[1] Et ascendens in naviculam transfretavit et venit in civita tem suam.
[2] Et ecce offerebant ei paralyticum iacentem in lecto. Et videns Iesus fidem illorum, dixit paralytico: “ Confide, fili; remittuntur peccata tua ”.
[3] Et ecce quidam de scribis dixerunt intra se: “ Hic blasphemat ”.
[4] Et cum vidisset Iesus cogitationes eorum, dixit: “ Ut quid cogitatis mala in cordibus vestris?
[5] Quid enim est facilius, dicere: “Dimittuntur peccata tua”, aut dicere: “Surge et ambula”?
[6] Ut sciatis autem quoniam Filius hominis habet potestatem in terra dimittendi peccata — tunc ait paralytico - : Surge, tolle lectum tuum et vade in domum tuam ”.
[7] Et surrexit et abiit in domum suam.
[8] Videntes autem turbae timuerunt et glorificaverunt Deum, qui dedit potestatem talem hominibus.
[9] Et cum transiret inde Iesus, vidit hominem sedentem in teloneo, Matthaeum nomine, et ait illi: “Sequere me”. Et surgens secutus est eum.
[10] Et factum est, discumbente eo in domo, ecce multi publicani et peccatores venientes simul discumbebant cum Iesu et discipulis eius.
[11] Et videntes pharisaei dicebant discipulis eius: “ Quare cum publicanis et peccatoribus manducat magister vester? ”.
[12] At ille audiens ait: “ Non est opus valentibus medico sed male habentibus.
[13] Euntes autem discite quid est: “Misericordiam volo et non sacrificium”. Non enim veni vocare iustos sed peccatores ”.
[14] Tunc accedunt ad eum discipuli Ioannis dicentes: “ Quare nos et pharisaei ieiunamus frequenter, discipuli autem tui non ieiunant? ”.
[15] Et ait illis Iesus: “ Numquid possunt convivae nuptiarum lugere, quamdiu cum illis est sponsus? Venient autem dies, cum auferetur ab eis sponsus, et tunc ieiunabunt.
[16] Nemo autem immittit commissuram panni rudis in vestimentum vetus; tollit enim supplementum eius a vestimento, et peior scissura fit.
[17] Neque mittunt vinum novum in utres veteres, alioquin rumpuntur utres, et vinum effunditur, et utres pereunt; sed vinum novum in utres novos mittunt, et ambo conservantur ”.
[18] Haec illo loquente ad eos, ecce princeps unus accessit et adorabat eum dicens: “ Filia mea modo defuncta est; sed veni, impone manum tuam super eam, et vivet ”.
[19] Et surgens Iesus sequebatur eum et discipuli eius.
[20] Et ecce mulier, quae sanguinis fluxum patiebatur duodecim annis, accessit retro et tetigit fimbriam vestimenti eius.
[21] Dicebat enim intra se: “ Si tetigero tantum vestimentum eius, salva ero ”.
[22] At Iesus conversus et videns eam dixit: “ Confide, filia; fides tua te salvam fecit ”. Et salva facta est mulier ex illa hora.
[23] Et cum venisset Iesus in domum principis et vidisset tibicines et turbam tumultuantem,
[24] dicebat: “ Recedite; non est enim mortua puella, sed dormit ”. Et deridebant eum.
[25] At cum eiecta esset turba, intravit et tenuit manum eius, et surrexit puella.
[26] Et exiit fama haec in universam terram illam.
[27] Et transeunte inde Iesu, secuti sunt eum duo caeci clamantes et dicentes: “ Miserere nostri, fili David! ”.
[28] Cum autem venisset domum, accesserunt ad eum caeci, et dicit eis Iesus: “ Creditis quia possum hoc facere? ”. Dicunt ei: “Utique, Domine”.
[29] Tunc tetigit oculos eorum dicens: “Secundum fidem vestram fiat vobis”.
[30] Et aperti sunt oculi illorum. Et comminatus est illis Iesus dicens: “ Videte, ne quis sciat ”.
[31] Illi autem exeuntes diffamaverunt eum in universa terra illa.
[32] Egressis autem illis, ecce obtulerunt ei hominem mutum, daemonium habentem.
[33] Et eiecto daemone, locutus est mutus. Et miratae sunt turbae dicentes: “ Numquam apparuit sic in Israel! ”.
[34] Pharisaei autem dicebant: “ In principe daemoniorum eicit daemones ”.
[35] Et circumibat Iesus civitates omnes et castella, docens in synagogis eorum et praedicans evangelium regni et curans omnem languorem et omnem infirmitatem.
[36] Videns autem turbas, misertus est eis, quia erant vexati et iacentes sicut oves non habentes pastorem.
[37] Tunc dicit discipulis suis: “ Messis quidem multa, operarii autem pauci;
[38] rogate ergo Dominum messis, ut mittat operarios in messem suam ”.