Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 7:37

[1] Ибраһимниң заманида Қананда бир қетим ачарчилиқ йүз бәргән еди. Кейин йәнә бир қетим ачарчилиқ болди. Исһақ Гирар шәһиридики филистинликләрниң падишаси Абимәләкниң алдиға барди.

[2] Пәрвәрдигар Исһаққа көрүнүп, униңға мундақ деди: — Сән Мисирға бармай, Мән тур дегән җайда туруп қал.

[3] Сән бу йәрдә турсаң, Мән саңа яр болимән һәм сени бәхитлик қилимән. Мән бу зиминни саңа вә сениң әвлатлириңға тәғдим қилимән. Атаң Ибраһим билән түзгән келишимимдә чиң туримән.

[4] Мән саңа асмандики юлтузлардәк нурғун әвлат беримән һәм бу пүткүл зиминни уларға тәғдим қилимән. Сениң әвлатлириң арқилиқ йәр йүзидики пүткүл хәлиқләр бәхит тапиду.

[5] Чүнки Ибраһим Маңа бойсунуп, пүтүн қанун вә әмир-пәрманлиримға риайә қилди.

[6] Шуниң билән Исһақ Гирарда туруп қалди.

[7] Униң аяли Рибәқа интайин гөзәл еди. Йәрлик кишиләр униңдин аяли Рибәқани ким дәп сориса, у уни өз сиңлим, деди. Чүнки у йәрлик кишиләрниң өзини өлтүрүветип, Рибәқани елип кетишидин қорқатти.

[8] Исһақ у йәрдә бир мәзгил турди. Бир күни филистинликләрниң падишаси Абимәләк деризисидин сиртқа қараватқанда, Исһақниң Рибәқа билән қучақлишиватқанлиғини көрүп қалди.

[9] Падиша Абимәләк Исһақни чақиртип, униңдин: — У сениң аялиң екән, немә үчүн уни сиңлим дегән едиң? — дәп сориди. Исһақ җавап берип: — Әгәр мән уни аялим дегән болсам, уни елиш үчүн силәрниң мени өлтүрүветишиңлардин қорққан едим, — деди.

[10] Абимәләк униңға: — Бу немә қилғиниң? Әгәр хәлқим ичидә бири сениң аялиң билән бир орунда ятқан болса, сән пүтүн хәлқимизни гунаға тиққан болаттиң! — деди.

[11] Андин падиша Абимәләк өз хәлқигә буйруқ чүширип: — Кимду-ким бу кишигә яки аялиға тәгсә, җенидин җуда қилиниду, — деди.

[12] Исһақ у йәрдә деханчилиқ қилатти. Пәрвәрдигар униңға бәрикәт бәргәчкә, у жили биргә йүз һәссә һосул алди.

[13] У барғансири ронақ тепип, бәк бай болди.

[14] Филистинликләр униң нурғун қой-кала пади­лири вә қуллири барлиғини көрүп, уни көрәлмәсликкә башлиди.

[15] Шуңа улар униң атиси Ибраһим һаят вақтида чакарлириға қаздур­ған қудуқларни топа билән тиндурувәтти.

[16] Кейин Абимәләк Исһаққа: — Сән биздин күчийип кәттиң, дөлитимиздин чиқип кәт! — деди.

[17] Буниң билән Исһақ у йәрдин кетип, Гирар җилғисиға берип, у йәргә орунлишип, бир мәзгил турди.

[18] Ибраһим һаят вақтида бир мунчә қудуқларни қаздурған еди. Бирақ у аләмдин өткәндин кейин, филистинликләр униң һәммә қудуқлирини топа билән тиндурувәткән еди. Исһақ уларни қайта қаздуруп, йәнила дәсләп атиси қойған намлири билән атиди.

[19] Исһақниң чакарлири Гирар җилғисида бир қудуқ қезип, су тапти.

[20] Бирақ Гирарниң падичилири Исһақниң падичилири билән маҗралишип, һәммиси: «Бу бизниң сүйимиз», дейишти. Шуңа Исһақ у қудуқни Әсәк дәп атиди.

[21] Исһақниң чакарлири йәнә бир қудуқ қазған еди. Улар йәнә бу қудуқ үчүн маҗралашти. Шуңа Исһақ бу қудуқни Ситна дәп атиди.

[22] Исһақ у йәрдин кетип, йәнә бир қудуқ қаздурди. Бу қетим маҗра чиқмиди, шуңа у бу қудуқниң намини Риһубот дәп атиди. У: «Пәрвәрдигар ахир бизни азадә йәрдә яшаш­қа муйәссәр қилди. Биз бу йәрдә чоқум ронақ тапимиз», деди.

[23] Исһақ у йәрдин кетип, Бәәршәбаға көчүп барди.

[24] У күни кәчтә Пәрвәрдигар униңға көрүнүп: «Мән атаң Ибраһим етиқат қилған Худа, қорқмиғин! Мән саңа яр. Мән хизмәткарим Ибраһим сәвәвидин саңа бәхит ата қилимән вә әвлатлириңни көпәйтимән», деди.

[25] Исһақ у йәрдә қурванлиқ суписини ясап, Пәрвәрдигарға ибадәт қилди. Шундин кейин Исһақ у йәргә орунлишип қалди һәм униң чакарлири у йәрдә йәнә бир қудуқ қазди.

[26] Падиша Абимәләк Ахуззат дегән мәслиһәтчиси билән ләшкәр башлиғи Фиколни елип, Гирардин Исһақни зиярәт қилип кәлди.

[27] Исһақ уларға: — Бурун силәр маңа өчмәнлик қилип, мени дөлитиңлардин қоғлап чиқарған едиңлар. Әнди немә үчүн йәнә мән билән көрүш­кили кәлдиңлар? — деди.

[28] Улар җававән: — Биз Пәрвәрдигарниң саңа яр екәнлигини билдуқ, шуңа биз бир-биримизгә қәсәм берип, келишим түзсәк болғидәк.

[29] Биз саңа зиян-зәхмәт йәткүзмигәндәк, сениңму бизгә зиян-зәхмәт йәткүзмәсликкә вәдә беришиңни тәләп қилимиз. Бурун биз саңа һемишәм яхши муамилә қилип, сени у йәрдин аман-есән кәткүзгән едуқ. Әнди Пәрвәрдигарниң саңа бәхит ата қилғанлиғи ениқ болди, — деди.

[30] Исһақ зияпәт тәйярлап, уларни меһман қилди.

[31] Улар сәһәр туруп, өз ара қәсәм беришип, келишим түзүшти. Исһақ улар билән достанә хошлишип, уларни узитип қойди.

[32] У күни Исһақниң чакарлири келип, униңға өзлири қазған қудуқ тоғрисида хәвәр берип: — Биз су таптуқ! — деди.

[33] У қудуқни Шәба дәп атиди. Шуңа у шәһәр һазирғичә Бәәршәба дәп атилип кәлмәктә.

[34] Әсав қириқ йешида имансиз хитлардин икки қизни хотунлуққа алди. Бу икки қиз Бәәрниң қизи Йудит билән Елонниң қизи Басимат еди.

[35] Улар Исһақ билән Рибәқаниң арамини қоймиди.

Аләмниң яритилиши — Chapters