Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 3:55

[1] Ибраһим Мамрәдин Қананниң җәнубидики Негиб райониға йөткилип, мәлум вақит Кадеш билән Шур арилиғидики йәрдә олтарди. Кейин Гирарда турған вақтида,

[2] кишиләргә аяли Сарәни өзиниң сиңлиси, дәп ейтқан еди. Шуңа Гирар падишаси Абимәләк Сарәни ордисиға әкәлдүрди.

[3] Бир күни кечиси Худа Абимәләкниң чүшидә көрүнүп: — Пат арида җениңни алимән! Чүнки сән әкәлгән бу аял башқа кишиниң аяли, — деди.

[4] Сарәгә йеқинлашмиған Абимәләк Худаға: — Мән гунасиз турсам, Сән мени вә мениң хәлқимни һалак қиламсән?

[5] Ибраһим өзи бу аял мениң сиңлим, дегәнғу! Бу аялму Ибраһимни мениң акам, дегән әмәсму? Мән бу ишни пак вижданим вә инсавим билән қилдим! — деди.

[6] Андин Худа униңға мундақ җавап бәрди: — Шундақ, сениң бу ишни пак вижданиң билән қилғанлиғиңни билимән. Шуниң үчүн Мениң алдимда гуна қилип қоймисун, дәп сени Сарәгә тегип қоюшуңдин тосидим.

[7] Әнди бу аялни Ибраһимға қайтуруп бәр. Ибраһим болса пәйғәмбәр. У саңа дуа қилиду, сән һаят қалисән. Лекин сени агаһландуруп қояйки, әгәр бу аялни еригә қайтуруп бәрмисәң, пүтүн хәлқиң билән қошулуп һалак болисән!

[8] Сәһәрдә Абимәләк һәммә әмәлдарлирини жиғип, йүз бәргән вақиәни уларға ейтти. Улар интайин қорқушуп кәтти.

[9] Абимәләк Ибраһимни чақиртип, униңдин: — Бу немә қилғиниң? Сән мени вә мәмликитимни бундақ гуна қилдурғидәк, саңа немә яманлиқ қилдим? Сән маңа қилмайдиған ишни қилдиң!

[10] Немә үчүн бундақ қилдиң? — дәп сүрүштүрди.

[11] Ибраһим мундақ җавап қайтурди: — Мән бу йәрниң адәмлирини Худадин қорқмайду, мени өлтүрүветип, аялимни булап кетиду, дәп ойлиған едим.

[12] Әмәлиятта униң мениң сиңлим екәнлиги раст, у ата бир, ана башқа сиңлим, кейин маңа некаланди.

[13] Худа мени жутумдин айрип, башқа жутларда мусапир болушқа чиқарғанда, мән униңға: Биз барғанла йәрдә, өзәңниң чин муһәббитиңни маңа көрситиш үчүн, мени «акам» дегин, дегән едим.

[14] Буниң билән падиша Абимәләк Сарәни Ибраһимға қайтуруп бәрди, шундақла униңға қой-кала, әр қуллар вә қиз хизмәткар­ларниму тәғдим қилди.

[15] У Ибраһимға: — Қара, пүтүн зиминим алдиңда турупту. Сән қәйәрдә турушни халисаң, шу йәрдә туруп қал, — деди.

[16] У Сарәгиму: — Мән сениң паклиғиңни көпчиликкә испатлаш үчүн, «акаң» Ибраһимға миң күмүч тәңгә тәғдим қилимән. Буниң билән сениң яман иш қилмиғанлиғиң һәммә кишигә аян болиду, — деди.

[17] -

[18] Ибраһимниң аяли Сарә билән мунасивәтлик ишлар түпәйли­дин Пәрвәрдигар Абимәләкниң ордисидики аялларниң һәммисини туғмас қиливәткән еди. Шуңа Ибраһим Худаға дуа қилди. Худа падиша Абимәләкни, униң аяли вә кенизәклирини әслигә кәлтүрүп, уларни йәнә пәрзәнт көрәләйдиған қилди.

Аләмниң яритилиши — Chapters