[1] Шу күнләрдә Йәһуда өз қериндашлириниң йенидин кетип, Адуллам йезисидики Һира дегән кишиниң йениға чүшти.
[2] Йәһуда у йәрдә имансиз қананлиқ Шуаниң қизи билән тонушуп, уни некайиға алди.
[3] Қиз һамилдар болуп, бир оғул туғди. Йәһуда униң исмини Ер қойди.
[4] Қиз йәнә һамилдар болуп, иккинчи оғлини туғди. Униң исмини Онан қойди.
[5] Кейин үчинчи оғлини туғди. Униң исмини Шалаһ дәп қойди. Шалаһ туғулғанда, улар Кәзип дегән йәрдә еди.
[6] Йәһуда тунҗа оғли Ергә Тамар исимлиқ бир қизни елип бәрди.
[7] Ерниң қилиғи Пәрвәрдигарниң нәзәридә яман болғачқа, Пәрвәрдигар униңму җенини алди.
[8] Бу чағда Йәһуда Ерниң иниси Онанға: — Сән берип йәңгәң билән өйлинип, акаңниң нәслини давамлаштур. Бу сениң қилишқа тегишлик борчуң, — деди.
[9] Лекин Онан туғулидиған бала өзиниң болмайдиғанлиғини билип, һәр қетим йәңгиси билән бир орунда ятқанда акисиға нәсил қалдурмаслиқ үчүн, мәхсәтлик һалда уруқни йәргә ақтуруветәтти.
[10] Униң қилмишлири Пәрвәрдигарниң нәзәридә яман болғачқа, Пәрвәрдигар униңму җенини алди.
[11] Андин Йәһуда келини Тамарға: — Оғлум Шалаһ чоң болғичә, атаңниң өйидә тул олтирип турғин, — деди. У Шалаһниңму икки акисидәк өлүп кетишидин қорқуп, шундақ дегән еди. Шуңа Тамар атисиниң өйигә қайтип кәтти.
[12] Мәлум мәзгилдин кейин, Йәһуданиң аяли болған Шуаниң қизи аләмдин өтти. Қарилиқ тутуш вақти өткәндин кейин, у адулламлиқ дости Һира билән биллә Тимнаһ дегән йәргә барди. У йәрдә униң хизмәтчилири қой қирқивататти.
[13] Бири Тамарға қейинатисиниң Тимнаһ дегән йәргә қой қирқиғили баридиғанлиғини ейтқан еди.
[14] Буниңдин хәвәр тапқан Тамар тул хотунлуқ кийимини селиветип, башқа кийимләрни кийивелип, башқиларға өзини тонутмаслиқ үчүн үзигә пәрәнҗә тартип, Тимнаһ йоли үстидики Енаим шәһириниң дәрвазисиға берип олтарди. Чүнки у Йәһуданиң кичик оғли Шалаһ чоң болуп қалған болсиму, Йәһуданиң өзини униңға некалимайдиғанлиғиға көзи йәткән еди.
[15] Йәһуда уни көргинидә, паһишә аял дәп қариди, чүнки у үзини йепивалған еди.
[16] Йәһуда униң өз келини екәнлигини билмәй, йолниң четигә берип, униңдин: — Немә тәләп қилисән? — дәп сориди. — Мән билән бир орунда ятсиңиз маңа немә берисиз? — деди Тамар.
[17] — Маллиримниң ичидин бир оғлақ әвәтип беримән, — дәп җавап бәрди у. — Хоп, оғлақни әкелип бәргичә, бирәр нәрсиңизни гөрүгә қоюп кетиң, — деди Тамар.
[18] — Гөрүгә немә тәләп қилисән? — дәп сориди у. Тамар: — Бойнуңизға есиқлиқ мөрүңиз билән қолуңиздики һасиңизни, — деди. Шуниң билән Йәһуда бу нәрсиләрни Тамарға берип, униң билән бир орунда ятти, Тамар һамилдар болуп қалди.
[19] Тамар атисиниң өйигә қайтип берип, үзидики пәрәнҗисини еливетип, туллуқ кийимлирини қайта кийивалди.
[20] Йәһуда дости Һирани у аялға бир оғлақ апирип берип, гөрүгә қойған нәрсилирини қайтуруп келишкә әвәтти. Лекин Һира уни тапалмиди.
[21] Һира Енаим шәһиридики кишиләрдин: — Бурун йол бойида турған һелиқи паһишә аял нәгә кәтти? — дәп сориди. Улар: — Бу йәрдә паһишә аял задила болуп бақмиған, — дәп җавап беришти.
[22] Һира Йәһуданиң йениға берип, униңға: — Уни тапалмидим. Униң үстигә шу йәрлик кишиләр: «Бу йәрдә паһишә аял болуп баққан әмәс!» дейишиду, — деди.
[23] Йәһуда униңға: — Бопту, у нәрсиләрни алса алсун, башқиларниң мәсқирисигә қалмайли. Һәр һалда мән оғлақни әвәттим, бирақ сән уни тапалмапсән, — деди.
[24] Үч айчә өткәндин кейин, бири Йәһудаға: — Келиниң Тамар бузуқчилиқ қилип, һамилдар бопту, — деди. — Уни әкелип отқа ташлаңлар! — дәп ғәзәп билән буйруқ қилди Йәһуда.
[25] Тамар өйдин елип чиқилғанда, қейинатисиға адәм әвәтип: — Мән бу нәрсиләрниң егисидин һамилдар болдум. Қарап беқиң! Бу мөр вә һаса кимниң? — деди.
[26] Йәһуда бу нәрсиләрни тонуп: — Буниңға мән әйиплик! Мән әслидә уни оғлум Шалаһқа елип беришим керәк еди, — деди. Шуниңдин кейин Йәһуда униң билән қайта бир орунда ятмиди.
[27] Тамар ай-күни тошқанда, қош гезәккә һамилдар болғанлиғини билди.
[28] Униң толғиғи тутуп, бир балиниң бир қоли чиқти. Туғут аниси у қолни тутуп, униңға қизил жип бағлап қоюп: — Бу авал туғулғини, — деди.
[29] Лекин бала қолини тартип әкирип кетип, йәнә бири авал туғулди. Шуңа туғут аниси: — Сән талишип, қандақму қериндишиңниң алдида чиқивалдиң? — дәп, балиниң исмини Парәс дәп қойди.
[30] Кәйнидин қизил жип бағлап қоюлғини туғулди. Униң қолиға қип-қизил жип бағланған болғачқа, униңға Зәраһ дәп исим қойди.