[1] Шундақ болсиму, Худа Нуһни вә кемидә униң билән биллә болған барлиқ һайванатларни унтуп қалмиди. У йәр йүзидә шамал чиқарған еди, су пәсийишкә башлиди.
[2] Йәр астидики булақлар йепилип, асмандин йеғиватқан қаттиқ ямғурму тохтиған еди.
[3] Бир йүз әллик күн ичидә су аста-аста азайди.
[4] Йәттинчи айниң он йәттинчи күни кемә Арарат тағ тизмилиридики бир тағниң үстидә олтирип қалди.
[5] Су давамлиқ пәсийип, онинчи айниң биринчи күни тағ чоққилири көрүнүшкә башлиди.
[6] Қириқ күндин кейин Нуһ деризисини ечип,
[7] бир қарғини қоюп бәрди. Бу қарға таки йәрдики су қуруп кәткичә, кеминиң әтрапида айлинип жүрди.
[8] Шуниң билән бир вақитта Нуһ суниң йәр йүзидин янған яки янмиғанлиғини билиш үчүн, бир кәптәрни қоюп бәргән еди.
[9] Лекин йәр йүзини техичә су қаплап турғачқа, кәптәр қонғидәк җай тапалмай қайтип кәлди. Нуһ қолини сунуп, уни тутуп кемигә әкиривалди.
[10] Йәнә йәттә күндин кейин у кәптәрни йәнә қоюп бәрди.
[11] Кәчқурун һелиқи кәптәр тумшуғида йеңи зәйтун йопурмиғини чишлигән һалда Нуһниң йениға қайтип кәлди. Нуһ шуниңдин суниң йәр йүзидин асасий җәһәттин янғанлиғини билди.
[12] Йәнә йәттә күндин кейин у кәптәрни йәнә қоюп бәрди. Бу қетим кәптәр қайтип кәлмиди.
[13] Нуһ алтә йүз бир яшқа киргән жили биринчи айниң биринчи күни топан йәр йүзидин пүтүнләй йенип болди. Нуһ кеминиң қапқиғини ечип, өп-чөрисигә қарап, йәр йүзиниң қурушқа башлиғанлиғини көрди.
[14] Иккинчи айниң жигирмә йәттинчи күни йәр йүзи пүтүнләй қуруп болди.
[15] -
[16] Худа Нуһқа: — Аялиң, оғуллириң вә келинлириңни кемидин елип чиқ.
[17] Йениңдики барлиқ мәхлуқлар, йәни учар қанатлар вә чоң-кичик һайванатларни елип чиқ. Улар йәр йүзидә йәнә көпийип, зиминға таралсун, — деди.
[18] Шуниң билән Нуһ аяли, оғуллири вә келинлирини елип кемидин чиқти.
[19] Йәр йүзидики барлиқ җанлиқлар, йәни чоң-кичик һайванатлар вә учар қанатлар өз түрлири билән топ-топ болушуп, кемидин чиқишти.
[20] Нуһ Пәрвәрдигарға атап бир қурванлиқ суписини ясап, «һалал» дәп бәкитилгән һайванат вә учар қанатларниң һәр түридин таллап союп, қурванлиқ сүпитидә көйдүрүвәтти.
[21] Пәрвәрдигар қурванлиқтин мәмнун болуп, көңлидә: «Инсанларниң қилмишлири үчүн йәргә қайта ләнәт ейтмаймән. Инсанларниң кичигидин тартип нийитиниң пүтүнләй яманлиғини билимән. Шундақ болсиму, йәр йүзидики барлиқ җанлиқларни һәргиз бу қетимқидәк қайта йоқитивәтмәймән.
[22] Йәр йүзи бир күн моҗут болса, униңда терим-жиғим, иссиқ-соғ, қиш-яз, кечә-күндүзму моҗут болиду!» — деди.