[1] ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် လှေပေါ်တက်၍ ပင်လယ်ကိုကူးပြီးလျှင် မိမိနေရပ်မြို့သို့ကြွတော်မူ၏။
[2] ထိုအခါ လူတို့သည် အိပ်ရာပေါ်၌လဲလျောင်းနေသည့် လေဖြတ်သောသူတစ်ဦးကို အထံတော်သို့သယ်ဆောင်လာကြ၏။ ယေရှုသည် ထိုသူတို့၏ယုံကြည်ခြင်းကိုမြင်လျှင် လေဖြတ်သောသူအား“ ငါ့ သား ၊ မစိုးရိမ် နှင့် ။ သင် ၏ အပြစ် များ ခွင့်လွှတ် ခြင်း ခံရ ပြီ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[3] ထိုအခါ ကျမ်းပြုဆရာအချို့တို့က “ဤသူသည် ဘုရားသခင်ကိုစော်ကားပြောဆိုသည်”ဟု အချင်းချင်းပြောဆိုကြ၏။
[4] ယေရှုသည် သူတို့၏စဉ်းစားဆင်ခြင်မှုများကို သိမြင်တော်မူ၍“ အဘယ်ကြောင့် သင် တို့ ၏ စိတ်နှလုံး ထဲ၌ မကောင်း သော အရာ များ ကို စဉ်းစား ဆင်ခြင် နေ ကြ သနည်း ။
[5] ‘ သင် ၏ အပြစ် များ ခွင့်လွှတ် ခြင်း ခံရ ပြီ ’ ဟု ဆို ရန် နှင့် ‘ ထ ၍ လမ်းလျှောက် လော့ ’ ဟု ဆို ရန် မည်သည့် အရာ က ပို၍ လွယ်ကူ သနည်း ။
[6] သို့သော် လူ့သား သည် မြေကြီး ပေါ်၌ အပြစ် များ ခွင့်လွှတ် ပိုင်ခွင့် ရှိ ကြောင်း သင် တို့ သိ စေရန် ” ဟု မိန့်တော်မူပြီးလျှင် လေဖြတ်သောသူအား“ ထ လော့ ။ သင် ၏ အိပ်ရာ ကို ဆောင်ယူ ၍ အိမ် သို့ ပြန် လော့ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[7] ထိုအခါ လေဖြတ်သောသူသည် ထ၍ မိမိအိမ်သို့ပြန်သွားလေ၏။
[8] ဤအခြင်းအရာကိုတွေ့မြင်သော လူထုပရိသတ်တို့သည် ကြောက်ရွံ့ လျက် လူတို့အား ဤသို့သောအခွင့်အာဏာကို ပေးတော်မူသော ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော်ကိုချီးမွမ်းကြ၏။
[9] ထို့နောက် ယေရှုသည် ထိုအရပ်မှကြွတော်မူစဉ် အခွန်ကောက်ခံရာစခန်းတွင်ထိုင်နေသည့် မဿဲဟုခေါ်သောသူတစ်ဦးကိုမြင်၍“ ငါ့ နောက် သို့ လိုက် လော့ ” ဟု မိန့်တော်မူသော် သူသည်ထ၍ နောက်တော်သို့လိုက်လေ၏။
[10] ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် အိမ်ထဲတွင် စားပွဲ၌ထိုင် တော်မူစဉ် များစွာသောအခွန်ကောက်ခံသူတို့နှင့်အပြစ်သားတို့သည် ရောက်လာ၍ တပည့်တော်တို့နှင့်တကွ ယေရှုနှင့်အတူ စားသောက်ပွဲ၌ထိုင်ကြ၏။
[11] ထိုအခြင်းအရာကို ဖာရိရှဲတို့မြင်လျှင် တပည့်တော်တို့အား “သင်တို့၏ဆရာသည် အဘယ်ကြောင့် အခွန်ကောက်ခံသူများ၊ အပြစ်သားများနှင့်အတူ စားသောက်သနည်း”ဟု မေးမြန်းကြ၏။
[12] ကိုယ်တော်သည် ထိုစကားကိုကြားလျှင်“ ကျန်းမာ သော သူ တို့ သည် ဆေးဆရာ ကို မ လိုအပ် ကြ ပေ ။ နာမကျန်း ဖြစ် သော သူ တို့ သာလျှင် လိုအပ် ကြ ၏ ။
[13] ‘ ငါ သည် ယဇ် ပူဇော် ခြင်း ကို မ ဟုတ် ဘဲ ကရုဏာ ကို အလိုရှိ ၏ ’ ဟူသော ကျမ်း စကား သည် မည်သည့် အရာ ကို ဆိုလို ကြောင်း သွား ၍ သင်ယူ ကြ လော့ ။ အကြောင်းမူကား ဖြောင့်မတ် သော သူ တို့ ကို ခေါ် ရန် ငါ လာ သည် မ ဟုတ် ။ အပြစ်သား တို့ ကို ခေါ် ရန် ငါ လာ ၏ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[14] ထို့နောက် ယောဟန်၏တပည့်များသည် အထံတော်သို့ ချဉ်းကပ်လာ၍ “အကျွန်ုပ်တို့နှင့်ဖာရိရှဲတို့သည် မကြာခဏ အစာရှောင်ကြသော်လည်း ကိုယ်တော်၏တပည့်တော်များသည် အဘယ်ကြောင့် အစာမရှောင်ကြသနည်း”ဟု မေးလျှောက်ကြ၏။
[15] ယေရှုကလည်း“ သတို့သား ၏ ဆွေမျိုး မိတ်သင်္ဂဟ များ သည် သတို့သား နှင့်အတူ ရှိ နေ သရွေ့ ဝမ်းနည်း ကြေကွဲ နိုင် ကြ မည် လော ။ သို့သော် သတို့သား ကို သူ တို့ ထံမှ ခေါ်ဆောင် သွား မည့် နေ့ရက် များ ရောက်လာ လိမ့်မည် ။ ထိုအခါ သူ တို့ သည် အစာရှောင် ကြ လိမ့်မည် ။
[16] မည်သူမျှ အဝတ် အဟောင်း ကို ပိတ်စ အသစ် ဖြင့် ဖာ လေ့ မ ရှိ ။ အကြောင်းမူကား ဖာ ထား သော ပိတ်စ သည် အဝတ် ကို ရုန်း သဖြင့် စုတ်ပြဲ သည့် နေရာ သည် ပို၍ ဆိုး လာ လိမ့်မည် ။
[17] စပျစ် ဝိုင် အသစ် ကို လည်း သားရေဘူး အဟောင်း ၌ ထည့် လေ့ မ ရှိ ။ ထိုသို့ပြုလျှင် သားရေဘူး သည် ပေါက်ပြဲ သဖြင့် စပျစ် ဝိုင် ယိုထွက် ကာ သားရေဘူး လည်း ပျက်စီး သွား လိမ့်မည် ။ စပျစ် ဝိုင် အသစ် ကို သားရေဘူး အသစ် ၌ သာ ထည့် ကြ ၏ ။ ထိုသို့ပြုလျှင် နှစ်မျိုးစလုံး ကို တာရှည် ထိန်းသိမ်း နိုင် ၏ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[18] ကိုယ်တော်သည် ဤအကြောင်းအရာများကိုမြွက်ဆိုတော်မူစဉ် အကြီးအကဲတစ်ဦးသည်လာ၍ ကိုယ်တော်ကိုရှိခိုးလျက် “အကျွန်ုပ်၏သမီးသည် ယခုပင်သေဆုံးသွားပါသည်။ သို့သော် ကြွလာ၍ ကိုယ်တော်၏လက်တော်ကို သူ့အပေါ်တင်တော်မူလျှင် အသက်ရှင်လာပါလိမ့်မည်”ဟု လျှောက်လေ၏။
[19] ထို့ကြောင့် ယေရှုသည် ထ၍ ထိုသူ၏နောက်သို့ လိုက်တော်မူ၏။ တပည့်တော်တို့သည်လည်း အတူတကွလိုက်သွားကြ၏။
[20] ထိုအခါ တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်ပတ်လုံး သွေးသွန်ရောဂါစွဲကပ်နေသောအမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် “ကိုယ်တော်၏ဝတ်ရုံတော်ကို တို့ထိရလျှင်ပင် ရောဂါပျောက်ကင်းလိမ့်မည်”ဟု မိမိစိတ်ထဲ၌ဆိုလျက် ကိုယ်တော်၏နောက်တော်သို့ချဉ်းကပ်ပြီး ဝတ်ရုံတော်၏ပန်းဖွားကို တို့ထိလေ၏။
[22] ယေရှုသည် လှည့်ကြည့်၍ သူ့ကိုမြင်တော်မူလျှင်“ သမီး ၊ မစိုးရိမ် နှင့် ။ သင် ၏ ယုံကြည် ခြင်း သည် သင့် ကို ကျန်းမာ စေ ပြီ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုအမျိုးသမီးသည် ကျန်းမာလာလေ၏။
[23] ထို့နောက် ယေရှုသည် ထိုအကြီးအကဲ၏အိမ်သို့ရောက်တော်မူ၍ ပလွေမှုတ်သူတို့နှင့် ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်နေသောလူအစုအဝေးတို့ကိုမြင်လျှင်
[24] “ ဖယ် ကြ လော့ ။ မိန်းကလေး သေ သည် မ ဟုတ် ။ အိပ်ပျော် နေ ခြင်း သာ ဖြစ် ၏ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုအခါ သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကိုလှောင်ပြောင်ရယ်မောကြ၏။
[25] သို့သော် ကိုယ်တော်သည် လူအစုအဝေးတို့ကို အပြင်သို့ထွက်စေပြီးနောက် အထဲသို့ဝင်၍ မိန်းကလေး၏လက်ကိုကိုင်တော်မူရာ မိန်းကလေးသည်ထလေ၏။
[26] ဤသတင်းသည်လည်း ထိုနယ်တစ်နယ်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွား၏။
[27] ယေရှုသည် ထိုအရပ်မှကြွတော်မူစဉ် မျက်မမြင်နှစ်ဦးတို့သည် “ဒါဝိဒ်၏သားတော်၊ အကျွန်ုပ်တို့ကို သနားတော်မူပါ”ဟု အော်ဟစ်လျက် ကိုယ်တော်၏နောက်မှလိုက်လာကြ၏။
[28] အိမ်ထဲသို့ ဝင်တော်မူသောအခါ ထိုမျက်မမြင်တို့သည် အထံတော်သို့ချဉ်းကပ်လာကြ၏။ ယေရှုကလည်း“ ဤ အရာ ကို ငါ လုပ် နိုင် သည် ဟု သင် တို့ ယုံကြည် ကြ သလော ” ဟု မေးတော်မူလျှင် သူတို့က “ယုံကြည်ပါ၏ သခင်ဘုရား”ဟု ပြန်လျှောက်ကြ၏။
[29] ထိုအခါ ယေရှုသည် သူတို့၏မျက်စိကိုတို့လျက်“ သင် တို့ ၏ ယုံကြည် ခြင်း အတိုင်း သင် တို့ ၌ ဖြစ် စေ ” ဟု မိန့်တော်မူသော်
[30] သူတို့သည် မျက်စိမြင်လာလေ၏။ ယေရှုကလည်း“ မည်သူ မျှ မ သိ စေရန် သတိပြု ကြ လော့ ” ဟု သူတို့အား တင်းကျပ်စွာမှာကြားတော်မူ၏။
[31] သို့သော် သူတို့သည် ထွက်သွား၍ ကိုယ်တော်၏သတင်းကို ထိုနယ်တစ်နယ်လုံး၌ ပျံ့နှံ့စေကြ၏။
[32] ထိုသူတို့ထွက်ခွာသွားကြစဉ် နတ်ဆိုးပူးသည့် ဆွံ့အသောသူတစ်ဦးကို အထံတော်သို့ခေါ်ဆောင်လာကြ၏။
[33] နတ်ဆိုးကိုနှင်ထုတ်တော်မူသောအခါ ဆွံ့အသောသူသည် စကားပြောလေ၏။ လူထုပရိသတ်တို့သည်အံ့ဩ၍ “အစ္စရေးပြည်၌ ဤကဲ့သို့သောအဖြစ်ကို မမြင်ဖူးပါ”ဟု ပြောဆိုကြ၏။
[34] သို့သော် ဖာရိရှဲတို့က “သူသည် နတ်ဆိုးတို့၏အကြီးအကဲကိုအမှီပြု၍ နတ်ဆိုးတို့ကို နှင်ထုတ်နေသည်”ဟု ပြောဆိုကြ၏။
[35] ထို့နောက် ယေရှုသည် မြို့ရွာအားလုံးကိုလှည့်လည်၍ ဝတ်ပြုစည်းဝေးကျောင်း များ၌ သွန်သင်လျက် နိုင်ငံတော်နှင့်ဆိုင်သည့်ကောင်းမြတ်သောသတင်းကိုဟောပြောကာ ရောဂါအမျိုးမျိုး နှင့် အဖျားအနာရှိသမျှတို့ကို ပျောက်ကင်းစေတော်မူ၏။
[36] ကိုယ်တော်သည် လူထုပရိသတ်တို့ကိုမြင်လျှင် သူတို့သည် သိုးထိန်းမရှိသောသိုးများကဲ့သို့ ပစ်ထားခြင်းခံရ၍ စိတ်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေကြသောကြောင့် သူတို့အပေါ်ကြင်နာစိတ်ရှိတော်မူ၏။
[37] ထိုအခါ ကိုယ်တော်က“ ရိတ်သိမ်း စရာ များစွာ ရှိ သော်လည်း လုပ်သား တို့ သည် နည်း လှ ၏ ။
[38] ထို့ကြောင့် ရိတ်သိမ်း ခြင်း အတွက် လုပ်သား များ ကို စေလွှတ် ပေး တော်မူ ရန် ရိတ်သိမ်း ခြင်း ၏ အရှင် ထံ ဆုတောင်း ကြ လော့ ” ဟု တပည့်တော်တို့အား မိန့်တော်မူ၏။