[1] ထိုနေ့၌ပင် ယေရှုသည် အိမ်မှထွက်၍ ပင်လယ်ကမ်းနားတွင် ထိုင်တော်မူလျှင်
[2] များစွာသောလူထုပရိသတ်တို့သည် အထံတော်သို့စုဝေးလာကြသဖြင့် ကိုယ်တော်သည် လှေပေါ်သို့တက်၍ ထိုင်တော်မူ၏။ လူထုပရိသတ်အပေါင်းတို့မူကား ကမ်းပေါ်တွင် ရပ်နေကြ၏။
[3] ထိုအခါ ကိုယ်တော်သည် များစွာသောအရာတို့ကို ပုံဥပမာများဖြင့် သူတို့အား မြွက်ဆိုတော်မူသည်မှာ“ နားထောင် ကြ လော့ ။ မျိုးကြဲ သော သူ သည် မျိုးကြဲ ရန် ထွက်သွား လေ ၏ ။
[4] ထို သူ မျိုးကြဲ စဉ် တွင် အချို့ သော မျိုးစေ့ တို့ သည် လမ်း ဘေး တွင် ကျ သဖြင့် ငှက် တို့ သည် လာ ၍ ၎င်း တို့ ကို ကောက်စား ကြ ၏ ။
[5] အချို့ တို့ မူကား မြေ နည်း ၍ ကျောက် ပေါ သော နေရာ တွင် ကျ သဖြင့် မြေသား ပါး သောကြောင့် ချက်ချင်း အပင် ပေါက်လာ ၏ ။
[6] သို့သော် နေ ထွက်လာ ၍ နေလောင် ဒဏ် ခံရ သောအခါ အမြစ် မ စွဲ သောကြောင့် ညှိုးနွမ်း ခြောက်သွေ့ သွား လေ ၏ ။
[7] အချို့ တို့ မူကား ဆူးပင် တို့ တွင် ကျ သဖြင့် ဆူးပင် တို့ ကြီးထွား လာ ၍ ၎င်း တို့ ကို ကာဆီး ပိတ်ဆို့ ကြ ၏ ။
[8] အချို့ တို့ မူကား ကောင်း သော မြေ ၌ ကျ သဖြင့် အချို့ သည် အဆ တစ်ရာ ၊ အချို့ သည် အဆ ခြောက်ဆယ် ၊ အချို့ သည် အဆ သုံးဆယ် အသီး သီး လေ ၏ ။
[9] နား ရှိ သော သူ သည် ကြား ပါစေ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[10] ထို့နောက် တပည့်တော်တို့သည် ချဉ်းကပ်လာ၍ “ကိုယ်တော်သည် အဘယ်ကြောင့် သူတို့အား ပုံဥပမာများဖြင့် မြွက်ဆိုတော်မူသနည်း”ဟု မေးလျှောက်ကြ၏။
[11] ကိုယ်တော်ကလည်း“ သင် တို့ အား ကောင်းကင် နိုင်ငံ တော် ၏ လျှို့ဝှက် နက်နဲ သော အရာ များ ကို သိ ခွင့် ပေး ထား သော်လည်း သူ တို့ ကို မူကား သိ ခွင့် မ ပေး ထား သောကြောင့် ဖြစ် ၏ ။
[12] အကြောင်းမှာ ရှိ သော သူ အား ထပ်၍ ပေး သဖြင့် သူ သည် ကြွယ်ဝ ပြည့်စုံ လိမ့်မည် ။ မ ရှိ သော သူ ထံမှ မူကား သူ ၌ ရှိ သော အရာ ကို ပင် သိမ်းယူ လိမ့်မည် ။
[13] ဤ အကြောင်း ကြောင့် ငါ သည် သူ တို့ အား ပုံ ဥပမာ များ ဖြင့် မြွက်ဆို ရ ၏ ။ အဘယ်ကြောင့် ဆိုသော် သူ တို့ သည် မြင် လျက် ပင် မ မြင် ၊ ကြား လျက် ပင် မ ကြား ၊ နား လည်း မ လည် ကြ သောကြောင့် ဖြစ် ၏ ။
[14] ဤသို့ဖြင့် ဟေရှာယ ၏ ပရောဖက်ပြု ဟောပြော ချက် သည် သူ တို့ ၌ ပြည့်စုံ ခြင်း သို့ ရောက် လေ ၏ ။ ဟောပြော ချက် ကား ‘ သင် တို့ သည် ကြား လျက် ပင် လုံးဝ နား မ လည် ဘဲ ကြား ကြ လိမ့်မည် ။ မြင် လျက် ပင် လုံးဝ သတိ မ မူ ဘဲ မြင် ကြ လိမ့်မည် ။
[15] အကြောင်းမူကား ဤ လူ တို့ ၏ စိတ်နှလုံး သည် ထုံထိုင်း လျက် ၊ နား သည် လည်း လေး လျက် ၊ မျက်စိ သည် လည်း ပိတ် လျက် ရှိ ကြ ၏ ။ သို့မဟုတ် လျှင် သူ တို့ သည် မျက်စိ ဖြင့် မြင် လျက် နား ဖြင့် ကြား လျက် စိတ်နှလုံး ဖြင့် နားလည် ကာ ပြောင်းလဲ ကြ သဖြင့် ငါ သည် သူ တို့ ကို ကျန်းမာ စေ ရ မည် ’ ဟူ၍ ဖြစ် ၏ ။
[16] သို့သော် သင် တို့ ၏ မျက်စိ သည် မြင် ၍ သင် တို့ ၏ နား သည် လည်း ကြား သောကြောင့် မင်္ဂလာရှိ ၏ ။
[17] သင် တို့ အား ငါ အမှန် ဆို သည် ကား များစွာ သော ပရောဖက် တို့ နှင့် ဖြောင့်မတ် သော သူ တို့ သည် သင် တို့ မြင် နေ ရ သော အရာ တို့ ကို မြင် ရ ရန် အလွန် အလိုရှိ သော်လည်း မ မြင် ခဲ့ ရ ကြ ပေ ။ သင် တို့ ကြား နေ ရ သော အရာ တို့ ကို ကြား ရ ရန် အလွန် အလို ရှိ သော်လည်း မ ကြား ခဲ့ ရ ကြ ပေ ။
[18] ထို့ကြောင့် မျိုးကြဲ သော သူ ၏ ပုံ ဥပမာ ကို သင် တို့ နားထောင် ကြ လော့ ။
[19] မည်သူမဆို နိုင်ငံ တော် နှင့်ဆိုင်သော တရား စကား ကို ကြား ၍ နား မ လည် ဘဲ နေ လျှင် မာရ်နတ် သည် လာ ၍ သူ ၏ စိတ်နှလုံး ထဲ၌ ကြဲ ထား သော အရာ ကို လုယူ လေ ၏ ။ လမ်း ဘေး တွင် ကြဲ ခြင်း ခံရ သည် ဆိုသည်မှာ ထိုသို့သော သူ ကို ဆို လို ၏ ။
[20] ကျောက် ပေါများ သော နေရာ တွင် ကြဲ ခြင်း ခံရ သည် ဆိုသည်မှာ တရား စကား ကို ကြား ၍ ဝမ်းမြောက် စွာ ဖြင့် ချက်ချင်း လက်ခံ သော သူ ကို ဆို လို ၏ ။
[21] သို့သော် သူ ၌ အမြစ် မ စွဲ သဖြင့် ခဏ သာ ခံ ၏ ။ တရား စကား ကြောင့် ဆင်းရဲ ဒုက္ခ ၊ သို့မဟုတ် ညှဉ်းဆဲ ခြင်း ရောက်လာ သောအခါ ချက်ချင်း စိတ်ပျက် သွား လေ ၏ ။
[22] ဆူးပင် တို့ တွင် ကြဲ ခြင်း ခံရ သည် ဆိုသည်မှာ တရား စကား ကို ကြား သော်လည်း လောကီရေးရာ ၌ စိုးရိမ် ပူပန် ခြင်း နှင့် စည်းစိမ် ၏ လှည့်ဖြား ခြင်း တို့ က တရား စကား ကို ကာဆီး ပိတ်ဆို့ သဖြင့် အသီး မ သီး သော သူ ကို ဆို လို ၏ ။
[23] ကောင်း သော မြေ ပေါ်၌ ကြဲ ခြင်း ခံရ သည် ဆိုသည်မှာ တရား စကား ကို ကြား ၍ နားလည် သော သူ ကို ဆို လို ၏ ။ ထိုသို့သော သူ သည် အမှန်ပင် အသီး သီး ၍ အချို့ သည် အဆ တစ်ရာ ၊ အချို့ သည် အဆ ခြောက်ဆယ် ၊ အချို့ သည် အဆ သုံးဆယ် သီး လေ ၏ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[24] ကိုယ်တော်သည် အခြားသောပုံဥပမာကိုပေး၍ သူတို့အား မြွက်ဆိုတော်မူသည်မှာ“ ကောင်းကင် နိုင်ငံ တော် သည် ကောင်း သော မျိုးစေ့ ကို မိမိ စိုက်ခင်း ၌ ကြဲ သော သူ နှင့် တူ ၏ ။
[25] သို့သော် လူ တို့ အိပ်ပျော် နေ ကြ စဉ် သူ ၏ ရန်သူ သည် လာ ၍ ဂျုံ မျိုးစေ့ ကြား တွင် မြက်သီး မျိုးစေ့ များ ကို ကြဲ ပြီး ထွက်သွား လေ ၏ ။
[26] အပင် ပေါက် ၍ အနှံ ထွက်လာ သောအခါ မြက်သီး ပင် များ လည်း ထင်ရှား လာ ကြ ၏ ။
[27] ထိုအခါ စိုက်ခင်း ပိုင်ရှင် ၏ အစေအပါး တို့ သည် လာ ၍ ‘ သခင် ၊ သခင် ၏ စိုက်ခင်း ၌ ကောင်း သော မျိုးစေ့ ကို ကြဲ ခဲ့ သည် မ ဟုတ် လော ။ သို့ဖြစ်လျှင် မြက်သီး ပင် များ သည် အဘယ်က ပေါက်လာ သနည်း ’ ဟု မေးမြန်း ကြ ၏ ။
[28] စိုက်ခင်း ပိုင်ရှင် က လည်း ‘ ဤသည်ကား ရန်သူ ၏ လုပ်ရပ် ဖြစ် ၏ ’ ဟု ဆို ၏ ။ ထိုအခါ အစေအပါး တို့ က ‘ ထိုသို့ဆိုလျှင် အကျွန်ုပ် တို့ သွား ၍ မြက်သီး ပင် တို့ ကို နုတ်ယူ ရ မည်လော ’ ဟု မေးလျှောက် ကြ ၏ ။
[29] သို့သော် စိုက်ခင်း ပိုင်ရှင် က ‘ ထိုသို့ မ ပြု နှင့် ။ မြက်သီး ပင် များ ကို နုတ်ယူ စဉ် ဂျုံ ပင် ကို ရောနှော ၍ အမြစ် ပါ မကျန် ဆွဲနုတ် မိ မည် ကို စိုးရိမ် ရ ၏ ။
[30] ရိတ်သိမ်း ချိန် တိုင်အောင် နှစ်မျိုးစလုံး အတူ ကြီးထွား ကြ ပါစေ ။ ရိတ်သိမ်း ချိန် ၌ ရိတ်သိမ်း သော သူ တို့ အား ‘ မြက်သီး ပင် များ ကို ဦးစွာ နုတ်ယူ ၍ ၎င်း တို့ ကို မီးရှို့ ရန် အစည်း လိုက် ချည် ထား ကြ လော့ ။ ဂျုံ ဆန် ကို မူကား ငါ ၏ ကျီ ထဲ၌ စုသိမ်း ထား ကြ လော့ ’ ဟု ငါ ပြော မည် ဟု ဆို လေ ၏ ” ဟူ၍ မိန့်တော်မူ၏။
[31] ကိုယ်တော်သည် အခြားသောပုံဥပမာကိုပေး၍ သူတို့အားမြွက်ဆိုတော်မူသည်မှာ“ ကောင်းကင် နိုင်ငံ တော် သည် မုန်ညင်းနက် စေ့ နှင့် တူ ၏ ။ လူ တစ် ဦး သည် ထို အစေ့ ကို ယူ ၍ မိမိ ၏ စိုက်ခင်း ၌ ကြဲ သောအခါ
[32] ၎င်း သည် အစေ့ တကာ တို့ ထက် သေးငယ် ၏ ။ သို့သော် ကြီးထွား လာ သောအခါ တွင် မူ အခြား ဟင်းသီးဟင်းရွက် ပင် တို့ ထက် ကြီး ၍ ၎င်း ၏ အကိုင်း များ တွင် မိုး ကောင်းကင် ငှက် တို့ သည် လာ ၍ အသိုက်ဖွဲ့ နေ နိုင် လောက် သော အပင် ဖြစ်လာ ၏ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[33] အခြားသောပုံဥပမာကို သူတို့အား မြွက်ဆိုတော်မူသည်မှာ“ ကောင်းကင် နိုင်ငံ တော် သည် တဆေး နှင့် တူ ၏ ။ အမျိုးသမီး တစ် ဦး သည် ၎င်း ကို ယူ ၍ ဂျုံမှုန့် သုံး စိတ် ထဲတွင် ထည့် လိုက် သော် မုန့်ညက် တစ်ပုံလုံး ကို ဖောင်းပွ စေ ၏ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[34] ယေရှုသည် ဤအကြောင်းအရာအလုံးစုံတို့ကို ပုံဥပမာများဖြင့် လူထုပရိသတ်တို့အား မြွက်ဆိုတော်မူ၏။ ပုံဥပမာမပါဘဲ သူတို့အား မြွက်ဆိုတော်မမူ။
[35] ဤသည်ကား “ငါသည် ပုံဥပမာများဖြင့် ငါ့နှုတ်ကိုဖွင့်လျက် ကမ္ဘာတည်ကတည်းက ကွယ်ဝှက်ထားသောအရာတို့ကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုမည်” ဟု ပရောဖက်အားဖြင့် မိန့်တော်မူသောအရာပြည့်စုံခြင်းသို့ရောက်မည့်အကြောင်းတည်း။
[36] ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် လူထုပရိသတ်တို့ကိုထားခဲ့၍ အိမ်ထဲသို့ဝင်တော်မူလျှင် တပည့်တော်တို့သည် အထံတော်သို့ချဉ်းကပ်လာ၍ “စိုက်ခင်းထဲမှ မြက်သီးပင်များပုံဥပမာကို အကျွန်ုပ်တို့အားရှင်းပြတော်မူပါ”ဟု လျှောက်ကြ၏။
[37] ထိုအခါ ကိုယ်တော်က“ ကောင်း သော မျိုးစေ့ ကို ကြဲ သော သူ သည် လူ့သား ဖြစ် ပြီး
[38] စိုက်ခင်း သည် ဤ လောက ဖြစ် ၏ ။ ကောင်း သော မျိုးစေ့ သည် နိုင်ငံ တော် ၏ သား များ ဖြစ် ကြ ၏ ။ မြက်သီး ပင် များ မူကား မာရ်နတ် ၏ သား များ ဖြစ် ကြ ၏ ။
[39] မြက်သီး မျိုးစေ့ များ ကို ကြဲ သော ရန်သူ သည် မာရ်နတ် ဖြစ် ၏ ။ ရိတ်သိမ်း ချိန် မူကား ကပ်ကမ္ဘာ ကုန်ဆုံး ချိန် ဖြစ် ၍ ရိတ်သိမ်း သော သူ တို့ သည် ကောင်းကင်တမန် များ ဖြစ် ကြ ၏ ။
[40] သို့ဖြစ်၍ မြက်သီး ပင် များ ကို နုတ်ယူ ၍ မီး ရှို့ သကဲ့သို့ ကပ်ကမ္ဘာ ကုန်ဆုံး ချိန် ၌ လည်း ထိုနည်းတူ ဖြစ် လိမ့်မည် ။
[41] လူ့သား သည် မိမိ ၏ ကောင်းကင်တမန် များ ကို စေလွှတ် သဖြင့် သူ တို့ သည် မှားယွင်း စေ သော အရာ များ နှင့် တရားမဲ့ သော အမှု ကို ပြု သော သူ များ အားလုံး တို့ ကို နိုင်ငံ တော် မှ နုတ်ယူ ပြီးလျှင်
[42] မီးပြင်းဖို ထဲသို့ ပစ်ချ ကြ လိမ့်မည် ။ ထို နေရာ ၌ ငိုကြွေး ခြင်း နှင့် အံကြိတ် ခြင်း ရှိ လိမ့်မည် ။
[43] ထိုအခါ ဖြောင့်မတ် သော သူ တို့ သည် သူ တို့ အဖ ၏ နိုင်ငံ တော် ၌ နေ ကဲ့သို့ ထွန်းလင်း ကြ လိမ့်မည် ။ နား ရှိ သော သူ သည် ကြား ပါစေ ။
[44] ကောင်းကင် နိုင်ငံ တော် သည် လယ် ၌ ဝှက် ထား သော ဥစ္စာ ဘဏ္ဍာ နှင့် တူ ၏ ။ လူ တစ် ဦး သည် ၎င်း ကို တွေ့ သောအခါ ပြန်လည် ဝှက် ထား ပြီးလျှင် ဝမ်းမြောက် စွာ ဖြင့် သွား ၍ သူ ၌ ရှိ သော အရာ အားလုံး ကို ရောင်း လျက် ထို လယ် ကို ဝယ် လေ ၏ ။
[45] တစ်ဖန် ကောင်းကင် နိုင်ငံ တော် သည် ကောင်း သော ပုလဲ ကို ရှာဖွေ နေ သော ကုန်သည် နှင့် တူ ၏ ။
[46] သူ သည် အလွန် အဖိုးတန် သော ပုလဲ တစ် လုံး ကို တွေ့ သောအခါ သွား ၍ သူ ၌ ရှိ သမျှ တို့ ကို ရောင်း ပြီးလျှင် ထို ပုလဲ ကို ဝယ် လေ ၏ ။
[47] တစ်ဖန် ကောင်းကင် နိုင်ငံ တော် သည် ပင်လယ် ထဲ၌ ချ ၍ ငါး အမျိုးစုံ ကို ဖမ်းမိ သော ပိုက်ကွန် နှင့် တူ ၏ ။
[48] ငါး နှင့် ပြည့် သောအခါ ထို ပိုက်ကွန် ကို ကမ်း ပေါ်သို့ ဆွဲတင် ကာ ထိုင် လျက် ကောင်း သော ငါး များ ကို ခြင်းတောင်း ထဲသို့ ခွဲထည့် ၍ မကောင်း သော ငါး များ ကို အပြင် သို့ ပစ် လိုက် ကြ ၏ ။
[49] ကပ်ကမ္ဘာ ကုန်ဆုံး ချိန် ၌ ထိုနည်းတူ ဖြစ် လိမ့်မည် ။ ကောင်းကင်တမန် များ သည် လာ ၍ ဆိုးညစ် သော သူ တို့ ကို ဖြောင့်မတ် သော သူ တို့ ထဲမှ သီးခြား ခွဲထား ကာ
[50] မီးပြင်းဖို ထဲသို့ ပစ်ချ ကြ လိမ့်မည် ။ ထို နေရာ ၌ ငိုကြွေး ခြင်း နှင့် အံကြိတ် ခြင်း ရှိ လိမ့်မည် ။
[51] ဤ အရာ အားလုံး ကို သင် တို့ နားလည် ကြ သလော ” ဟု မေးတော်မူ၏။ တပည့်တော်တို့က “နားလည်ပါ၏” ဟု ပြန်လျှောက်ကြ၏။
[52] ကိုယ်တော်ကလည်း“ သို့ဖြစ်၍ ကောင်းကင် နိုင်ငံ တော် ၏ တပည့် ဖြစ် လာ သော ကျမ်းပြု ဆရာ တိုင်း သည် မိမိ ၏ ဘဏ္ဍာတိုက် ထဲမှ ဥစ္စာ ဘဏ္ဍာ အသစ် နှင့် အဟောင်း တို့ ကို ထုတ်ယူ သော အိမ်ရှင် နှင့် တူ ၏ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[53] ယေရှုသည် ဤပုံဥပမာများကို မြွက်ဆိုတော်မူပြီးသောအခါ ထိုအရပ်မှ ထွက်ခွာတော်မူ၏။
[54] ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏နေရင်းမြို့သို့ကြွ၍ ဝတ်ပြုစည်းဝေးကျောင်း ၌ လူတို့ကိုသွန်သင်တော်မူ၏။ ထိုအခါ လူတို့သည် အံ့အားသင့်လျက် “ဤသူသည် ဤဉာဏ်ပညာနှင့်တန်ခိုးများကို အဘယ်ကရသနည်း။
[55] ဤသူသည် လက်သမား၏သားမဟုတ်လော။ သူ၏မိခင်သည် မာရိဖြစ်ပြီး သူ၏ညီများသည် ယာကုပ်၊ ယောသပ်၊ ရှိမုန်နှင့် ယုဒတို့ဖြစ်ကြသည်မဟုတ်လော။
[56] သူ၏နှမအားလုံးသည်လည်း ငါတို့နှင့်အတူရှိကြသည်မဟုတ်လော။ သို့ဖြစ်လျှင် ဤသူသည် ဤအရာအလုံးစုံတို့ကို အဘယ်ကရသနည်း”ဟု ပြောဆိုကြကာ
[57] ကိုယ်တော်အပေါ် ဘဝင်မကျဖြစ်ကြ၏။ ယေရှုကလည်း“ ပရောဖက် သည် မိမိ ၏ နေရင်း မြို့ နှင့် မိမိ ၏ အိမ် တို့ မှတစ်ပါး မည်သည့် အရပ် ၌ မျှ ဂုဏ်သရေ မဲ့ သည် ဟူ၍ မ ရှိ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[58] ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏မယုံကြည်မှုကြောင့် ထိုနေရာ၌ များစွာသောတန်ခိုးလက္ခဏာတို့ကို ပြုတော်မမူခဲ့ပေ။