Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 5:42

[1] “बुबाहरू र दाजुभाइ-दिदीबहिनीहरूहो, मेरो बचाउको कुरा सुन्‍नुहोस्।”

[2] जब पावलले हिब्रू भाषामा बोलेको तिनीहरूले सुने, तब तिनीहरू एकदमै शान्त भए। अनि पावलले भन्‍न थाले:

[3] “म एक यहूदी मानिस हुँ, किलिकियाको टार्सस शहरमा जन्म भएको, तर यसै शहरमा गमलिएलको संरक्षणमा शिक्षा पाएर हुर्किएको हुँ; र हाम्रा पितापुर्खाहरूको व्यवस्थामा मैले तालिम पाएको हुँ। म पनि त्यस्तै उत्साहित थिएँ, जसरी आज यहाँ तपाईंहरू सबै परमेश्‍वरका निम्ति हुनुहुन्छ।

[4] पुरुषहरू र महिलाहरू दुवैलाई पक्रेर बाँधेर झ्यालखानामा हालें, र मैले यस मार्गमा लागेकाहरूलाई मृत्यु हुनेगरी नै सताएँ।”

[5] यस कुराको साक्षी प्रधान पूजाहारी र सम्पूर्ण सभाले पनि दिन सक्छन्। यहाँसम्म कि तिनीहरूबाट दमस्कसमा भएका तिनीहरूकै यहूदी विश्‍वासीहरूका लागि पत्रहरू लिनसम्म पनि सफल भएँ, अनि ती पत्रहरू लिएर ती मानिसहरूलाई बन्दी बनाइ यरूशलेम ल्याएर दण्ड दिनको निम्ति म त्यहाँ गएँ।

[6] “जब म अपरान्हको समयमा दमस्कसको नजिकै पुगेको थिएँ, तब अकस्मात् स्वर्गबाट एउटा चहकिलो प्रकाश मेरो चारैतिर चम्क्यो।

[7] म भुइँमा पछारिएँ, र एउटा आवाजले मलाई यसो भनेको सुनें, ‘शाऊल! शाऊल! तिमी किन मलाई सताउँछौ?’ ”

[8] “हे प्रभु, तपाईं को हुनुहुन्छ?” भनी मैले सोधें। “म नासरतको येशू हुँ, जसलाई तिमी सताइरहेका छौ” भनी उहाँले जवाफ दिनुभयो।

[9] मसँग यात्रा गर्नेहरूले पनि त्यो प्रकाश देखे, तर मसँग जो बोलिरहनुभएको थियो, उहाँको आवाज तिनीहरूले बुझेनन्।

[10] “हे प्रभु, अब मैले के गर्नुपर्छ?” मैले सोधें। प्रभुले भन्‍नुभयो, “अब तिमी उठ, र दमस्कसमा जाऊ। त्यहाँ तिमीलाई जे काम गर्न खटाइएको छ, ती सबै कामहरू त्यहीं नै तिमीलाई बताइनेछ।”

[11] त्यस प्रकाशको तेजले म देख्न सकिनँ, तब मेरा सङ्गीहरूका हातद्वारा डोर्‍याउँदै म दमस्कस आएँ।

[12] “त्यहाँ हननिया नाउँ गरेका एकजना मानिस मलाई भेट्न आए। तिनी व्यवस्थामा अति पोख्त थिए, र त्यहाँ बस्‍ने सबै यहूदीहरूमा अति नै सम्मानित पनि थिए।

[13] उनी मकहाँ आए, र मेरो छेउमा उभिएर भने, ‘भाइ शाऊल, आफ्नो आँखाको ज्योति प्राप्‍त गर,’ र तुरुन्तै मैले तिनलाई देखें।

[14] “त्यसपछि तिनले भने: ‘हाम्रा पुर्खाहरूका परमेश्‍वरले उहाँको इच्छा जान्‍न र एकजना धर्मी जनलाई हेर्न र उहाँको मुखबाट वचनहरू सुन्‍न तपाईंलाई छान्‍नुभएको छ।

[15] तपाईंले जे देख्नुभएको छ र जे सुन्‍नुभएको छ, ती कुराका सबै मानिसहरूमा तपाईं उहाँको साक्षी हुनुहुनेछ।

[16] अब तपाईं केका निम्ति पर्खिरहनुभएको छ? उठ्नुहोस्, बप्‍तिस्मा लिनुहोस् र प्रभुको नाउँ लिँदै आफ्ना पापहरूको क्षमा प्राप्‍त गर्नुहोस्।’

[17] “जब म यरूशलेम फर्केर आएँ र मन्दिरमा प्रार्थना गरिरहेको थिएँ, म ध्यानमग्न अवस्थामा पुगें

[18] र मसँग दर्शनमा प्रभुले भन्‍नुभयो, ‘छिटो गर! यरूशलेम तुरुन्तै छोड, किनकि तिमीले मेरो बारेमा दिएको साक्षी यहाँका मानिसहरूले स्वीकार गर्नेछैनन्।’

[19] “मैले जवाफ दिएँ, ‘प्रभु, यी मानिसहरूलाई थाहा छ, तपाईंमा विश्‍वास गर्नेहरूलाई बन्दी बनाउन र सताउन म एउटा सभाघरबाट अर्को सभाघर गएँ।

[20] र जब तपाईंको गवाही स्तिफनसलाई रगत बगाइएको थियो, त्यसको अनुमति दिँदै उनलाई मार्ने साक्षीहरूको लुगाफाटाहरू हेरविचार गर्दै म त्यहीं उभिरहेको थिएँ।’

[21] “अनि परमेश्‍वरले मलाई भन्‍नुभयो, ‘जाऊ म तिमीलाई धेरै टाढा गैरयहूदीहरूकहाँ पठाउनेछु।’ ”

[22] यति भनुन्जेल भीडले पावलका कुरा सुने। त्यसपछि तिनीहरू आफ्नो उच्‍च सोरमा यसरी कराउन थाले, “यस मानिसलाई पृथ्वीबाटै हटाइयोस्! यो बाँच्न योग्यको छैन!”

[23] जब तिनीहरू कराउन थाले र आफ्नो लुगा फ्याँक्न र हावामा धूलो उडाउन थाले,

[24] तब सेनापतिले पावललाई ब्यारेकभित्र लैजान आदेश दिए। ती मानिसहरू किन उनीप्रति त्यसरी कराइरहेका छन्, सो पत्ता लगाउनका निम्ति उनलाई कोर्राले कुट्ने र सोधपुछ गर्ने निर्देशन दिए।

[25] जब तिनीहरूले उनलाई कोर्राले कुट्नलाई बाँधे, तब त्यहाँ उभिएको कप्‍तानसँग पावलले सोधे, “कुनै पनि दोष पत्ता नलागेको एउटा रोमी नागरिकलाई तपाईंहरूले कोर्राले कुट्नु के कानूनी कुरा हो?”

[26] जब कप्‍तानले यो कुरो सुने, ऊ सेनापतिकहाँ गएर सो बतायो र सोध्यो, “तपाईं के गर्दै हुनुहुन्छ? यो मानिस ता रोमी नागरिक रहेछ।”

[27] सेनापति पावल भएको ठाउँमा गएर सोधे, “मलाई भन, के तिमी रोमी नागरिक हौ?” “हो, म रोमी नागरिक हुँ,” उनले जवाफ दिए।

[28] अनि सेनापतिले भने, “रोमी नागरिक हुनका निम्ति मैले त ठूलो मूल्य चुकाउनुपरेको थियो।” “तर म ता जन्मद्वारा नै रोमी नागरिक हुँ,” पावलले जवाफ दिए।

[29] उनलाई प्रश्न गरी जाँच गर्न तम्सिएकाहरू त्यो सुनेर तुरुन्तै पछि हटिगए। जब सेनापतिले एक रोमी नागरिक, पावललाई बाँधेको थाहा पाए, उनी आफै पनि तर्सिए।

[30] वास्तवमा यहूदीहरूले किन पावललाई आरोप लगाएका हुन्, सेनापति पत्ता लगाउन चाहन्थे। त्यसैले अर्को दिन, उनले पावललाई बन्धनबाट फुकाइदिए र मुख्य पूजाहारीहरू र महासभाका सबैलाई भेला हुन तिनले आदेश दिए। अनि तिनले पावललाई ल्याएर तिनीहरू समक्ष खडा गराए।

प्रेरित — Chapters