[1] Ибраһим Кәтура исимлиқ йәнә бир аялни кичик хотунлуққа алди.
[2] У Ибраһимға Зимран, Йоқшан, Медан, Мидиян, Ишбак вә Шуахтин ибарәт алтә оғул туғуп бәрди.
[3] Йоқшан Шиба билән Дәданниң атиси болди. Дәданниң әвлатлири ашурим, ләтушим вә ләуммим хәлиқлири болди.
[4] Мидиянниң оғуллири Әфа, Әфәр, Һанух, Абида вә Елдалар еди. Жуқуридикиләрниң һәммиси Кәтурадин дунияға кәлгән әвлатлар еди.
[5] Ибраһим пүтүн мал-мүлүклирини Исһаққа атавәткән еди.
[6] Лекин у өзи һаят вақтида икки кичик хотунидин болған оғуллириғиму соғиларни берип, андин бу оғуллирини Исһақтин жирақ турсун, дәп шәрқий зиминға әвәтти.
[7] -
[8] Ибраһим узақ өмүр сүрүп, йүз йәтмиш бәш йешида әҗдатлириниң қешиға кәтти.
[9] Униң оғуллири Исһақ билән Исмаил уни Макпелаһ йезисидики өңкүргә дәпнә қилди. Бу өңкүр Мамрә дегән йәргә йеқин болуп, бурун хит қәбилисидин болған Сохарниң оғли Әфронниң етизлиғи еди.
[10] Ибраһим хитлардин сетивалған етизлиқ дәл шу еди. Ибраһимниң аяли Сарәму мошу йәргә дәпнә қилинған еди.
[11] Ибраһим вапат болғандин кейин, Худа униң оғли Исһаққа бәхит ата қилди. Исһақ шу вақитта Беер-Лаһайрой дәп аталған қудуқниң йенидики җайда турувататти.
[12] Сарәниң хизмәткари мисирлиқ Һәҗәр Ибраһимға туғуп бәргән Исмаилниң әвлатлири төвәндикиләр:
[13] алди билән тунҗа оғли Небайот, андин кейин қалған оғуллири Кәдар, Адбәәл, Мибсам,
[14] Мишма, Дума, Масса,
[15] Хадад, Тәма, Йәтур, Нафиш вә Қәдәма туғулди.
[16] Улар он икки қәбилиниң башлиқлири болуп, улар яшиған йеза вә қишлақлар уларниң исимлири билән аталди.
[17] Исмаил йүз оттуз йәттә йешида әҗдатлириниң қешиға кәтти.
[18] Униң әвлатлири олтирақлашқан җай Һавилаһ районидин Шур дегән йәргә қәдәр еди. Шур Мисирниң шәрқий тәрипидә болуп, Ассурға баридиған йолда еди. Улар Ибраһимниң башқа әвлатлири билән чиқишалмиди.
[19] Ибраһимниң оғли Исһақниң иш-излири төвәндикичә:
[20] Исһақ қириқ йешида Рибәқаға өйләнди. Рибәқа болса, Паддан-Аррамниң Арран дегән йеридин болған Бетуелниң қизи вә Лабанниң сиңлиси еди.
[21] Рибәқа пәрзәнт көрмигәнлиги сәвәвидин, Исһақ униң үчүн Пәрвәрдигарға дуа қилди. Пәрвәрдигар униң дуасини қобул қилип, Рибәқа һамилдар болди.
[22] Бала қош гезәк болуп, улар туғулуштин илгири анисиниң қосиғида қаттиқ соқушти. Рибәқа: «Маңа немә болғини?» дәп Пәрвәрдигардин сориди.
[23] Пәрвәрдигар униңға мундақ җавап бәрди: «Сениң қосиғиңдин икки хәлиқ чиқиду. Туғулупла айрим болиду. Бири йәнә биридин күчлүк болуп, Чоңи кичигигә хизмәт қилиду».
[24] Униң ай-күни тошуп, қош гезәк туғди.
[25] Авал туғулғини қизғуч болуп, пүтүн бәдини һайванниңкидәк түклүк еди. Шуңа униң исмини Әсав дәп қойди.
[26] Кейин туғулғининиң қоли Әсавниң тапинини чиң тутувалғанлиғи үчүн, исмини Яқуп дәп қойди. Улар туғулғанда, Исһақ атмиш яшқа киргән еди.
[27] Икки бала чоң болди. Әсав уста очи болуп, далада жүрүшни яхши көрәтти. Лекин иниси Яқуп җим-җит жүридиған адәм болуп, һемишәм өйдә туратти.
[28] Исһақ Әсавни яхши көрәтти, чүнки у Әсав олап кәлгән о гөшигә амрақ еди. Рибәқа болса, Яқупни яхши көрәтти.
[29] Бир күни Яқуп қизил почақ шорписини қайнитивататти. Один ечиқап қайтип кәлгән Әсав
[30] Яқупқа: — Қосиғим бәк ечип кәтти. Қизил почақ шорписидин тезирәк бәрсәңчу! — деди. Шу сәвәптин у Идом дәпму аталди.
[31] Яқуп униңға: — Тунҗа оғуллуқ мирас һоқуқуңни маңа өткүзүп бәрсәң, саңа бу шорпидин берәй, — дәп җавап қайтурди.
[32] — Болди! Болди! Қосиғим ечип өләй дәп қалдим. Тунҗа оғуллуқ мирас һоқуқиниң маңа немә кериги? — деди Әсав.
[33] Яқуп униңға: — Сән авал мениң алдимда тунҗа оғуллуқ мирас һоқуқуңни маңа өткүзүп бәргәнлигиңгә қәсәм қилип бәр, — деди. Әсав қәсәм қилип, тунҗа оғуллуқ мирас һоқуқини Яқупқа өткүзүп бәрди.
[34] Андин Яқуп униңға нан билән почақ шорписини бәрди. Әсав ғизаланғандин кейин, орнидин туруп чиқип кәтти. Бу униң тунҗа оғуллуқ мирас һоқуқиға етиварсиз қариғанлиғидиндур.