[1] Peshorja e pasaktë është e neveritshme për Zotin, por peshimi i saktë i pëlqen.
[2] Kur vjen kryelartësia, vjen edhe turpi; por dituria është me njerëzit e thjeshtë.
[3] Njerëzit e drejtë udhëhiqen nga ndershmëria, por ligësia e të pabesëve do t'i shkatërrojë këta.
[4] Pasuritë nuk sjellin dobi ditën e zemërimit, por drejtësia të shpëton nga vdekja.
[5] Drejtësia e njeriut të ndershëm i hap rrugën, por i pabesi bie për shkak të paudhësisë së tij.
[6] Drejtësia e njerëzve të drejtë i çliron këta, por njerëzit e pabesë do të kapen nga vetë ligësia e tyre.
[7] Kur vdes një i pabesë, shpresa e tij humb dhe shpresa e njerëzve të padrejtë davaritet.
[8] I drejti çlirohet nga fatkeqësia, por i pabesi i zë vendin.
[9] Me gojën e tij hipokriti shkatërron të afërmin e tij, por të drejtët çlirohen për shkak të dijes së tyre.
[10] Kur të drejtët begatohen, qyteti gëzohet; por kur vdesin të pabesët, dëgjohen britma gëzimi.
[11] Nga bekimi i njerëzve të drejtë qyteti ngrihet, por goja e të pafeve e çon në shkatërrim.
[12] Kush e përbuz të afërmin e tij nuk ka mend, por njeriu i matur hesht.
[13] Kush shkon rreth e qark duke përfolur, nxjerr sekretet, por ai që ka një shpirt besnik i fsheh ato.
[14] Pa një udhëheqje të urtë populli bie, por gjen shpëtim në numrin e madh të këshilltarëve.
[15] Kush bëhet garant për një të huaj do të pësojë dëmet e këtij veprimi, por ai që refuzon të japë dorën si garant është i sigurt.
[16] Gruaja e bukur fiton lavdinë dhe njerëzit e dhunshëm grumbullojnë pasuri.
[17] Njeriu i mëshirshëm i bën të mirë vetes, kurse njeriu mizor mundon mishin e tij.
[18] I pabesi realizon një fitim të rremë, por ai që mbjell drejtësi do të ketë një shpërblim të sigurt.
[19] Ashtu si drejtësia të çon në jetë, kështu ai që shkon pas të keqes gjen vdekjen.
[20] Të çoroditurit nga zemra janë të neveritur për Zotin, por ata që janë të ndershëm në sjelljen e tyre pëlqehen nga ai.
[21] Edhe kur i shtrëngon dorën një tjetri për një besëlidhje, njeriu i keq nuk do të mbetet i pandëshkuar, por pasardhësit e të drejtëve do të shpëtojnë.
[22] Si një unazë ari në feçkën e një derri, kështu është një grua e bukur që nuk ka mend.
[23] Dëshira e të drejtëve është vetëm e mira, por shpresa e të pabesëve është zemërimi.
[24] Ka nga ata që shkapërderdhin bujari dhe bëhen më të pasur, dhe ka nga ata që kursejnë më tepër se duhet dhe bëhen gjithnjë e më të varfër.
[25] Njeriu bujar do të pasurohet dhe ai që vadit do të vaditet gjithashtu.
[26] Populli mallkon atë që nuk pranon të japë grurin, por bekimi bie mbi kokën e atij që e shet.
[27] Kush kërkon me zell të mirën fiton dashamirësinë, por ai që kërkon të keqen, kjo do t'i bjerë mbi të.
[28] Kush ka besim në pasuritë e tij do të rrëzohet, por të drejtët do të çelin si gjethe.
[29] Ai që bën rrëmujë në shtëpinë e vet do të trashëgojë erën, dhe budallai do të jetë shërbëtori i atij që është i urtë nga zemra.
[30] Fryti i të drejtit është një dru i jetës, dhe ai që shtie në dorë shpirtërat është i urtë.
[31] Ja, i drejti merr shpërblimin mbi tokë, e aq më tepër i pabesi dhe mëkatari!