Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 5:43

[1] ခြောက်​ရက်​လွန်​သောအခါ ယေရှု​သည် ပေတရု၊ ယာကုပ်​နှင့် ယာကုပ်​၏​ညီ​ယောဟန်​တို့​ကို​ခေါ်​၍ သူ​တို့​ကို မြင့်မား​သော​တောင်​ပေါ်သို့ သီးသန့်​ခေါ်ဆောင်​သွား​တော်မူ​၏။

[2] ထိုအခါ ကိုယ်တော်​သည် သူ​တို့​ရှေ့၌ အဆင်း​သဏ္ဌာန်​ပြောင်းလဲ​၍ မျက်နှာ​တော်​သည် နေ​ကဲ့သို့​ထွန်းလင်း​ကာ ဝတ်ရုံ​တော်​သည် အလင်း​ကဲ့သို့​ဖြူဖွေး​လာ​၏။

[3] မောရှေ​နှင့်​ဧလိယ​တို့​သည်​လည်း သူ​တို့​ရှေ့တွင်​ပေါ်လာ​၍ ကိုယ်တော်​နှင့်​စကား​ပြော​နေ​ကြ​၏။

[4] ထိုအခါ ပေတရု​က “သခင်​ဘုရား၊ ဤ​နေရာ​သည် အကျွန်ုပ်​တို့​အတွက် နေ​စရာ​ကောင်း​ပါ​၏။ ကိုယ်တော်​အလိုရှိ​လျှင် ဤ​နေရာ​၌ တဲ​သုံး​ဆောင်​ကို ကိုယ်တော်​အတွက်​တစ်​ဆောင်၊ မောရှေ​အတွက်​တစ်​ဆောင်၊ ဧလိယ​အတွက်​တစ်​ဆောင် အကျွန်ုပ်​ဆောက်​ပါ​မည်”​ဟု ယေရှု​အား လျှောက်ထား​လေ​၏။

[5] ထိုသို့ ပေတရု​လျှောက်ထား​စဉ် တောက်ပ​သော​မိုးတိမ်​သည် သူ​တို့​ကို​ဖုံးလွှမ်း​၍ မိုးတိမ်​ထဲမှ​အသံ​တော်​က “ဤ​သူ​ကား ငါ​၏​ချစ်​သား​ပေတည်း။ သူ့​ကို​ငါ​နှစ်သက်​၏။ သူ့​စကား​ကို နားထောင်​ကြ​လော့”​ဟု မိန့်​တော်မူ​၏။

[6] တပည့်​တော်​တို့​သည် ထို​အသံ​ကို​ကြား​လျှင် အလွန်​ကြောက်ရွံ့​လျက် သူ​တို့​မျက်နှာ​ကို မြေ​မှာ​အပ်​ထား​ကြ​၏။

[7] ထိုအခါ ယေရှု​သည် ချဉ်းကပ်​လာ​၍ သူ​တို့​ကို​တို့ထိ​ကာ“ ထ ကြ လော့ ၊ မ ကြောက် ကြ နှင့် ” ​ဟု မိန့်​တော်မူ​၏။

[8] သူ​တို့​သည် မော့ကြည့်​ကြ​ရာ ယေရှု​တစ်ပါးတည်း​မှလွဲ၍ မည်သူ့​ကို​မျှ မ​တွေ့မြင်​ကြ။

[9] ထို့နောက် တောင်​ပေါ်မှ သူ​တို့​ဆင်း​လာ​ကြ​စဉ် ယေရှု​က“ လူ့သား သည် သေ သော သူ တို့ ထဲမှ မ ထမြောက် မီ ဤ ရူပါရုံ ကို မည်သူ့ ကို မျှ မ ပြော ကြ နှင့် ” ​ဟု သူ​တို့​အား မိန့်မှာ​တော်မူ​၏။

[10] ထိုအခါ တပည့်​တော်​တို့​က “သို့ဖြစ်လျှင် ဧလိယ​သည် ဦးစွာ​လာ​ရ​မည် ​ဟု ကျမ်းပြု​ဆရာ​တို့​က အဘယ်ကြောင့်​ဆို​ကြ​သနည်း”​ဟူ၍ ကိုယ်တော်​အား မေးလျှောက်​ကြ​၏။

[11] ကိုယ်တော် ​က​လည်း“ ဧလိယ သည် လာ ၍ အရာ ခပ်သိမ်း တို့ ကို ပြန်လည် ထူထောင် မည် မှန် ၏ ။

[12] သို့သော် သင် တို့ အား ငါ ဆို သည် ကား ဧလိယ သည် ရောက်လာ ခဲ့ ပြီ ။ သို့ရာတွင် လူ တို့ သည် သူ့ ကို မ သိ ကြ ဘဲ သူ့ အပေါ် ပြု လို ရာ ပြု ခဲ့ ကြ ပြီ ။ ထိုနည်းတူ လူ့သား သည် လည်း သူ တို့ လက် ၌ ဒုက္ခ ဝေဒနာ ခံစား ရ တော့မည် ” ​ဟု ပြန်​၍ မိန့်​တော်မူ​၏။

[13] ထိုအခါ တပည့်​တော်​တို့​သည် ဗတ္တိဇံ​ဆရာ​ယောဟန်​ကို​ရည်ညွှန်း​၍ မိမိ​တို့​အား ကိုယ်တော်​မိန့်​တော်မူ​ကြောင်း သဘောပေါက်​ကြ​၏။

[14] ထို့နောက် လူထု​ပရိသတ်​ရှိ​ရာ​သို့​ရောက်လာ​ကြ​ရာ လူ​တစ်​ဦး​သည် ကိုယ်တော်​ထံ ချဉ်းကပ်​လာ​၍ ရှေ့​တော်​၌ ဒူးထောက်​ကာ

[15] “သခင်​ဘုရား၊ အကျွန်ုပ်​၏​သား​ကို​သနား​တော်မူ​ပါ။ အကြောင်းမှာ သူ​သည် ဝက်ရူးပြန်​ရောဂါ​စွဲ​၍ ဝေဒနာ​ပြင်းထန်​စွာ​ခံစား​နေ​ရ​ပါ​၏။ မီး​ထဲသို့​လည်းကောင်း၊ ရေ​ထဲသို့​လည်းကောင်း မကြာခဏ လဲကျ​တတ်​ပါ​၏။

[16] သို့ဖြစ်၍ သူ့​ကို ကိုယ်တော်​၏​တပည့်​တော်​တို့​ထံသို့ ခေါ်ဆောင်​လာ​သော်လည်း သူ​တို့​သည် သူ့​ကို​မ​ကျန်းမာ​စေ​နိုင်​ကြ​ပါ”​ဟု လျှောက်​လေ​၏။

[17] ယေရှု​က​လည်း“ အို ယုံကြည် ခြင်း မ ရှိ ဖောက်ပြန် လမ်းလွဲ သော မျိုးဆက် ၊ ငါ သည် သင် တို့ နှင့်အတူ မည်မျှ ကြာအောင် နေ ရ မည်နည်း ။ သင် တို့ ကို မည်မျှ ကြာအောင် သည်းခံ ရ မည်နည်း ။ သူငယ် ကို ငါ့ ထံ ဤ နေရာ သို့ ခေါ် ခဲ့ ကြ လော့ ” ​ဟု မိန့်​တော်မူ​၏။

[18] ထို့နောက် ယေရှု​သည် နတ်ဆိုး​ကို​ဆုံးမ​တော်မူ​လျှင် နတ်ဆိုး​သည် သူငယ်​ထဲမှ​ထွက်သွား​သဖြင့် သူငယ်​သည် ထို​အချိန်​မှစ၍ ကျန်းမာ​လာ​လေ​၏။

[19] ထိုအခါ တပည့်​တော်​တို့​သည် သူတို့​ချည်း​သာ​ယေရှု​ထံသို့ ချဉ်းကပ်​လာ​၍ “အကျွန်ုပ်​တို့​သည် ထို​နတ်ဆိုး​ကို အဘယ်ကြောင့် မ​နှင်ထုတ်​နိုင်​ပါ​သနည်း”​ဟု မေးလျှောက်​ကြ​၏။

[20] ကိုယ်တော်​က​လည်း“ သင် တို့ ၏ မ ယုံကြည် မှု ကြောင့် ဖြစ် ၏ ။ သင် တို့ အား ငါ အမှန် ဆို သည် ကား သင် တို့ တွင် မုန်ညင်းနက် စေ့ ခန့်မျှ ယုံကြည် ခြင်း ရှိ ပါက ဤ တောင် ကို ‘ ဤ နေရာ မှ ထို နေရာ သို့ ရွေ့ လော့ ’ ဟု ပြော လျှင် ၎င်း သည် ရွေ့သွား လိမ့်မည် ။ သင် တို့ အတွက် မ ဖြစ်နိုင် သော အရာ လည်း တစ်စုံတစ်ခု မျှ ရှိ မည် မ ဟုတ် ။

[21] [ သို့သော် ထို နတ် မျိုး သည် ဆုတောင်း ခြင်း နှင့် အစာရှောင် ခြင်း အားဖြင့် မ ဟုတ် လျှင် မ ထွက် တတ် ] ” ​ဟု မိန့်​တော်မူ​၏။

[22] သူ​တို့​သည် ဂါလိလဲ​နယ်​၌​စုရုံး​နေ​ကြ​စဉ် ယေရှု​က“ လူ့သား သည် လူ တို့ ၏ လက် သို့ အပ်နှံ ခြင်း ခံရ တော့မည် ။

[23] လူ တို့ သည် လည်း သူ့ ကို သတ် ကြ လိမ့်မည် ။ ထို့နောက် သုံး ရက် မြောက် သော နေ့ ၌ သူ သည် ထမြောက် လိမ့်မည် ” ​ဟု မိန့်​တော်မူ​ရာ တပည့်​တော်​တို့​သည် အလွန်​ဝမ်းနည်း​ကြ​၏။

[24] ကပေရနောင်​မြို့​သို့ သူ​တို့​ရောက်ရှိ​လာ​ကြ​သောအခါ ဗိမာန်​တော်​ခွန် ​ကောက်ခံ​သော​သူ​တို့​သည် ပေတရု​ထံသို့​လာ​၍ “သင်​တို့​၏​ဆရာ​သည် ဗိမာန်​တော်​ခွန်​ကို ပေးဆောင်​ပါ​သလော”​ဟု မေး​ကြ​၏။

[25] ပေတရု​က “ပေးဆောင်​ပါ​သည်”​ဟု ဖြေ​ပြီးမှ အိမ်​ထဲသို့​ဝင်​လာ​ရာ ယေရှု​က“ ရှိမုန် ၊ သင် မည်သို့ ထင်မြင် သနည်း ။ ကမ္ဘာ မြေကြီး ၏ ရှင်ဘုရင် တို့ သည် မည်သူ့ ထံမှ အခွန် အကောက် များ ကို ကောက်ခံ ကြ သနည်း ။ မိမိ တို့ ၏ သား များ ထံမှ လော ​၊​သို့မဟုတ် သူတစ်ပါး တို့ ထံမှ လော ” ​ဟု ပေတရု​ကို ဆီး​၍​မေး​တော်မူ​၏။

[26] ပေတရု​က​လည်း “သူတစ်ပါး​တို့​ထံမှ​ကောက်ခံ​ပါ​သည်”ဟု လျှောက်​သော် ယေရှု​က“ သို့ဖြစ်လျှင် သား တို့ သည် ကင်းလွတ် ခွင့် ရ ကြ ၏ ။

[27] သို့သော် သူ တို့ ကို မ မှားယွင်း စေရန် ပင်လယ် သို့ သွား ၍ ငါးမျှား လော့ ။ ပထမ ဦးဆုံး မိ သည့် ငါး ကို ယူ ၍ ၎င်း ၏ ပါးစပ် ကို ဖွင့် လျှင် သတာတဲ ​ငွေ တစ် ပြား ကို တွေ့ လိမ့်မည် ။ ၎င်း ကို ယူ ၍ ငါ နှင့် သင့် အတွက် သူ တို့ အား ပေးဆောင် လော့ ” ​ဟု မိန့်​တော်မူ​၏။

ရှင်မသ္သဲခရစ်ဝင် — Chapters