[1] Мәлум мәзгил өткәндин кейин, Мисир падишасиниң баш шарап қуйғучиси билән баш навайи падишаниң алдида хаталиқ өткүзди.
[2] Падиша ғәзәплинип,
[3] бу икки жуқури әмәлдарни ясавул мәһкимисидики зинданға, Йүсүп билән бир йәргә қамиди.
[4] Ясавул беги Йүсүпни бу икки әмәлдарни күтүшкә орунлаштурди. Улар зинданда бир мәзгил биллә турди.
[5] Бир күни кечидә баш шарап қуйғучи билән баш навай чүш көрди. Иккисиниң көргән чүшлириниң мәнаси охшиматти.
[6] Әтиси әтигәндә Йүсүп уларни йоқлап киргинидә, уларниң көңлиниң беарамлиғини билди.
[7] У улардин: — Силәр бүгүн неманчила ғәмкин? — дәп сориди.
[8] Улар: — Иккимиз ахшам чүш көрдуқ, лекин чүшүмизниң мәнасини йешип беридиған адәм йоқ, — дәп җавап беришти. Йүсүп уларға: — Чүшкә тәбир бериш қабилийити Худадин келиду. Чүшүңларни маңа ейтип бериңлар, — деди.
[9] Буниң билән баш шарап қуйғучи мундақ деди: — Чүшүмдә алдимда бир түп үзүм көчитиниң турғанлиғини көрдүм.
[10] Көчәттә үч тал жумран шах болуп, көчәт бихлаш биләнла чечәкләп, мевә пишти.
[11] Қолумда падишаниң шарап җами болуп, мән үзүмләрни үзүп, ширнисини җамға сиқип, җамни падишаға сундум.
[12] Йүсүп мундақ деди: — Бу чүшниң мәнаси мундақ: Үч жумран шах — үч күнни көрситиду.
[13] Үч күндин кейин падиша сизгә кәңчилик қилип, әсли мәнсивиңизни беридикән. Сиз падишаға бурун баш шарап қуйғучи болған вақтиңиздикидәк йәнә шарап тутидикәнсиз.
[14] Амма ишлириңиз оңушлуқ болғанда, мени унтуп қалмай, маңа һисдашлиқ қилғайсиз. Падиша алдида мениң үчүн гәп қилип, зиндандин чиқишимға ярдәм қилғайсиз.
[15] Мән әслидә ибраниймән, жутумдин наһәқ тутуп келингәнмән. Мисирдиму мени зинданға ташлиғидәк бирәр яман иш қилғиним йоқ.
[16] Йүсүпниң баш шарап қуйғучиниң чүшигә яхши тәбир бәргәнлигини көргән баш навай Йүсүпкә мундақ деди: — Мәнму бир чүш көрүптимән. Чүшүмдә бешимда үч севәттә нан бармиш.
[17] Әң үстидики севәттә падиша йәйдиған һәр хил ундин пиширилған назу-немәтләр бармиш, лекин уларни учар қанатлар йәватқидәкмиш.
[18] Йүсүп мундақ деди: — Бу чүшниң мәнаси мундақ: Үч севәт үч күнни көрситиду.
[19] Үч күндин кейин падиша каллиңизни елип, җәсидиңизни дәрәққә асидикән, тениңизни болса учар қанатлар йәйдикән.
[20] Үч күндин кейин падишаниң туғулған күни болуп, падиша өз әмәлдарлириға зияпәт бәрди. У баш шарап қуйғучи билән баш навайни зиндандин чиқирип, әмәлдарларниң алдиға елип кәлди.
[21] У баш шарап қуйғучиниң мәнсивини әслигә кәлтүрди.
[22] Баш навайни болса, дарға асти. Бу ишлар дәл Йүсүпниң тәбиридәк болуп чиқти.
[23] Лекин баш шарап қуйғучи Йүсүпни есидин чиқирип, уни пүтүнләй унтуп қалди.