[1] Бу вақиәләрдин кейин Пәрвәрдигар Ибрамға көрүнүп, униңға: — Ибрам, қорқма! Мән саңа қалқан болуп, наһайити зор сийлиқ беримән, — деди.
[2] Лекин Ибрам: — Әй Егәм Худа, мениң пәрзәндим болмиса, Сениң бәрмәкчи болған сийлиғиңниң пайдиси немә? Мениң бирдин-бир мирасхорум Дәмәшқтин кәлгән чакирим Елийәзәр болиду.
[3] Сән маңа пәрзәнт бәрмидиң, шуңа мениң тәәллуқатимға чакирим мирасхор болиду, — дәп җавап бәрди.
[4] Арқидинла у Пәрвәрдигарниң өзигә йәнә: — Чакириң Елийәзәр сениң мирасхоруң болмайду, пәқәт өзәңдин болған оғулла мирасхоруң болиду, — дегәнлигини аңлиди.
[5] Шуниңдин кейин Худа уни ташқириға елип чиқип, униңға: — Асманға қарап, юлтузларни саналайдиған болсаң санап бақ, сениң әвладиң әйнә шу юлтузлардәк сан-санақсиз көп болиду! — деди.
[6] Ибрам Пәрвәрдигарниң сөзлиригә ишәнди. Пәрвәрдигар униң ишәнчини көрүп, уни һәққаний адәм, дәп һесаплиди.
[7] Пәрвәрдигар униңға йәнә: — Сени бу зиминға егә қилиш үчүн, сени калданиларниң зимини болған Ур шәһиридин елип чиққан Пәрвәрдигариң Мән болимән, — деди.
[8] Лекин Ибрам: — Әй Егәм Худа, мән бу зиминға җәзмән егә болидиғанлиғимни немидин билимән? — дәп сориди.
[9] Пәрвәрдигар униңға: — Сән үч яшлиқ кала, өшкә, қошқардин һәм пахтәк вә яш кәптәрдин бирдин елип, Мениң алдимға кәлгин, — дәп җавап бәрди.
[10] Ибрам бу һайванларни Худаниң алдиға апирип, қушлардин башқисиниң қарнини йерип икки парчә қилди. Гөшләрни икки тәрәпкә қатар қилип тизди.
[11] Қузғунлар учушуп келип, гөшләргә қонғанда, Ибрам уларни қоғлавәтти.
[12] Күн патқанда, Ибрам уйқиға кәтти. Чүшидә уни қорқунучлуқ қараңғулуқ басти.
[13] Пәрвәрдигар униңға мундақ деди: — Шуни билип қойғинки, сениң әвлатлириң башқа бир дөләттә мусапир болиду. Шу дөләттики кишиләргә қул болуп, төрт йүз жил улар тәрипидин азап чекиду.
[14] Лекин Мән уларни қул қилғучи хәлиқни чоқум җазалаймән. Улар у дөләттин қайтқинида, нурғун байлиқларни елип келиду.
[15] Сән болсаң узақ өмүр сүрүп, әҗдатлириңниң қешиға кетисән.
[16] Сениң әвлатлириң бу йәргә қайтип кәлгичә, бу йәрдә төрт әвлат өтүп кетиду. Чүнки бу йәрдә туруватқан аморларниң гуналири чекигә йәтмигичә, уларни бир тәрәп қилмаймән.
[17] Күн петип қараңғу чүшкәндин кейин, ис чиқип турған очақ вә йенип турған мәшъәл туюқсиз пәйда болуп, һелиқи икки қатар гөшниң оттурисидин өтүп кәтти.
[18] -
[19] Мана шу чағда Пәрвәрдигар Ибрам билән келишим түзүп, мундақ деди: — Мән Мисир чегарисидин таки Фират дәриясиғичә созулған бу зиминниң һәммисини сениң әвлатлириңға тәғдим қилдим. Бу зимин кенлар, кенизләр, кадмонлар,
[20] хитлар, пәризиләр, рефалар,
[21] аморлар, қананлар, гиргашлар вә йәбуслар дәп тонулған хәлиқләрниң зиминлириниң һәммисини өз ичигә алиду.