[1] ထိုအချိန်အခါတွင် ယေရှုသည် ဥပုသ်နေ့၌ ဂျုံခင်းများကိုဖြတ်လျက်ကြွတော်မူရာ တပည့်တော်တို့သည် ဆာလောင်သောကြောင့် ဂျုံနှံများကို ဆွတ်ခူး၍ စားကြ၏။
[2] ဖာရိရှဲတို့သည် ထိုအခြင်းအရာကိုမြင်လျှင် “သင်၏တပည့်တို့သည် ဥပုသ်နေ့၌ပြုခွင့်မရှိသောအရာကို ပြုနေကြပါသည်တကား”ဟု ကိုယ်တော်အား လျှောက်ကြ၏။
[3] ကိုယ်တော်ကလည်း“ ဒါဝိဒ် သည် သူ မှစ၍ သူ နှင့်အတူ ရှိ သော သူ တို့ ဆာလောင် ကြ သောအခါ မည်သည့် အရာ ပြု ခဲ့ သည် ကို သင် တို့ မ ဖတ် ဖူး ကြ သလော ။
[4] သူ သည် ဘုရားသခင် ၏ အိမ် တော် သို့ ဝင် ၍ ယဇ်ပုရောဟိတ် များ မှတစ်ပါး သူ ကိုယ်တိုင် ရော သူ နှင့်အတူ ရှိ သော သူ တို့ ပါ စား ခွင့် မ ရှိ သော ရှေ့ တော် မုန့် ကို စား ခဲ့ ကြ ၏ ။
[5] ထို့ပြင် ဥပုသ်နေ့ တွင် ဗိမာန် တော် ၌ ရှိ သော ယဇ်ပုရောဟိတ် များ သည် ဥပုသ်နေ့ ဆိုင်ရာ ပညတ်ချက် ကို ချိုးဖောက် ကြ သော်လည်း အပြစ် မ ရှိ ကြောင်း ပညတ် တရား ကျမ်း ၌ မ ဖတ် ဖူး ကြ သလော ။
[6] သင် တို့ အား ငါ ဆို သည် ကား ဗိမာန် တော် ထက် ကြီးမြတ် သော သူ သည် ဤ နေရာ ၌ ရှိ ၏ ။
[7] ‘ ငါ သည် ယဇ် ပူဇော် ခြင်း ကို မ ဟုတ် ဘဲ ကရုဏာ ကို အလိုရှိ ၏ ’ ဟူသော ကျမ်း စကား သည် မည်သည့် အရာ ကို ဆိုလို ကြောင်း သင် တို့ သိ ခဲ့ လျှင် အပြစ် မ ရှိ သော သူ တို့ ကို ပြစ်တင် ရှုတ်ချ ခဲ့ ကြ လိမ့်မည် မ ဟုတ် ။
[8] အကြောင်းမူကား လူ့သား သည် ဥပုသ်နေ့ ၏ အရှင် သခင် ဖြစ် ၏ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[9] ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် ထိုအရပ်မှထွက်ခွာ၍ ဝတ်ပြုစည်းဝေးကျောင်း သို့ဝင်တော်မူ၏။
[10] ထိုနေရာ၌ လက်တစ်ဖက်သေသောသူတစ်ဦးရှိ၍ သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကိုစွပ်စွဲနိုင်ရန်အတွက် “ဥပုသ်နေ့၌ အနာရောဂါကိုငြိမ်းစေခြင်းသည် တရားတော်နှင့်ညီသလော” ဟု ကိုယ်တော်အားမေးလျှောက်ကြ၏။
[11] ကိုယ်တော်ကလည်း“ သင် တို့ ထဲမှ တစ်စုံတစ်ဦး တွင် သိုး တစ် ကောင် ရှိ ၍ ထို သိုး သည် ဥပုသ်နေ့ ၌ တွင်း ထဲသို့ ကျ ခဲ့ လျှင် သူ သည် ၎င်း ကို မ ဆွဲတင် ဘဲ နေ မည်လော ။
[12] လူ သည် သိုး ထက် များစွာ အဖိုးထိုက် ၏ ။ ထို့ကြောင့် ဥပုသ်နေ့ ၌ ကောင်း သော အမှု ကို ပြု ခြင်း သည် တရား တော် နှင့် ညီ ၏ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[13] ထို့နောက် လက်တစ်ဖက်သေသောသူအား“ သင် ၏ လက် ကို ဆန့် လော့ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ သူသည်လည်း လက်ကိုဆန့်လိုက်ရာ အခြားတစ်ဖက်ကဲ့သို့ အကောင်းပကတိဖြစ်လျက် သန်စွမ်းလေ၏။
[14] ထိုအခါ ဖာရိရှဲတို့သည်ထွက်သွား၍ ကိုယ်တော်ကိုလုပ်ကြံနိုင်မည့်အကြောင်း တိုင်ပင်ဆွေးနွေးကြ၏။
[15] ယေရှုသည် ဤအကြောင်းကိုသိ၍ ထိုအရပ်မှ ထွက်ခွာသွားတော်မူရာ များစွာသောလူထုပရိသတ်တို့သည် နောက်တော်သို့လိုက်ကြသဖြင့် သူတို့အားလုံးကို ကျန်းမာစေတော်မူပြီးလျှင်
[16] မိမိအကြောင်းကို သိသာထင်ရှားအောင်မပြုရန် သူတို့ကိုသတိပေးတော်မူ၏။
[17] ဤသည်ကား ပရောဖက်ဟေရှာယအားဖြင့် မိန့်တော်မူသောအရာ ပြည့်စုံခြင်းသို့ရောက်မည့်အကြောင်းတည်း။ မိန့်တော်မူချက်မှာ
[18] “ကြည့်ရှုလော့။ ဤသူကား ငါရွေးကောက်သော ငါ၏အမှုဆောင်၊ ငါ၏စိတ်ဝိညာဉ်နှစ်သက်သည့် ငါချစ်သောသူပေတည်း။ ငါသည် သူ့အပေါ်၌ ငါ၏ဝိညာဉ်ကိုတည်စေသဖြင့် သူသည် လူမျိုးတကာတို့အား တရားမျှတမှုကို ကြေညာလိမ့်မည်။
[19] သူသည် ငြင်းခုံခြင်းနှင့်အော်ဟစ်ခြင်းကိုပြုမည်မဟုတ်။ သူ၏အသံကိုလည်း လမ်းမပေါ်၌ မည်သူမျှ ကြားရမည်မဟုတ်။
[20] တရားမျှတမှုကို အောင်မြင်ခြင်းသို့ပို့ဆောင်သည်အထိ သူသည် ကြေနေသောကျူပင်ကိုချိုးမည်မဟုတ်။ တငွေ့ငွေ့လောင်နေသောမီးစာကိုလည်း ငြိမ်းသတ်မည်မဟုတ်။
[21] လူမျိုးခြားတို့သည် သူ၏နာမ၌ မျှော်လင့်အားထားကြလိမ့်မည်” ဟူ၍ ဖြစ်၏။
[22] ထို့နောက် လူတို့သည် နတ်ဆိုးပူးသည့် မျက်မမြင်ဆွံ့အသောသူတစ်ဦးကို အထံတော်သို့ခေါ်ဆောင်ခဲ့ကြရာ ကိုယ်တော်သည် ထိုသူကိုကျန်းမာစေတော်မူသဖြင့် ထိုဆွံ့အသောသူ သည် စကားပြောနိုင်ပြီး မျက်စိလည်းမြင်လာ၏။
[23] ထိုအခါ လူထုပရိသတ်အပေါင်းတို့သည် အံ့ဩငေးမော၍ “ဤသူသည် ဒါဝိဒ်၏သားတော်ဖြစ်လေမည်လော”ဟု ပြောဆိုကြ၏။
[24] ဖာရိရှဲတို့သည်ကြားလျှင် “ဤသူသည် နတ်ဆိုးတို့၏အကြီးအကဲ ဗေလဇေဗုလကိုအမှီပြု၍ နတ်ဆိုးတို့ကို နှင်ထုတ်နေခြင်းသာဖြစ်သည်”ဟု ပြောဆိုကြ၏။
[25] သို့သော် ယေရှုသည် သူတို့၏စဉ်းစားဆင်ခြင်မှုများကို သိမြင်တော်မူသဖြင့်“ မိမိ အတွင်း ၌ ဆန့်ကျင် ကွဲပြား နေ သော နိုင်ငံ တိုင်း သည် လုံးလုံး ပျက်စီး သွား မည် ။ မိမိ အတွင်း ၌ ဆန့်ကျင် ကွဲပြား နေ သော မြို့ ၊ သို့မဟုတ် အိမ်ထောင်စု တိုင်း သည် လည်း တည်မြဲ မည် မ ဟုတ် ။
[26] စာတန် သည် စာတန် ကို နှင်ထုတ် လျှင် မိမိ အတွင်း ၌ ဆန့်ကျင် ကွဲပြား ၏ ။ သို့ဖြစ်လျှင် သူ ၏ နိုင်ငံ သည် မည်သို့ တည်မြဲ မည်နည်း ။
[27] ငါ သည် ဗေလဇေဗုလ ကို အမှီပြု ၍ နတ်ဆိုး တို့ ကို နှင်ထုတ် သည် ဆိုလျှင် သင် တို့ ၏ သား များ သည် မည်သူ့ ကို အမှီပြု ၍ နှင်ထုတ် ကြ သနည်း ။ ထို့ကြောင့် သူ တို့ သည် သင် တို့ ကို တရား စီရင် သူ များ ဖြစ် ကြ လိမ့်မည် ။
[28] သို့ရာတွင် ငါ သည် ဘုရားသခင် ၏ ဝိညာဉ် တော် ကို အမှီပြု ၍ နတ်ဆိုး တို့ ကို နှင်ထုတ် သည် ဆိုလျှင် ဘုရားသခင် ၏ နိုင်ငံ တော် သည် သင် တို့ ထံ ရောက်ရှိ လေ ပြီ ။
[29] ခွန်အား ကြီး သော သူ ကို ဦးစွာ မ ချည်နှောင် လျှင် သူ့ အိမ် သို့ ဝင် ၍ သူ ၏ ဥစ္စာ ပစ္စည်း များ ကို မည်သို့ လုယူ နိုင် မည်နည်း ။ ချည်နှောင် ပြီးမှ သာ သူ ၏ အိမ် ကို ဖောက်ထွင်း လုယူ နိုင် လိမ့်မည် ။
[30] ငါ့ ဘက် ၌ မ နေ သော သူ သည် ငါ့ ကို ဆန့်ကျင် သော သူ ဖြစ် ၏ ။ ငါ နှင့်အတူ မ စု မ သိမ်း သော သူ သည် တစ်ကွဲတစ်ပြား ဖြစ် စေ သော သူ ဖြစ် ၏ ။
[31] ထို့ကြောင့် သင် တို့ အား ငါ ဆို သည် ကား လူ တို့ သည် ဘုရားသခင် ကို စော်ကား ပြောဆို ခြင်း နှင့် အပြစ် ဟူသမျှ တို့ အတွက် ခွင့်လွှတ် ခြင်း ခံရ မည် ဖြစ် သော်လည်း ဝိညာဉ် တော် ကို စော်ကား ပြောဆို ခြင်း အတွက် မူကား ခွင့်လွှတ် ခြင်း ခံရ မည် မ ဟုတ် ။
[32] လူ့သား အပေါ် ဆန့်ကျင် သည့် စကား ကို ပြောဆို သော သူ သည် ခွင့်လွှတ် ခြင်း ခံရ မည် ဖြစ် သော်လည်း သန့်ရှင်း သော ဝိညာဉ် တော် ကို ဆန့်ကျင် ပြောဆို သော သူ သည် ယခု ဘဝ ၌ ဖြစ်စေ ၊ နောင် ဘဝ ၌ ဖြစ်စေ ခွင့်လွှတ် ခြင်း ခံရ မည် မ ဟုတ် ။
[33] အပင် ကို အသီး အားဖြင့် သိ ရ သည် ဖြစ်၍ အသီး ကောင်း လျှင် အပင် ကောင်း သည် ဟု မှတ်ယူ ကြ လော့ ။ သို့မဟုတ် အသီး မကောင်း လျှင် အပင် မကောင်း ဟု မှတ်ယူ ကြ လော့ ။
[34] မြွေဆိုး အမျိုး တို့ ၊ သင် တို့ သည် မကောင်း သော သူ များ ဖြစ် ကြ လျက် ကောင်း သော အရာ ကို မည်သို့ ပြောဆို နိုင် မည်နည်း ။ အကြောင်းမူကား စိတ်နှလုံး ၌ ပြည့်လျှံ နေ သည့် အရာ ကို နှုတ် က ပြောဆို တတ် ၏ ။
[35] ကောင်း သော သူ သည် ကောင်း သော အရာ များ ကို ကောင်း သော ဘဏ္ဍာတိုက် ထဲမှ ထုတ်ဖော် တတ် ၏ ။ မကောင်း သော သူ သည် လည်း မကောင်း သော အရာ များ ကို မကောင်း သော ဘဏ္ဍာတိုက် ထဲမှ ထုတ်ဖော် တတ် ၏ ။
[36] သင် တို့ အား ငါ ဆို သည် ကား လူ တို့ သည် မိမိ တို့ ပြောဆို သည့် အကျိုး မ ရှိ သော စကား အားလုံး အတွက် တရား စီရင် တော်မူ ရာ နေ့ ၌ ဖြေရှင်းချက် ပေး ကြ ရ မည် ။
[37] အကြောင်းမူကား သင် ပြော သော စကား များ အားဖြင့် သင် သည် ဖြောင့်မတ် သည် ဟု အသိအမှတ်ပြု ခြင်း ခံရ လိမ့်မည် ။ သို့မဟုတ် သင် ပြော သော စကား များ အားဖြင့် အပြစ် ရှိ သည် ဟု သတ်မှတ် ခြင်း ခံရ လိမ့်မည် ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[38] ထို့နောက် အချို့သောကျမ်းပြုဆရာနှင့်ဖာရိရှဲတို့က “ဆရာ၊ အကျွန်ုပ်တို့သည် ဆရာ့ထံမှနိမိတ်လက္ခဏာကို တွေ့မြင်လိုပါသည်”ဟု ကိုယ်တော်အားလျှောက်ကြ၏။
[39] ကိုယ်တော်ကလည်း“ ဆိုးညစ် ၍ ဖောက်ပြန် သော မျိုးဆက် သည် နိမိတ် လက္ခဏာ ကို တောင်းဆို သော်လည်း ပရောဖက် ယောန ၏ နိမိတ် လက္ခဏာ မှတစ်ပါး မည်သည့် နိမိတ် လက္ခဏာ ကို မျှ သူ တို့ အား ပြ လိမ့်မည် မ ဟုတ် ။
[40] အကြောင်းမူကား ယောန သည် ငါးကြီး ဝမ်း ထဲ၌ သုံး နေ့ နှင့် သုံး ည နေ ခဲ့ ရ သကဲ့သို့ လူ့သား သည် လည်း မြေကြီး အတွင်း ၌ သုံး နေ့ နှင့် သုံး ည နေ ရ လိမ့်မည် ။
[41] တရား စီရင် တော်မူ သည့် အခါ နိနေဝေ မြို့သား တို့ သည် ဤ မျိုးဆက် နှင့်အတူ ထမြောက် လျက် ဤ မျိုးဆက် ၏ အပြစ် ကို ထင်ရှား စေ ကြ လိမ့်မည် ။ အကြောင်းမူကား သူ တို့ သည် ယောန ၏ ဟောပြော ချက် ကြောင့် နောင်တရ ကြ ၏ ။ ကြည့်ရှု လော့ ။ ဤ အရပ် ၌ ယောန ထက် ကြီးမြတ် သော သူ ရှိ ၏ ။
[42] တရား စီရင် တော်မူ သည့် အခါ တောင် အရပ် မှ ဘုရင်မ သည် ဤ မျိုးဆက် နှင့်အတူ ထမြောက် လျက် ဤ မျိုးဆက် ၏ အပြစ် ကို ထင်ရှား စေ လိမ့်မည် ။ အကြောင်းမူကား သူ သည် ရှောလမုန် ၏ ဉာဏ်ပညာ စကား ကို နားထောင် ရန် မြေကြီး အစွန်အဖျား မှ လာ ၏ ။ ကြည့်ရှု လော့ ။ ဤ အရပ် ၌ ရှောလမုန် ထက် ကြီးမြတ် သော သူ ရှိ ၏ ။
[43] ညစ်ညူး သော နတ် သည် လူ့ အထဲမှ ထွက်သွား သောအခါ ခြောက်သွေ့ သော အရပ် ဒေသ များ သို့ လျှောက်သွား ကာ ခိုနား ရာ ကို ရှာ တတ် ၏ ။ သို့သော် ရှာ ၍ မ တွေ့ သဖြင့်
[44] ‘ ငါ ထွက်လာ ခဲ့ သော ငါ့ အိမ် သို့ ပြန် မည် ’ ဟု ဆို လျက် ပြန်လာ ရာ ထို နေရာ မှာ လစ်လပ် နေ ပြီး လှဲကျင်း ၍ သပ်ရပ် စွာ ပြင်ဆင် ထား သည် ကို တွေ့ လေ ၏ ။
[45] ထိုအခါ ၎င်း သည် သွား ၍ မိမိ ထက် ဆိုး သော နတ် ခုနစ် ကောင် ကို မိမိ နှင့်အတူ ခေါ်ဆောင် လာ ပြီး ထို နေရာ ၌ ဝင်ရောက် နေထိုင် သဖြင့် ထို လူ ၏ နောက် ဖြစ်အင် သည် ရှေ့ ဖြစ်အင် ထက် ဆိုးရွား လေ ၏ ။ ဆိုးညစ် သော ဤ မျိုးဆက် ၌ လည်း ထိုနည်းတူ ဖြစ် လိမ့်မည် ” ဟု ပြန်၍မိန့်တော်မူ၏။
[46] ကိုယ်တော်သည် လူထုပရိသတ်တို့အား မြွက်ဆိုတော်မူစဉ် ကိုယ်တော်၏မယ်တော်နှင့်ညီတော်တို့သည် ကိုယ်တော်နှင့်စကားပြောလို၍ အပြင်၌ ရပ်နေကြ၏။
[47] ထိုအခါ လူတစ်ဦးက “ကိုယ်တော်၏မယ်တော်နှင့်ညီတော်တို့သည် ကိုယ်တော်နှင့်စကားပြောလို၍ အပြင်၌ ရပ်နေကြပါသည်”ဟု လျှောက်လေ၏။
[48] ကိုယ်တော်ကလည်း“ မည်သူ သည် ငါ့ အမိ ဖြစ် ပြီး မည်သူ တို့ သည် ငါ့ ညီ များ ဖြစ် ကြ သနည်း ” ဟု မိမိထံလျှောက်ထားသောသူကို ပြန်၍မိန့်တော်မူ၏။
[49] ထို့နောက် တပည့်တော်များဘက်သို့ လက်တော်ကိုညွှန်လျက်“ ကြည့်ရှု လော့ ။ ဤ သူ တို့ သည် ငါ့ အမိ နှင့် ငါ့ ညီ များ ပေတည်း ။
[50] အကြောင်းမူကား ကောင်းကင် ဘုံ ၌ ရှိ တော်မူ သော ငါ့ ခမည်းတော် ၏ အလို တော် ကို ဆောင်ရွက် သော သူ သည် ငါ့ ညီ ၊ ငါ့ နှမ ၊ ငါ့ အမိ ဖြစ် ၏ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။