Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 6:09

[1] ထိုအခါ ဖာရိရှဲ​နှင့် ဇဒ္ဒုကဲ​တို့​သည် ကိုယ်တော်​ကို​စမ်းသပ်​လို​သဖြင့် ချဉ်းကပ်​လာ​၍ ကောင်းကင်​မှ​နိမိတ်​လက္ခဏာ​ကို ပြ​ပေး​ပါ​ရန် တောင်းဆို​ကြ​၏။

[2] ကိုယ်တော်​က​လည်း“ [ သင် တို့ သည် ညနေချမ်း အချိန် ရောက် သောအခါ ‘ မိုး ကောင်းကင် နီရဲ သည် ဖြစ်၍ ရာသီဥတု သာယာ လိမ့်မည် ’ ဟု ဆို တတ် ကြ ၏ ။

[3] နံနက် စောစော အချိန် တွင် လည်း ‘ မိုး ကောင်းကင် အုံ့မှိုင်း လျက် နီရဲ သည် ဖြစ်၍ ယနေ့ မုန်တိုင်း လာ လိမ့်မည် ’ ဟု ဆို တတ် ကြ ၏ ။ သင် တို့ သည် ​မိုး ကောင်းကင် ၏ အသွင်အပြင် ကို ပိုင်းခြား ၍ သိ ကြ သော်လည်း အချိန် ကာလ များ ၏ နိမိတ် လက္ခဏာ များ ကို မူ ပိုင်းခြား ၍ မ သိ နိုင် ကြ ။ ]

[4] ဆိုးညစ် ၍ ဖောက်ပြန် သော မျိုးဆက် သည် နိမိတ် လက္ခဏာ ကို တောင်းဆို သော်လည်း ယောန ​၏ နိမိတ် လက္ခဏာ မှတစ်ပါး မည်သည့် နိမိတ် လက္ခဏာ ကို မျှ ပြ လိမ့်မည် မ ဟုတ် ” ​ဟု ပြန်​၍​မိန့်​တော်မူ​ပြီးလျှင် သူ​တို့​ထံမှ ထွက်ခွာ​သွား​တော်မူ​၏။

[5] တပည့်​တော်​တို့​သည် တစ်ဖက်ကမ်း​သို့​လာ​ကြ​သောအခါ မုန့်​ကို​ယူဆောင်​လာ​ရန် မေ့လျော့​ကြ​၏။

[6] ထိုအခါ ယေရှု​က“ ဖာရိရှဲ နှင့် ဇဒ္ဒုကဲ တို့ ၏ တဆေး ကို အထူး သတိထား ကြ လော့ ” ​ဟု မိန့်​တော်မူ​၏။

[7] တပည့်​တော်​တို့​က​လည်း “ငါ​တို့​မုန့်​မ​ယူဆောင်​ခဲ့​သောကြောင့်​ဖြစ်​သည်”​ဟု အချင်းချင်း​အချေအတင်​ပြောဆို​ကြ​၏။

[8] ထိုသို့​ပြောဆို​ကြ​သည်​ကို ယေရှု​သိ​တော်မူ​လျှင်“ ယုံကြည် ခြင်း အားနည်း သော သူ တို့ ၊ သင် တို့ ၌ မုန့် မ ပါ ကြောင်း ကို အဘယ်ကြောင့် အချင်းချင်း အချေအတင် ပြောဆို ကြ သနည်း ။

[9] သင် တို့ နား မ လည် ကြ သေး သလော ။ မုန့် ငါး လုံး ကို လူ ငါးထောင် စား ၍ ဘယ်နှ တောင်း ကောက် သိမ်း ခဲ့ ရ သည် ကို လည်းကောင်း ၊

[10] မုန့် ခုနစ် လုံး ကို လူ လေးထောင် စား ၍ ဘယ်နှ တောင်း ကောက် သိမ်း ခဲ့ ရ သည် ကို လည်းကောင်း မ မှတ်မိ ကြ သလော ။

[11] မုန့် နှင့် ပတ်သက်၍ သင် တို့ အား ငါ ပြော သည် မ ဟုတ် ကြောင်း ကို အဘယ်ကြောင့် သင် တို့ နား မ လည် ကြ သနည်း ။ ဖာရိရှဲ နှင့် ဇဒ္ဒုကဲ တို့ ၏ တဆေး ကို မူကား သတိထား ကြ လော့ ” ​ဟု မိန့်​တော်မူ​၏။

[12] ထိုအခါ တပည့်​တော်​တို့​သည် ကိုယ်တော်​က မုန့်​၏​တဆေး​ကို​သတိထား​ရန် မိန့်​တော်မူ​သည်​မ​ဟုတ်​ဘဲ ဖာရိရှဲ​နှင့်​ဇဒ္ဒုကဲ​တို့​၏​သွန်သင်​ချက်​တို့​ကို​သတိထား​ရန် မိန့်​တော်မူ​ကြောင်း နားလည်​ကြ​၏။

[13] ထို့နောက် ယေရှု​သည် ဆီဇာရီးယား​ဖိလိပ္ပိ​နယ်မြေ​ဒေသ​များ​သို့ ရောက်​တော်မူ​၏။ ကိုယ်တော်​သည် တပည့်​တော်​တို့​အား“ လူ တို့ သည် လူ့သား ကို မည်သူ ဖြစ် သည် ဟု ဆို ကြ သနည်း ” ​ဟူ၍ မေး​တော်မူ​၏။

[14] တပည့်​တော်​တို့​က​လည်း “အချို့​တို့​က ဗတ္တိဇံ​ဆရာ​ယောဟန်​ဟု​ဆို​ကြ​၍ အချို့​တို့​က ဧလိယ​ဟု​ဆို​ကြ​ပါ​သည်။ အချို့​တို့​က​လည်း ယေရမိ​၊ သို့မဟုတ် ပရောဖက်​များ​ထဲမှ တစ်ပါးပါး​ဖြစ်​သည်​ဟု​ဆို​ကြ​ပါ​သည်”​ဟူ၍ လျှောက်​ကြ​၏။

[15] ယေရှု​က“ သင် တို့ မူကား ငါ့ ကို မည်သူ ဖြစ် သည် ဟု ဆို ကြ သနည်း ” ​ဟူ၍ မေး​တော်မူ​လျှင်

[16] ရှိမုန်​ပေတရု​က “ကိုယ်တော်​သည် အသက်ရှင်​တော်မူ​သော​ဘုရားသခင်​၏​သား​တော်​တည်းဟူသော ခရစ်တော်​ဖြစ်​ပါ​သည်”​ဟု ပြန်​လျှောက်​လေ​၏။

[17] ထိုအခါ ယေရှု​က“ ဗာယောန ရှိမုန် ၊ သင် သည် မင်္ဂလာရှိ ၏ ။ အကြောင်းမူကား ဤ အရာ ကို အသွေး အသား က သင့် အား ဖွင့်ပြ သည် မ ဟုတ် ဘဲ ကောင်းကင် ဘုံ ၌ ရှိ တော်မူ သော ငါ့ ခမည်းတော် က ဖွင့်ပြ တော်မူ ၏ ။

[18] သင့် အား ငါ ဆို သည် ကား သင် သည် ပေတရု ​ဖြစ် ၏ ။ ဤ ကျောက် ​ပေါ်၌ ငါ ၏ အသင်းတော် ကို ငါ တည်ဆောက် မည် ။ မရဏာ နိုင်ငံ ၏ တံခါး တို့ သည် လည်း ထို အသင်းတော် ကို အနိုင်ရ ကြ မည် မ ဟုတ် ။

[19] ကောင်းကင် နိုင်ငံ တော် ၏ သော့ များ ကို သင့် အား ငါ ပေး မည် ။ မြေကြီး ပေါ်၌ သင် ချည်နှောင် သမျှ သည် ကောင်းကင် ဘုံ ၌ ချည်နှောင် ခြင်း ခံရ လျက် ရှိ လိမ့်မည် ။ မြေကြီး ပေါ်၌ သင် ဖြေလွှတ် သမျှ သည် လည်း ကောင်းကင် ဘုံ ၌ ဖြေလွှတ် ခြင်း ခံရ လျက် ရှိ လိမ့်မည် ” ​ဟု ပြန်​၍​မိန့်​တော်မူ​၏။

[20] ထို့နောက် ကိုယ်တော်​က မိမိ​သည်​ခရစ်တော်​ဖြစ်​ကြောင်း မည်သူ့​ကို​မျှ​မ​ပြော​ရန် တပည့်​တော်​တို့​အား မိန့်မှာ​တော်မူ​၏။

[21] ထို​အချိန်​မှစ၍ ယေရှု​က မိမိ​သည် ဂျေရုဆလင်​မြို့​သို့​သွား​၍ သက်ကြီးဝါကြီး​များ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်​အကြီးအကဲ​များ​နှင့် ကျမ်းပြု​ဆရာ​များ​၏​လက်​၌ ဒုက္ခ​ဝေဒနာ​များစွာ​ခံစား​ရ​ပြီး အသေ​သတ်​ခြင်း​ခံရ​ကာ သုံး​ရက်​မြောက်​သော​နေ့​၌ ထမြောက်​ရ​မည်​ဖြစ်ကြောင်း​ကို တပည့်​တော်​တို့​အား စတင်​ဖော်ပြ​တော်မူ​၏။

[22] ထိုအခါ ပေတရု​သည် ကိုယ်တော်​ကို ဘေးဘက်​သို့​ခေါ်​၍ ပြစ်တင်​ပြောဆို​ကာ “သခင်​ဘုရား၊ ဤ​အမှု​သည် ကိုယ်တော်​နှင့်​လွဲ​ပါစေ၊ ဖယ်​ပါစေ။ ကိုယ်တော်​၌ မည်သည့်​အခါ​မျှ ဤသို့​ဖြစ်​မည်​မ​ဟုတ်”​ဟု လျှောက်​လေ​၏။

[23] သို့သော် ကိုယ်တော်​သည်​လှည့်​၍ ပေတရု​အား“ အချင်း စာတန် ၊ ငါ့ နောက် သို့ ဆုတ် လော့ ။ သင် သည် ငါ့ အတွက် မှားယွင်း စရာ အကြောင်း ဖြစ် ၏ ။ အကြောင်းမူကား သင် သည် ဘုရားသခင် နှင့်ဆိုင်သော အရာ များ ကို မ စွဲလမ်း ဘဲ လူ တို့ နှင့်ဆိုင်သော အရာ များ ကို သာ စွဲလမ်း ၏ ” ​ဟု မိန့်​တော်မူ​၏။

[24] ထို့နောက် ယေရှု​က တပည့်​တော်​တို့​အား“ မည်သူမဆို ငါ့ နောက် သို့ လိုက် လို လျှင် မိမိကိုယ်ကို ငြင်းပယ် ပြီး မိမိ ၏ လက်ဝါးကပ်တိုင် ကို ထမ်း လျက် ငါ့ နောက် သို့ လိုက် ရ မည် ။

[25] အကြောင်းမှာ မိမိ အသက် ကို ကယ်တင် လို သော သူ သည် အသက် ကို ဆုံးရှုံး ရ လိမ့်မည် ။ ငါ့ အတွက် မိမိ အသက် ကို ဆုံးရှုံး ရ သော သူ မူကား အသက် ကို တွေ့ရှိ လိမ့်မည် ။

[26] လူ သည် ကမ္ဘာ လောက တစ်ခုလုံး ကို ရရှိ သော်လည်း မိမိ အသက် ဝိညာဉ် ဆုံးရှုံး လျှင် မည်သည့် အကျိုး ရှိ မည်နည်း ။ တစ်နည်း အားဖြင့် လူ သည် မည်သည့် အရာ ကို ပေး ၍ မိမိ အသက် ဝိညာဉ် ကို ပြန်ရွေး နိုင် မည်နည်း ။

[27] အကြောင်းမူကား လူ့သား သည် မိမိ ၏ ကောင်းကင်တမန် များ နှင့်အတူ မိမိ ခမည်းတော် ၏ ဘုန်း အသရေ ကို ဆောင် လျက် ကြွလာ လိမ့်မည် ။ ထိုအခါ လူ အသီးသီး တို့ အား သူ တို့ ၏ လုပ်ဆောင်မှု နှင့်အညီ အကျိုး အပြစ် ကို ပေး တော်မူ လိမ့်မည် ။

[28] သင် တို့ အား ငါ အမှန် ဆို သည် ကား ဤ နေရာ ၌ ရပ် နေ သော သူ တို့ တွင် လူ့သား သည် မိမိ ၏ နိုင်ငံ တော် နှင့် ကြွလာ သည် ကို မ မြင် မီ သေ ခြင်း ကို မ မြည်းစမ်း ရ သော သူ အချို့ ရှိ ၏ ” ​ဟု မိန့်​တော်မူ​၏။

ရှင်မသ္သဲခရစ်ဝင် — Chapters