[1] Ибраһим қерип кәткән еди, Пәрвәрдигар һәр қандақ ишта униңға бәхит ата қилип кәлди.
[2] Мәлум бир күни у аилисидики мал-мүлкини башқурғучи ғоҗидарға: — Қолуңни йотамниң астиға қоюп туруп,
[3] Пәрвәрдигар, йәни пүтүн аләмниң Яратқучиси болған Худаниң алдида қәсәм қилип, оғлум Исһақни бу йәрдики имансиз қананлиқлардин өйләндүрмәй,
[4] чоқум жутумға берип, туққанлирим арисидин бир қиз елип беридиғанға вәдә бәргин, — деди.
[5] Лекин чакар униңдин: — Әгәр у қиз өз жутидин бу йәргә кәлгили унимисичу? У чағда оғлуңизни елип жутуңизға қайтип кетәмдим? — дәп сориди.
[6] Ибраһим мундақ җавап бәрди: — Оғлумни һәргиз у йәргә апарма!
[7] Пәрвәрдигар, йәни асмандики Худа мени жут вә уруқ-җамаитимдин айрип, бу зиминни әвлатлиримға тәғдим қилишқа қәсәм қилип вәдә бәргән. Шуңа У Өз периштәсини сениң алдиңға әвәтип, оғлумға у йәрдин бир қиз тепишиңға ярдәм қилиду.
[8] Мабада у қиз сән билән келишкә унимиса, бу қәсәмдин хали болисән, лекин оғлумни һәргиз у йәргә апармиғин!
[9] Буниң билән һелиқи чакар қолини ғоҗайини Ибраһимниң икки йотисиниң астиға қоюп туруп, Ибраһимниң тапшуруғини бәҗа кәлтүрүшкә қәсәм бәрди.
[10] Чакар ғоҗайининиң төгилиридин онни таллап, уларға һәр хил қиммәт баһалиқ соғиларни артип, йолға чиқти. Улар Аррам-Наһараим райониға берип, Наһор турған шәһәргә йетип кәлгәндин кейин,
[11] шәһәрниң сиртидики бир қудуқниң йенида төгиләрни чөктүрди. Бу күн петип қалған чағ болуп, қизлар қудуққа су алғили чиқидиған вақит еди.
[12] Чакар мундақ дәп дуа қилди: — Әй Пәрвәрдигар! Сән ғоҗайиним Ибраһим етиқат қилип кәлгән Худасән. Ғоҗайинимға меһир-шәпқәт көрситип, ишимни оң қилғайсән.
[13] Мән һазир қудуқ йенида туримән. Шәһәр қизлири бу йәргә суға келиду.
[14] Мән уларниң биригә: «Комзигиңиздики судин ичивалсам қандақ?» дәймән. Әгәр у: «Ичиң! Төгилириңизгиму су әкелип берәй» десә, шу қиз хизмәткариң Исһаққа таллап бәргиниң болсун. Буниңдин Сениң ғоҗайинимға меһриванлиқ қилғанлиғиңни биләләймән.
[15] Униң дуаси аяқлашмайла, Рибәқа комзигини мүрисидә көтирип, қудуқниң йениға кәлди. У Бетуелниң қизи еди. Бетуел болса, Ибраһимниң иниси Наһор билән униң аяли Милканиң оғлидур.
[16] Рибәқа техи үзи ечилмиған, интайин чирайлиқ, пак қиз еди. У қудуқниң йениға берип, комзигигә су тартип чиқти.
[17] Ибраһимниң чакири қизниң алдиға жүгрәп берип, униңдин: — Маңа сүйиңиздин азирақ бәрсиңизчу? — дәп сориди.
[18] Қиз униңға: — Мана ичиң, — дәпла, дәрһал мүрисидики комзәкни қолиға елип, һелиқи чакарға бәрди.
[19] Чакар суни ичип болушиға, Рибәқа униңға: — Төгилириңизгиму су әкелип берәй, уларму ичип қансун, —деди.
[20] Рибәқа дәрһал комзәктики суни оқурға қуйғандин кейин, жүгрәп берип қудуқтин су тартип келип, һәммә төгиләрни қанғидәк суғирип бәрди.
[21] Чакар Пәрвәрдигар йолини очуқ қилған яки қилмиғанлиғини билиш үчүн, җим-җит күзитип турди.
[22] Төгиләр суни ичип болғандин кейин, у бәш йерим граммлиқ алтун һалқини қизниң бурниға вә жигирмә үч граммлиқ бир җүп алтун биләйүзүкни билигигә селип қойди.
[23] Андин: — Сиз кимниң қизи болисиз? Силәрниң өйүңларда биз қонғидәк йәр барму? — дәп сориди.
[24] Қиз униңға: — Наһор билән Милканиң оғли Бетуелниң қизи болимән.
[25] Бизниң өйдә силәр қонғидәк йәр бар һәм маллириңларға йәм-чөпму кәңри, — дәп җавап бәрди.
[26] Буниң билән һелиқи чакар сәҗдә қилип, Пәрвәрдигарға ибадәт қилип,
[27] мундақ деди: — Пәрвәрдигар, ғоҗайиним Ибраһим етиқат қилип кәлгән Худаға мәдһийиләр ейтилсун! У ғоҗайинимға меһриванлиқ көрситип вә қилған вәдисигә садиқ болуп, мени удул ғоҗайинимниң өз туққининиң йениға башлиди.
[28] Һелиқи қиз анисиниң йениға жүгрәп берип, йүз бәргән пүтүн ишни аилисидикиләргә сөзләп бәрди.
[29] Рибәқаниң Лабан исимлиқ бир акиси бар еди. У жүгрәп чиқип, қудуқниң йенидики Ибраһимниң чакириниң йениға барди.
[30] У сиңлисиниң һалқа вә биләйүзүк селивалғинини көргән вә сиңлисидин чакарниң дегән сөзлирини аңлиған еди. У қудуқниң түвидә төгиләрниң йенида турған Ибраһимниң чакириниң алдиға берип,
[31] униңға: — Пәрвәрдигар бәхитлик қилған адәм, немишкә ташқирида турисиз? Мән билән җүрүң, өйгә барайли! Мән силәргә өй тәйярлап қойдум, төгиләргиму җай тәйярлап қойдум, — деди.
[32] У өйгә кирди. Лабан болса, төгиләрдики малларни чүширип, уларға чөп салди. Андин Ибраһимниң бу чакири вә һәмралириға пут-қоллирини жуйғили су елип кәлди.
[33] Тамақлар кәлтүрүлгәндә, чакар: — Мән сизгә дәйдиғинимни дәп болмиғичә ғизаланмаймән, — деди. — Қени, гепиңизни ейтиң, — деди Лабан.
[34] У мундақ деди: — Мән Ибраһимниң чакири.
[35] Пәрвәрдигар ғоҗайинимға көптин көп бәрикәт ата қилип, уни интайин бай қилди. Пәрвәрдигар униңға қой-кала падилири, алтун-күмүч, әр-аял қуллар, төгә вә ешәкләрни бәрди.
[36] Ғоҗайинимниң аяли Сарә қериған вақтида униңға бир оғул туғуп бәргән еди. Ғоҗайиним пүтүн байлиғини шу оғлиға атиди.
[37] Ғоҗайиним өз тапшуруқлириға әмәл қилишим үчүн, мени қәсәм қилдурди. У: «Сән оғлумни бу йәрдики қананлиқлар арисидин өйләндүрмәй,
[38] мениң жутумға берип, уни өз туққанлирим арисидин өйләп қой», дегән еди.
[39] Мән ғоҗайинимдин: «Әгәр қиз бу йәргә кәлгили унимиса, қандақ қилимән?» дәп сорисам,
[40] у: «Мән хизмитидә болуп кәлгән Пәрвәрдигар периштәсини сениң алдиңға әвәтиду. У сениң ишиңни оң қилиду. Сән оғлумға өз жутумдики туққанлирим арисидин хотун елип бәр.
[41] Сән туққанлиримниң өйигә барсаңла, улар қизини бәрмигән тәғдирдиму, қәсәмдин йәнила хали болған болисән», дегән еди.
[42] Бүгүн мән қудуқ йениға кәлгинимдә, Худаға дуа қилип: «Әй Пәрвәрдигар, ғоҗайиним Ибраһим етиқат қилип кәлгән Худа, ишимни оң қилғайсән.
[43] Мән һазир қудуқ йенида туримән. Бирәр қиз бу йәргә суға кәлсә, мән униңдин: «Комзигиңиздики судин азирақ ичивалсам боламду?» дәп сораймән.
[44] Әгәр у қиз қошулса вә төгилиримгиму су әкелип бәрсә, у Сән ғоҗайинимниң оғлиға таллап қойған қиз болсун», дедим.
[45] Дуайим аяқлашмайла, Рибәқа комзигини мүрисидә көтирип, қудуқниң йениға су алғили кәлди. Мән униңға: «Сүйиңиздин азирақ ичивалсам боламду?» дегән едим.
[46] У дәрһал мүрисидики комзәкни қолиға елип: «Мана ичиң! Төгилириңизгиму су әкелип берәй», деди. Суни ичтим, у төгиләргиму су әкелип бәрди.
[47] Андин мән униңдин: «Сиз кимниң қизи болисиз?» дәп сориведим, у: «Наһор билән Милканиң оғли Бетуелниң қизи болимән», деди. Шуңа мән униң бурниға һалқа, қоллириға биләйүзүк селип қойдум.
[48] Шу вақитта сәҗдә қилип, ғоҗайиним Ибраһим етиқат қилип кәлгән Худаға мәдһийә ейтип, ибадәт қилдим. Чүнки У мени удул ғоҗайинимниң өз туққининиң өйигә елип келип, униң қизини ғоҗайинимға келинликкә тепишимға имканийәт яритип бәргән еди.
[49] Әнди силәр өзәңларниң ғоҗайинимға садиқлиқ вә меһир-шәпқәт көрсәтмәкчи болғанлиғиңларни яки ундақ қилишни халимайдиғанлиғиңларни маңа ейтиңлар. Ундақ қилишни халимисаңларму ейтиңлар. Буниңдин мән қандақ қилишимни биләләймән.
[50] Лабан билән Бетуел чакарға: — Бу иш Пәрвәрдигарниң орунлаштуруши екән, биз немә дәләләймиз?
[51] Мана Рибәқа, уни елип кәтсиңиз болиду. У Пәрвәрдигарниң орунлаштурғинидәк, ғоҗайиниңизниң келини болсун, — дәп җавап бәрди.
[52] Ибраһимниң чакири бу сөзни аңлап, сәҗдә қилип, Пәрвәрдигарға ибадәт қилди.
[53] Арқидин у кийим-кечәк, алтун вә күмүчтин ясалған зебу-зенәт буюмлирини чиқирип, Рибәқаға сунди. Униң акиси билән анисиғиму қиммәт баһалиқ соғиларни соға қилди.
[54] Шундақ қилип, Ибраһимниң чакири һәмралири билән биллә йәп-ичип, у йәрдә бир кечә қонди. Әтиси сәһәр туруп, Рибәқаниң өйидикилиригә: — Ғоҗайинимниң йениға қайтишимға рухсәт қилғайсиләр, — деди.
[55] Лекин Рибәқаниң акиси билән аниси униңға: — Рибәқа биз билән он күнчә туруп, андин кейин барсун, — деди.
[56] Лекин у: — Бизни кечиктүрмигәйсиләр. Пәрвәрдигар һәммә ишимизни оңушлуқ қилған екән, ғоҗайинимниң йениға қайтишимға рухсәт қилғайсиләр, — деди.
[57] — Биз қиздин сорап көрәйли, у немә дәйдикән, — дәп җавап беришти улар.
[58] Шуниң билән улар Рибәқани чақирип, униңдин: — Сән бу киши билән кетишни халамсән? — дәп сориди. — Халаймән, — дәп җавап бәрди у.
[59] Шуниң билән улар Рибәқани униң баққан аниси, Ибраһимниң чакири вә униң һәмралири билән қошуп йолға салди.
[60] Улар Рибәқаға бәхит тиләп, мундақ дуа қилди: «Әй сиңлимиз, миңлиған, он миңлиған инсанларниң аниси болғайсән! Әвлатлириң дүшмәнлириниң шәһәрлирини ишғал қиливалғай!» дейишти.
[61] Рибәқа вә униңға һәмра болидиған қиз хизмәткарлар сәпәргә тәйярлинип, төгиләргә минди. Ибраһимниң чакири Рибәқани елип, йолға раван болди.
[62] Шу вақитта Исһақ Беер-Лаһайрой дегән йәрдин кетип, өзи олтириватқан Қананниң җәнубидики Негиб райониға қайтип кәлди.
[63] Бир күни күн петиш вақтида у далада Худани чоңқур сеғинип, бешини көтирип қариведи, төгә карвининиң келиватқанлиғини көрди.
[64] -
[65] Рибәқа Исһақни көрүш биләнла төгидин чүшүп, Ибраһимниң чакиридин: — Далада биз тәрәпкә қарап келиватқан әву киши ким? — дәп сориди. — У мениң кичик ғоҗайиним, — дәп җавап бәрди чакар. Рибәқа үзини яғлиғи билән йепивалди.
[66] Чакар өзиниң қилған ишлирини Исһаққа бир-бирләп сөзләп бәрди.
[67] Исһақ Рибәқани аниси Сарә һаят вақтида турған чедирға башлап кирип, некайиға алди. Аниси вапат болған болсиму, у Рибәқаниң муһәббитидин өзигә тәсәлла тапти.