[1] Fjalët e urta të Salomonit, birit të Davidit, mbret i Izraelit,
[2] për të njohur diturinë dhe për të mësuar gjykimet e mënçura;
[3] për të ditur si të veprosh me urti, me drejtësi, me gjykim dhe ndershmëri,
[4] për t'u dhënë shkathtësi njerëzve të thjeshtë, njohje dhe reflektim të riut.
[5] I urti do të dëgjojë dhe do të rritë diturinë e tij; njeriu i zgjuar do të përfitojë këshilla të urta,
[6] për të kuptuar një sentencë dhe një enigmë, fjalët e të urtëve dhe thëniet e tyre të errëta.
[7] Frika e Zotit është fillimi i njohjes; por njerëzit e pamend përçmojnë diturinë dhe arsimin.
[8] Dëgjo, o biri im, mësimet e atit tënd dhe mos i lër pas dore mësimet e nënes sate,
[9] sepse janë një nur që zbukuron kokën tënde dhe një stoli në qafën tënde.
[10] Biri im, në qoftë se mëkatarët duan të të mashtrojnë, mos prano,
[11] në qoftë se thonë: "Eja me ne; kemi ngritur një pritë për të derdhur gjak; i ngritëm gracka të pafajmit pa ndonjë shkak;
[12] le t'i kapërdimë të gjallë, ashtu si Sheoli, tërësisht si ata që zbresin në gropë;
[13] ne do të gjejmë lloj-lloj pasurish të çmueshme, do t'i mbushim shtëpitë tona me plaçka;
[14] ti do ta hedhësh në short pjesën tënde me ne, dhe të gjithë ne do të kemi një qese të vetme";
[15] biri im, mos shko me ta në po atë rrugë, ndale hapin nga shtegu i tyre,
[16] sepse këmbët e tyre turren drejt së keqes dhe ata nxitojnë të derdhin gjak.
[17] Shtrihet më kot rrjeta përpara çdo lloji zogjsh;
[18] por këta kurdisin prita kundër gjakut të vet dhe ngrenë kurthe kundër vetë jetës së tyre.
[19] Të tilla janë rrugët e çdo njeriu të etur për pasuri; ajo ia heq jetën atyre që e kanë.
[20] Dituria bërtet nëpër rrugë, zëri i saj dëgjohet nëpër sheshe;
[21] ajo thërret në vendet ku ka turma dhe ligjëron në hyrje të portave të qytetit;
[22] "Deri kur, o njerëz të thjeshtë, do t'ju pëlqejë thjeshtësia dhe tallësit do të kënaqen duke u tallur dhe budallenjtë do të urrejnë dijen?
[23] Ejani në vete nga qortimi im; ja, unë do të derdh mbi ju Frymën time dhe do t'ju bëj të njohura fjalët e mia.
[24] Sepse unë thirra dhe ju nuk keni dashur, shtriva dorën time dhe askush prej jush nuk i kushtoi vëmendje,
[25] përkundrazi hodhët poshtë të gjitha këshillat e mia dhe nuk pranuat ndreqjen time,
[26] edhe unë do të qesh me fatkeqësinë tuaj, do të tallem kur të vijë ajo që ju druani,
[27] kur ajo që druani të vijë si një furtunë, dhe fatkeqësia juaj të vijë si një stuhi, kur t'ju mbulojnë fatkeqësia dhe ankthi.
[28] Atëherë ata do të më thërrasin mua, por unë nuk do të përgjigjem; do të më kërkojnë me kujdes, por nuk do të më gjejnë.
[29] Sepse kanë urryer dijen dhe nuk kanë zgjedhur frikën e Zotit,
[30] nuk kanë dashur të pranojnë këshillën time dhe kanë përbuzur të gjitha qortimet e mia.
[31] Prandaj do të hanë frytin e sjelljes së tyre dhe do të ngopen me këshillat e tyre.
[32] Sepse përdalja e njerëzve të thjeshtë i vret dhe qetësia e rreme e budallenjve i zhduk;
[33] por ai që më dëgjon do të banojë një vend të sigurt, do të jetë me të vërtetë i qetë, pa frikë nga çfarëdo e keqe".