[1] ຕໍ່ມາ ພຣະວິນຍານໄດ້ນຳພຣະເຢຊູເຈົ້າ ເຂົ້າໄປໃນຖິ່ນ^ແຫ້ງແລ້ງ^ກັນດານ ເພື່ອໃຫ້ມານຮ້າຍທົດລອງ.
[2] ຫລັງຈາກອົດ^ອາຫານໄດ້ສີ່ສິບວັນສີ່ສິບຄືນແລ້ວ ພຣະເຢຊູເຈົ້າກໍຢາກອາຫານ.
[3] ແລ້ວຜູ້ລໍ້ລວງກໍມາຫາພຣະອົງ ແລະເວົ້າວ່າ, “ຖ້າທ່ານເປັນພຣະບຸດຂອງ^ພຣະເຈົ້າ ຈົ່ງສັ່ງກ້ອນຫີນເຫລົ່ານີ້ໃຫ້ເປັນອາຫານແມ”
[4] ຝ່າຍພຣະອົງກໍຊົງຕອບວ່າ, “ມີຄຳຂຽນໄວ້ໃນພຣະຄຳພີວ່າ ‘ມະນຸດຈະບໍ່ລ້ຽງຊີວິດດ້ວຍອາຫານສິ່ງດຽວ, ແຕ່ລ້ຽງດ້ວຍພຣະຄຳທຸກຂໍ້ທີ່ອອກມາຈາກພຣະໂອດຂອງ^ພຣະເຈົ້າ’.”
[5] ແລ້ວມານຮ້າຍໄດ້ນຳພຣະເຢຊູເຈົ້າໄປຍັງນະຄອນສັກສິດ ແລະໃຫ້ພຣະອົງຢືນຢູ່ເທິງຍອດພຣະວິຫານ
[6] ແລ້ວເວົ້າຕໍ່ພຣະອົງວ່າ, “ຖ້າທ່ານເປັນພຣະບຸດຂອງ^ພຣະເຈົ້າ ຈົ່ງໂດດລົງເບິ່ງດູ ເພາະມີຄຳຂຽນໄວ້ໃນພຣະຄຳພີວ່າ, ‘ພຣະເຈົ້າຈະສັ່ງຝູງເທວະດາ ເຖິງເລື່ອງທ່ານ ຝູງເທວະດາຈະໃຊ້ມືຂອງ^ເພິ່ນ ອູ້ມທ່ານໄວ້ ແມ່ນແຕ່ຕີນຂອງທ່ານຈະບໍ່ໄດ້ ຖືກກ້ອນຫີນ.’”
[7] ພຣະເຢຊູເຈົ້າຊົງຕອບວ່າ, “ມີຄຳຂຽນໄວ້ໃນພຣະຄຳພີອີກວ່າ, ‘ຢ່າທົດລອງອົງພຣະ^ຜູ້^ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຂອງ^ເຈົ້າ.’”
[8] ອີກເທື່ອໜຶ່ງ ມານຮ້າຍກໍພາພຣະເຢຊູເຈົ້າຂຶ້ນໄປເທິງຍອດພູທີ່ສູງສຸດແຫ່ງໜຶ່ງ ແລະສຳແດງບັນດາອານາຈັກແຫ່ງໂລກນີ້ກັບຄວາມ^ຍິ່ງໃຫຍ່ທັງໝົດໃຫ້ພຣະອົງເຫັນ.
[9] ແລ້ວມັນເວົ້າວ່າ, “ຖ້າທ່ານກົ້ມຂາບນະມັດສະການເຮົາ, ເຮົາຈະມອບສິ່ງທັງໝົດນີ້ໃຫ້ທ່ານ.”
[10] ແຕ່ພຣະເຢຊູເຈົ້າຕອບມັນວ່າ, “ຈົ່ງໜີໄປອ້າຍຊາຕານ ເພາະມີຄຳຂຽນໄວ້ໃນພຣະຄຳພີວ່າ, ‘ຈົ່ງຂາບໄຫວ້ນະມັດສະການອົງພຣະ^ຜູ້^ເປັນເຈົ້າຂອງ^ເຈົ້າ ແລະປະຕິບັດແຕ່ພຣະອົງຜູ້ດຽວ’”
[11] ແລ້ວມານຮ້າຍກໍໄດ້ໜີໄປຈາກພຣະເຢຊູເຈົ້າ ແລະ ມີຝູງເທວະດາມາບົວລະບັດຮັບໃຊ້ພຣະອົງ.
[12] ເມື່ອພຣະເຢຊູເຈົ້າໄດ້ຍິນຂ່າວວ່າໂຢຮັນຖືກຈັບຂັງຄຸກແລ້ວ, ພຣະອົງກໍໄດ້ໄປແຂວງຄາລີເລ.
[13] ພຣະອົງຍ້າຍຈາກເມືອງນາຊາເຣັດໄປຢູ່ກາເປນາອູມ ເມືອງໜຶ່ງທີ່ແຄມທະເລສາບໃນຂົງເຂດເຊບູໂລນ ແລະ ເນັບທາລີ.
[14] ເຫດການໄດ້ເກີດຂຶ້ນເຊັ່ນນີ້ ກໍເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດຕາມທີ່ຜູ້ທຳນວາຍເອຊາຢາໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ,
[15] “ດິນແດນເຊບູໂລນ ແລະດິນແດນເນັບທາລີ ຕາມທາງໄປສູ່ທະເລ ທາງຟາກໜຶ່ງອີກຂອງ^ແມ່ນໍ້າ^ຈໍແດນ ທີ່ແຂວງຄາລີເລແຫ່ງບັນດາປະຊາຊາດ
[16] ປະຊາຊົນຜູ້ທີ່ໃຊ້ຊີວິດຢູ່ໃນຄວາມ^ມືດໜາ ໄດ້ເຫັນແສງແຈ້ງອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ສຳລັບພວກທີ່ຢູ່ໃນເງົາແຫ່ງຄວາມຕາຍ ແສງແຈ້ງໃສໄດ້ສ່ອງໃສ່ເຂົາເຈົ້າ.”
[17] ຕັ້ງແຕ່ເວລານັ້ນມາ ພຣະເຢຊູເຈົ້າກໍເລີ່ມຕົ້ນປ່າວປະກາດວ່າ, “ຈົ່ງຖິ້ມໃຈເກົ່າ^ເອົາໃຈໃໝ່ ເພາະວ່າຣາຊອານາຈັກສະຫວັນມາໃກ້ແລ້ວ.”
[18] ຂະນະທີ່ພຣະເຢຊູເຈົ້າກຳລັງຍ່າງໄປຕາມແຄມທະເລສາບຄາລີເລນັ້ນ ພຣະອົງກໍເຫັນສອງອ້າຍນ້ອງທີ່ເປັນຄົນຫາປາ ຜູ້ໜຶ່ງຊື່ວ່າຊີໂມນ (ຍັງມີຊື່ອີກວ່າ ເປໂຕ) ແລະນ້ອງຂອງ^ເພິ່ນຊື່ວ່າ ອັນເດອາ, ພວກເພິ່ນກຳລັງຖິ້ມມອງຫາປາລົງໃນທະເລສາບ.
[19] ພຣະເຢຊູເຈົ້າກ່າວແກ່ພວກເພິ່ນວ່າ, “ຈົ່ງຕາມເຮົາມາ ແລະເຮົາຈະສອນພວກເຈົ້າໃຫ້ເປັນຜູ້ຫາຄົນ.”
[20] ໃນທັນໃດນັ້ນ ພວກເພິ່ນກໍປະມອງໄວ້ແລະຕິດຕາມໄປກັບພຣະອົງ.
[21] ພຣະເຢຊູເຈົ້າໄດ້ຍ່າງຕໍ່ໄປ ແລະເຫັນສອງອ້າຍນ້ອງຄື ຢາໂກໂບກັບໂຢຮັນ ລູກຊາຍຂອງ^ເຊເບດາຍ ກຳລັງຝູງມອງຊ່ວຍພໍ່ຂອງຕົນຢູ່ໃນເຮືອ. ພຣະເຢຊູເຈົ້າຈຶ່ງເອີ້ນເອົາພວກເພິ່ນ,
[22] ທັນໃດນັ້ນ ທ່ານທັງສອງກໍປະເຮືອກັບຄອບລາພໍ່ຂອງ^ພວກເພິ່ນແລະຕາມພຣະອົງໄປ.
[23] ພຣະເຢຊູເຈົ້າໄດ້ເດີນທາງໄປທົ່ວແຂວງຄາລີເລ, ສັ່ງສອນຄົນຕາມທຳມະສາລາ ແລະປະກາດຂ່າວປະເສີດເລື່ອງຣາຊອານາຈັກສະຫວັນ ຕະຫລອດທັງຊົງໂຜດຮັກສາຄົນທີ່ມີພະຍາດໂຣຄາແລະເຈັບໄຂ້^ໄດ້ປ່ວຍທຸກຊະນິດໃຫ້ຫາຍດີ.
[24] ຊື່ສຽງຂອງ^ພຣະອົງໄດ້ຊ່າລືໄປທົ່ວທັງປະເທດຊີເຣຍ ແລະເຂົາຈຶ່ງໄດ້ນຳຄົນທີ່ເຈັບໄຂ້^ໄດ້ປ່ວຍຕ່າງໆກັບຄົນຈິດໃຈບໍ່ປົກກະຕິ, ຄົນຜີມານຮ້າຍເຂົ້າສິງ, ຄົນບ້າໝູ ແລະຄົນເປັນເປ້ຍມາຫາພຣະອົງ ພຣະອົງກໍຊົງໂຜດຮັກສາພວກເຂົາໃຫ້ຫາຍດີທຸກຄົນ.
[25] ປະຊາຊົນຢ່າງໜາແໜ້ນຈາກແຂວງຄາລີເລກັບເດກາໂປລີ ຈາກນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ, ແຂວງຢູດາຍ ແລະດິນແດນທາງຟາກເບື້ອງນັ້ນຂອງ^ແມ່ນໍ້າ^ຈໍແດນ ຕ່າງກໍໄດ້ຕິດຕາມພຣະອົງໄປ.