[1] Fjalët e urta të Salomonit. Një fëmijë e urtë e gëzon të atin, por një fëmijë budalla i shkakton vuajtje nënes së vet.
[2] Thesaret e padrejtësisë nuk japin dobi, por drejtësia të çliron nga vdekja.
[3] Zoti nuk do të lejojë që i drejti të vuajë nga uria, por hedh poshtë dëshirën e të pabesëve.
[4] Kush punon me dorë përtace varfërohet, por dora e njerëzve të zellshëm të bën të pasurohesh.
[5] Ai që mbledh gjatë verës është një bir i matur, por ai që fle në kohën e korrjeve është një bir që të mbulon me turp.
[6] Ka bekime mbi kokën e të drejtit, por dhuna e mbulon gojën e të pabesëve.
[7] Kujtimi i të drejtit është në bekim, por emri i të pabesit do të kalbet.
[8] Zemërurti i pranon urdhërimet, por fjalamani budalla do të rrëzohet.
[9] Ai që ecën në ndershmëri ecën i sigurt, por ai që ndjek rrugë dredharake ka për t'u zbuluar.
[10] Kush e shkel syrin shkakton vuajtje, por fjalamani budalla do të rrëzohet.
[11] Goja e të drejtit është një burim jete, por dhuna e mbulon gojën e të pabesëve.
[12] Urrejtja shkakton grindje, por dashuria mbulon të gjitha fajet.
[13] Dituria gjendet mbi buzët e atyre që kanë mendje, por shkopi është për kurrizin e atyre që nuk kanë mend.
[14] Të urtët grumbullojnë njohuri, por goja e budallait është një shkatërrim i shpejtë.
[15] Begatia e të pasurit është qyteti i tij i fortë; shkatërrimi i të varfërit është varfëria e tyre.
[16] Puna e të drejtit i shërben jetës, fitimi i të pabesit mëkatit.
[17] Kush ruan mësimet është në rrugën e jetës; por kush nuk pranon kritikën humb.
[18] Kush e maskon urrejtjen ka buzë gënjeshtare dhe ai që përhap shpifje është budalla.
[19] Në fjalët e shumta faji nuk mungon, por ai që i frenon buzët e tij është i urtë.
[20] Gjuha e të drejtit është argjend i zgjedhur, por zemra e të pabesëve vlen pak.
[21] Buzët e të drejtit ushqejnë mjaft njerëz, por budallenjtë vdesin sepse nuk kanë mend.
[22] Bekimi i Zotit pasuron dhe ai nuk shton asnjë vuajtje.
[23] Kryerja e një kobi për budallanë është si një zbavitje; kështu është dituria për njeriun që ka mend.
[24] Të pabesit i ndodh ajo nga e cila trembet, por njerëzve të drejtë u jepet ajo që dëshirojnë.
[25] Kur kalon furtuna, i pabesi nuk është më, por i drejti ka një themel të përjetshëm.
[26] Ashtu si uthulla për dhëmbët dhe tymi për sytë, kështu është dembeli për ata që e dërgojnë.
[27] Frika e Zotit i zgjat ditët, por vitet e të pabesit do të shkurtohen.
[28] Shpresa e të drejtëve është gëzimi, por pritja e të pabesëve do të zhduket.
[29] Rruga e Zotit është një kala për njeriun e ndershëm, por është shkatërrim për ata që kryejnë padrejtësi.
[30] I drejti nuk do të lëvizet kurrë, por të pabesët nuk do të banojnë në tokë.
[31] Goja e të drejtit prodhon dituri, por gjuha e çoroditur do të pritet.
[32] Buzët e të drejtit njohin atë që është e pranueshme; por goja e të pabesëve njeh vetëm gjëra të çoroditura.