຈົ້າຕາມ^ຄວາມຈິງວ່າ, ເຈົ້າຈະອອກຈາກຄຸກບໍ່ໄດ້ ຈົນກວ່າເຈົ້າໄດ້ຈ່າຍໜີ້ຄົບທຸກອັດ.”
[27] “ເຈົ້າ^ທັງຫລາຍເຄີຍໄດ້ຍິນຄຳທີ່ມີກ່າວໄວ້ວ່າ, ‘ຢ່າຫລິ້ນຊູ້^ສູ່ຜົວເມຍທ່ານ.’
[28] ແຕ່ຝ່າຍເຮົາ ເຮົາບອກພວກເຈົ້າວ່າ, ຜູ້ໃດແນມເບິ່ງແມ່ຍິງດ້ວຍໃຈຄິດຢາກລ່ວງເກີນຍິງນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຫລິ້ນຊູ້ໃນໃຈກັບຍິງນັ້ນແລ້ວ.
[29] ຖ້າຕາເບື້ອງຂວາຂອງ^ເຈົ້າເປັນຕົ້ນເຫດພາໃຫ້ເຈົ້າເຮັດບາບ ຈົ່ງຄວັດອອກແລະໂຍນມັນຖິ້ມໃຫ້ໄກຈາກເຈົ້າເສຍ ທີ່ເສຍອະໄວຍະວະສ່ວນໜຶ່ງໃນຮ່າງກາຍ ກໍດີກວ່າທັງໝົດຕົນຕົວຕ້ອງຖືກໂຍນຖິ້ມລົງໃນໝໍ້^ນະຣົກ.
[30] ຖ້າມືເບື້ອງຂວາຂອງ^ເຈົ້າເປັນຕົ້ນເຫດພາໃຫ້ເຈົ້າເຮັດບາບ ຈົ່ງຕັດອອກແລະໂຍນມັນຖິ້ມໃຫ້ໄກຈາກເຈົ້າເສຍ ເສຍອະໄວຍະວະສ່ວນໜຶ່ງໃນຮ່າງກາຍ ກໍດີກວ່າທັງໝົດຕົນຕົວຕ້ອງຕົກໃນໝໍ້^ນະຣົກ.”
[31] “ຍັງມີຄຳກ່າວໄວ້ວ່າ, ‘ຖ້າຜູ້ໃດທີ່ປະຮ້າງເມຍຂອງຕົນ ໃຫ້ລາວເຮັດໜັງສືຢ່າຮ້າງໃຫ້ນາງ.’
[32] ແຕ່ເຮົາບອກເຈົ້າ^ທັງຫລາຍວ່າ, ຖ້າຜູ້ໃດປະຮ້າງເມຍຂອງຕົນດ້ວຍເຫດຜົນອື່ນໃດ ນອກຈາກການຫລິ້ນຊູ້ກັບຊາຍອື່ນ. ກໍເທົ່າກັບວ່າຜູ້ນັ້ນເຮັດໃຫ້ນາງຫລິ້ນຊູ້ ເມື່ອນາງແຕ່ງງານໃໝ່ ແລະຜູ້ທີ່ແຕ່ງງານກັບນາງນັ້ນ ກໍມີຄວາມຜິດໃນຖານຫລິ້ນຊູ້ເໝືອນກັນ.”
[33] “ອັນໜຶ່ງອີກ ເຈົ້າ^ທັງຫລາຍໄດ້ຍິນຄຳທີ່ມີກ່າວແກ່ຄົນໃນສະໄໝບູຮານວ່າ, ‘ຢ່າເຮັດຜິດຕໍ່ຄຳສາບານ, ແຕ່ຈົ່ງປະຕິບັດຕາມທີ່ຕົນໄດ້ສາບານໄວ້ກັບອົງພຣະ^ຜູ້^ເປັນເຈົ້າ.’
[34] ແຕ່ບັດນີ້ ເຮົາບອກເຈົ້າ^ທັງຫລາຍວ່າ, ຢ່າສາບານເລີຍ, ຢ່າສາບານໂດຍອ້າງເຖິງສະຫວັນ ເພາະສະຫວັນແມ່ນບັນລັງຂອງ^ພຣະເຈົ້າ
[35] ຫລືໂດຍອ້າງເຖິງແຜ່ນດິນ^ໂລກ ເພາະແຜ່ນດິນ^ໂລກແມ່ນບ່ອນຮອງຕີນຂອງ^ພຣະອົງ ຫລືໂດຍອ້າງເຖິງນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ເພາະນະຄອນເຢຣູຊາເລັມແມ່ນນະຄອນຂອງ^ກະສັດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່.
[36] ຢ່າສາບານໂດຍອ້າງໃສ່ແມ່ນແຕ່ຫົວຂອງ^ເຈົ້າເອງ ເພາະເຈົ້າເອງຈະເຮັດໃຫ້ຜົມຂາວຫລືດຳແມ່ນແຕ່ເສັ້ນດຽວກໍບໍ່ໄດ້.
[37] ແຕ່ຈົ່ງໃຫ້ຖ້ອຍຄຳຂອງ^ເຈົ້າເປັນດັ່ງນີ້, ‘ແມ່ນ’ ກໍວ່າ ‘ແມ່ນ’ ຫລື ‘ບໍ່ແມ່ນ’ ກໍວ່າ ‘ບໍ່ແມ່ນ’ ສ່ວນຄຳເວົ້າທີ່ເກີນກວ່ານີ້ແມ່ນມາຈາກມານຊົ່ວຮ້າຍ.”
[38] “ເຈົ້າ^ທັງຫລາຍກໍໄດ້^ຍິນຄຳທີ່ກ່າວໄວ້ວ່າ, ‘ຕາແທນຕາ ແຂ້ວແທນແຂ້ວ’
[39] ແຕ່ເຮົາບອກພວກເຈົ້າວ່າ, “ຢ່າແກ້ແຄ້ນຜູ້ທີ່ເຮັດຜິດຕໍ່ພວກເຈົ້າ ຖ້າຜູ້ໃດຕົບແກ້ມເບື້ອງຂວາຂອງ^ເຈົ້າ ຈົ່ງປິ່ນໃຫ້ເຂົາຕົບແກ້ມເບື້ອງຊ້າຍດ້ວຍ.
[40] ຖ້າມີຜູ້ໃດຟ້ອງເອົາເສື້ອຊັ້ນໃນຂອງ^ເຈົ້າ ຈົ່ງໃຫ້ເຂົາເອົາເສື້ອຊັ້ນນອກດ້ວຍ.
[41] ຖ້າຜູ້ໃດຈະເກນເຈົ້າໃຫ້ແບກໄປໜຶ່ງຫລັກ ຈົ່ງແບກໄປເຖິງສອງຫລັກ.
[42] ເມື່ອຜູ້ໃດຂໍສິ່ງໃດນຳເຈົ້າ ຈົ່ງໃຫ້ເຂົາ ຢ່າປິ່ນຫລັງໃສ່ຜູ້ທີ່ຂໍຢືມນຳເຈົ້າ ຈົ່ງໃຫ້ເຂົາຢືມ.”
[43] “ເຈົ້າ^ທັງຫລາຍໄດ້ຍິນຄຳທີ່ມີກ່າວໄວ້ວ່າ, ‘ຈົ່ງຮັກເພື່ອນບ້ານແລະຊັງສັດຕູ.’
[44] ແຕ່ເຮົາບອກເຈົ້າ^ທັງຫລາຍວ່າ, “ຈົ່ງຮັກສັດຕູຂອງ^ເຈົ້າ ແລະພາວັນນາ^ອະທິຖານເພື່ອຜູ້ທີ່ຂົ່ມເຫັງເຈົ້າ,
[45] ເພື່ອວ່າເຈົ້າ^ທັງຫລາຍຈະກາຍເປັນບຸດແຫ່ງພຣະບິດາເຈົ້າ ຜູ້ຊົງສະຖິດໃນສະຫວັນ ເພາະພຣະອົງບັນດານໃຫ້ແສງຕາເວັນຂອງ^ພຣະອົງສ່ອງໃສ່ທັງຄົນຊົ່ວແລະຄົນດີເໝືອນກັນ ແລະໃຫ້ຝົນຕົກໃສ່ທັງຄົນທີ່ຊອບທຳແລະບໍ່ຊອບທຳ.
[46] ຖ້າເຈົ້າ^ທັງຫລາຍຮັກຄົນທີ່ຮັກພວກເຈົ້າແຕ່ເທົ່ານັ້ນ ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບບຳເໜັດຫຍັງຈາກພຣະເຈົ້າ? ແມ່ນແຕ່ຄົນເກັບພາສີກໍຍັງເຮັດຢ່າງນັ້ນບໍ່ແມ່ນບໍ?
[47] ຖ້າເຈົ້າຄຳນັບພີ່ນ້ອງຂອງຕົນເທົ່ານັ້ນ ພວກເຈົ້າໄດ້ເຮັດຫຍັງດີລື່ນຄົນອື່ນແດ່? ແມ່ນແຕ່ຄົນບໍ່ເຊື່ອພຣະເຈົ້າກໍເຮັດເຊັ່ນນັ້ນເໝືອນກັນ.
[48] ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ເຈົ້າ^ທັງຫລາຍຕ້ອງເປັນຄົນດີທີ່ສຸດ ເໝືອນຢ່າງພຣະບິດາຂອງ^ເຈົ້າຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນສະຫວັນເປັນຜູ້ດີທີ່ສຸດ.”