[1] ယေရှုသည် တောင်ပေါ်မှ ကြွဆင်းလာရာ များစွာသောလူထုပရိသတ်တို့သည် နောက်တော်သို့လိုက်ကြ၏။
[2] ထိုအခါ အနာကြီးရောဂါသည်တစ်ဦးသည် ချဉ်းကပ်လာ၍ ကိုယ်တော်ကိုရှိခိုးလျက် “သခင်ဘုရား၊ ကိုယ်တော်အလိုရှိလျှင် အကျွန်ုပ်ကိုစင်ကြယ်စေနိုင်ပါသည်”ဟု လျှောက်လေ၏။
[3] ကိုယ်တော် သည် လက်တော်ကိုဆန့်၍ ထိုသူကိုတို့ထိကာ“ ငါ အလိုရှိ ၏ ။ စင်ကြယ် ခြင်း သို့ ရောက် စေ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုခဏချင်းတွင် သူသည် အနာကြီးရောဂါပျောက်ကင်း၍ စင်ကြယ်ခြင်းသို့ရောက်လေ၏။
[4] ထိုအခါ ယေရှုက“ မည်သူ့ ကို မျှ မ ပြော ရန် သတိပြု လော့ ။ ယဇ်ပုရောဟိတ် ထံသို့ သာ သွား ၍ သင့်ကိုယ်သင် ပြ ပြီးလျှင် လူ တို့ ရှေ့၌ သက်သေ ဖြစ် စေရန် မောရှေ ပညတ် ခဲ့ သည့် အတိုင်း ပူဇော်သက္ကာ ကို ဆက်သ လော့ ” ဟု ထိုသူအား မိန့်တော်မူ၏။
[5] ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် ကပေရနောင်မြို့သို့ဝင်တော်မူလျှင် တပ်မှူးတစ်ဦးသည် အထံတော်သို့ချဉ်းကပ်လာ၍
[6] “သခင်ဘုရား၊ အကျွန်ုပ်၏ငယ်သားတစ်ယောက်သည် လေဖြတ်၍ ဝေဒနာပြင်းထန်စွာခံစားလျက် အိမ်၌လဲလျောင်းနေရပါ၏”ဟု တောင်းပန်လျှောက်ထားလေ၏။
[7] ယေရှုကလည်း“ ငါ လာ ၍ သူ့ ကို ကျန်းမာ စေ မည် ” ဟု မိန့်တော်မူသော်
[8] တပ်မှူးက “သခင်ဘုရား၊ အကျွန်ုပ်၏အိမ်ခေါင်မိုးအောက်သို့ ကိုယ်တော်ကြွဝင်တော်မူခြင်းကျေးဇူးကို အကျွန်ုပ်မခံထိုက်ပါ။ အမိန့်တော်ကိုသာ ပေးတော်မူပါ။ သို့ပြုလျှင် အကျွန်ုပ်၏ငယ်သားသည် ကျန်းမာပါလိမ့်မည်။
[9] ဤသို့ဆိုခြင်းမှာ အကျွန်ုပ်သည်လည်း အမိန့်အာဏာအောက်၌ရှိသောသူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး အကျွန်ုပ်၏လက်အောက်တွင် စစ်သားများရှိပါသည်။ ဤတစ်ယောက်ကို ‘သွားပါ’ဟု အကျွန်ုပ်ဆိုလျှင် သူသည်သွား၍ အခြားတစ်ယောက်ကို ‘လာပါ’ဟု ဆိုလျှင် သူသည်လာပါသည်။ အကျွန်ုပ်၏အစေအပါးကိုလည်း ‘ဤအရာကိုလုပ်ပါ’ဟု ဆိုလျှင် သူသည်လုပ်ပါသည်”ဟူ၍ လျှောက်လေ၏။
[10] ယေရှုသည် ထိုစကားကိုကြားလျှင် အံ့ဩ၍ နောက်တော်သို့လိုက်သောသူတို့အား“ သင် တို့ ကို ငါ အမှန် ဆို မည် ။ ဤမျှလောက် ကြီးမား သော ယုံကြည် ခြင်း ရှိ သော သူ တစ်စုံ တစ်ဦး ကို မျှ အစ္စရေး လူမျိုး ထဲ၌ ငါ မ တွေ့ ဖူး ချေ ။
[11] သင် တို့ အား ငါ ဆို သည် ကား များစွာ သော လူ တို့ သည် အရှေ့ အရပ် နှင့် အနောက် အရပ် တို့ မှ လာ ၍ ကောင်းကင် နိုင်ငံ တော် ၌ အာဗြဟံ ၊ ဣဇက် ၊ ယာကုပ် တို့ နှင့်အတူ စားသောက်ပွဲ ၌ ထိုင် ကြ လိမ့်မည် ။
[12] နိုင်ငံ တော် ၏ သား တို့ မူကား အပြင် ဘက် အမှောင် ထဲသို့ နှင်ထုတ် ခြင်း ခံရ ကြ လိမ့်မည် ။ ထို နေရာ ၌ ငိုကြွေး ခြင်း နှင့် အံကြိတ် ခြင်း ရှိ လိမ့်မည် ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[13] ထို့နောက် ယေရှုသည် တပ်မှူးအား“ သွား လော့ ။ သင် ယုံကြည် သည့် အတိုင်း သင် ၌ ဖြစ် စေ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုအချိန်နာရီ၌ပင် သူ၏ငယ်သားသည် ကျန်းမာလာလေ၏။
[14] ထို့နောက် ယေရှုသည် ပေတရုအိမ်သို့ကြွတော်မူလျှင် ပေတရု၏ယောက္ခမသည် ဖျားနာလျက် အိပ်ရာပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည်ကို တွေ့မြင်တော်မူ၏။
[15] ကိုယ်တော်သည် ထိုအမျိုးသမီး၏လက်ကို တို့ထိတော်မူရာ သူသည် အဖျားပျောက်သဖြင့် ထ၍ ကိုယ်တော်ကိုဧည့်ဝတ်ပြုလေ၏။
[16] ညနေချမ်းအချိန်ရောက်သောအခါ လူတို့သည် နတ်ဆိုးပူးသူများစွာတို့ကို အထံတော်သို့ခေါ်ဆောင်လာကြရာ ကိုယ်တော်သည် ထိုနတ်တို့ကို နှုတ်တော်ထွက်စကားဖြင့် နှင်ထုတ်တော်မူ၏။ နာမကျန်းဖြစ်သူရှိသမျှတို့ကိုလည်း ကျန်းမာစေတော်မူ၏။
[17] ဤသည်ကား “ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်တို့၏အားနည်းခြင်းများကို ယူဆောင်၍ အကျွန်ုပ်တို့၏ရောဂါများကို သယ်ဆောင်သွားတော်မူ၏” ဟု ပရောဖက်ဟေရှာယအားဖြင့် မိန့်တော်မူသောအရာ ပြည့်စုံခြင်းသို့ရောက်မည့်အကြောင်းတည်း။
[18] ယေရှုသည် မိမိပတ်လည်၌ရှိသောလူထုပရိသတ် ကို မြင်တော်မူသောအခါ ပင်လယ်တစ်ဖက်ကမ်းသို့ကူးသွားရန် အမိန့်ပေးတော်မူ၏။
[19] ထိုအခါ ကျမ်းပြုဆရာတစ်ဦးသည် ချဉ်းကပ်လာ၍ “ဆရာ၊ ဆရာသွားသည့်နေရာတိုင်းသို့ အကျွန်ုပ်လိုက်ပါမည်”ဟု လျှောက်လေ၏။
[20] ယေရှုကလည်း“ မြေခွေး တို့ ၌ တွင်း ရှိ ကြ ၏ ။ မိုး ကောင်းကင် ငှက် တို့ ၌ လည်း အသိုက် ရှိ ကြ ၏ ။ လူ့ သား ၌ မူကား ခေါင်း ချ စရာ နေရာ မ ရှိ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[21] တစ်ဖန် အခြားတပည့်တော်တစ်ပါးက “သခင်ဘုရား၊ အကျွန်ုပ်၏ဖခင်ကို ဦးစွာသွား၍ သင်္ဂြိုဟ်ခွင့်ပြုတော်မူပါ”ဟု လျှောက်လေ၏။
[22] ယေရှုကလည်း“ ငါ့ နောက် သို့ လိုက် လော့ ။ လူသေ တို့ သည် မိမိ တို့ ၏ လူသေ တို့ ကို သင်္ဂြိုဟ် ကြ ပါလေစေ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[23] ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် လှေပေါ်သို့တက်တော်မူလျှင် တပည့်တော်တို့သည် နောက်တော်သို့လိုက်ကြ၏။
[24] ထိုအခါ ပင်လယ်ပေါ်၌ ပြင်းထန်သောမုန်တိုင်းကျရောက်လာသဖြင့် လှေသည် လှိုင်းများအောက် နစ်လုမတတ်ဖြစ်လေ၏။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် အိပ်စက်နေတော်မူ၏။
[25] တပည့်တော်တို့သည် ချဉ်းကပ်၍ ကိုယ်တော်ကိုနှိုးလျက် “သခင်ဘုရား၊ ကယ်တော်မူပါ။ အကျွန်ုပ်တို့သေရပါတော့မည်”ဟု လျှောက်ကြ၏။
[26] ထိုအခါ ကိုယ်တော်က“ ယုံကြည် ခြင်း အားနည်း သော သူ တို့ ၊ အဘယ်ကြောင့် ကြောက် တတ် သနည်း ” ဟု မိန့်တော်မူပြီးလျှင် ထ၍ လေနှင့်ပင်လယ်တို့ကို ဆုံးမတော်မူရာ အလွန်ငြိမ်သက်သာယာသွားလေ၏။
[27] ထိုသူတို့သည် အံ့ဩလျက် “ဤသူကား မည်သို့သောသူဖြစ်သနည်း။ လေနှင့်ပင်လယ်တို့ပင်လျှင် သူ့ကိုနာခံကြပါသည်တကား”ဟု ပြောဆိုကြ၏။
[28] ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် ပင်လယ်တစ်ဖက်ကမ်းရှိ ဂါဒရ နယ်သားတို့၏အရပ်ဒေသသို့ ရောက်တော်မူလျှင် နတ်ဆိုးပူးသူနှစ်ဦးသည် သင်္ချိုင်းမှထွက်လာ၍ ကိုယ်တော်ကိုဆီးကြိုကြ၏။ သူတို့သည် အလွန်ကြမ်းတမ်းသည်ဖြစ်၍ ထိုလမ်းကို မည်သူမျှ ဖြတ်၍မသွားနိုင်ကြချေ။
[29] ထိုသူတို့က “ဘုရားသခင်၏သားတော်၊ ကိုယ်တော်နှင့်အကျွန်ုပ်တို့ မည်သို့ဆိုင်သနည်း။ အချိန်မတန်မီ အကျွန်ုပ်တို့အားညှဉ်းဆဲရန် ဤနေရာသို့ကြွလာတော်မူသလော”ဟု အော်ဟစ်လျှောက်ထားကြ၏။
[30] သူတို့နှင့်မဝေးလှသောနေရာ၌ ဝက်အုပ်ကြီးတစ်အုပ်ကျက်စားလျက်ရှိ၏။
[31] နတ်ဆိုးတို့က “အကျွန်ုပ်တို့ကို နှင်ထုတ်မည်ဆိုလျှင် ဝက်အုပ်ထဲသို့ စေလွှတ်တော်မူပါ”ဟု ကိုယ်တော်အားတောင်းပန်ကြ၏။
[32] ကိုယ်တော်ကလည်း“ သွား ကြ လော့ ” ဟု မိန့်တော်မူသဖြင့် သူတို့သည်ထွက်သွား၍ ဝက်များထဲသို့ဝင်ကြရာ ဝက်အုပ်တစ်အုပ်လုံးသည် တောင်ကမ်းပါးအတိုင်း ပင်လယ်ထဲသို့ တစ်ဟုန်ထိုးပြေးဆင်းကာ ရေထဲ၌သေဆုံးကြကုန်၏။
[33] ဝက်ထိန်းကျောင်းသောသူတို့သည် ထွက်ပြေး၍ မြို့ထဲသို့ဝင်ပြီးလျှင် နတ်ဆိုးပူးသူတို့၏အကြောင်းမှစ၍ အဖြစ်အပျက်အလုံးစုံတို့ကို ပြောပြကြ၏။
[34] ထိုအခါ ယေရှုနှင့်တွေ့ဆုံရန် တစ်မြို့လုံးထွက်လာ၍ ကိုယ်တော်ကိုတွေ့မြင်ကြသောအခါ မိမိတို့၏အရပ်ဒေသမှ ထွက်သွားတော်မူရန် တောင်းပန်ကြ၏။