Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 5:17

[1] Тэн­гэ­рийн хаанч­лал нь сүйт залууг уг­та­хаар дэн­лүү­гээ аваад гар­сан ар­ван охин­той тѳс­тэй юм.

[2] Тэд­ний тав нь мун­хаг, тав нь ухаалаг байлаа.

[3] Мунх­гууд нь дэн­лүү­гээ авах­даа то­сыг нь ав­сан­гүй.

[4] Ха­рин ухаалгууд нь савтай тосыг дэнлүүтэй нь хамт ав­чээ.

[5] Хүр­гэн болох сүйт залууг саатсанд тэд бүгд үүрэглэсээр унтав.

[6] Гэ­тэл щѳ­нѳ дѳ­лѳѳр "Ха­раач, сүйт залуу бай­на. Түү­нийг уг­таж авц­гаа" гэ­х хащхираан хадав.

[7] Нѳ­гѳѳ охид бүг­д бо­сож, дэн­лүү­гээ бэл­дэв.

[8] Мунх­гууд нь ухаалгуудад "Би­дэнд тос­ноо­соо ѳгѳѳч. Дэн­лүү маань бѳ­хѳх нь" гэ­сэнд

[9] ухаалгууд нь "Би­дэнд ч, та нарт ч хү­рэл­цэх­гүй. Оронд нь ху­дал­даа­чинд очиж, ѳѳрсдѳѳ ху­дал­даж ав" гэ­жээ.

[10] Тэд­нийг ху­дал­даа хий­хээр яв­сан хойгуур сүйт залуу ирээд, бэ­лэн байгсад түүний хамт ху­ри­мын найрт оров. Тэ­гээд үүдээ хаа­жээ.

[11] Да­раа нь бу­сад охид ирж, "Эзэн, эзэн, би­дэнд он­гойл­гож ѳгѳѳч" гэ­хэд

[12] ха­рин тэр ха­риуд нь "Үнэнээр Би та нарт хэлье. Би та на­рыг та­них­гүй" гэв.

[13] Та нар тэр ѳд­рийг ч, ца­гийг ч мэ­дэх­гүй тул соргог бай.

[14] Энэ нь хо­лын аянд га­рах­даа зарц нараа дуу­даад, эзэмщ­илээ тэ­дэнд даат­гаж буй нэ­гэн хүн­тэй адил билээ.

[15] Нэ­гэнд нь тэр тав, нѳ­гѳѳд нь хоёр, ѳѳр нэ­гэнд нь нэг та­лант тус бүрд нь чадварынх нь дагуу ѳг­чээ. Тэ­гээд аян­д гарч гэ­нэ.

[16] Та­ван та­лант ав­сан нь тэр да­руй явж, түү­гээ­рээ ху­дал­даа хий­гээд та­выг нэмж олов.

[17] Үү­ний нэ­гэн адил хоёртой нь мѳн хоёрыг нэмж ол­жээ.

[18] Ха­рин нэгийг авсан нь явж, га­зар ухаад, эз­ний­хээ мѳн­гийг нуу­жээ.

[19] Удаан ху­га­цаа­ны да­раа ѳнѳѳх зарц нарын эзэн ирж, тэ­дэн­тэй тоо­цоо бо­дож гэ­нэ.

[20] Та­ван та­лант ав­сан нь ирээд, илүү та­ван та­лант ѳгч, "Эзэн, та на­дад та­ван та­лант ол­го­сон. Би та­ван та­лант нэмж ол­сон" гэв.

[21] Эзэн нь түүнд "Сайн бай­на, ит­гэм­жит сайн зарц минь! Чи цѳѳн юманд ит­гэмж­тэй бай­сан тул чамд ихийг ха­риу­цуулъя. Эз­ний­хээ баяр баяс­га­ланд ор" гэ­жээ.

[22] Хоёр та­лант ав­сан нь ирээд, "Эзэн, та на­дад хоёр та­лант ол­го­сон. Би хоёр та­лант нэмж олов" гэхэд

[23] эзэн нь түүнд "Сайн бай­на, ит­гэм­жит сайн зарц минь! Чи цѳѳн юманд ит­гэмж­тэй бай­сан тул чамд ихийг ха­риу­цуулъя. Эз­ний­хээ баяр баяс­га­ланд ор" гэ­жээ.

[24] Мѳн нэг та­лант ав­сан нь ирж, "Эзэн, би та­ныг үр суул­гаа­гүй газ­раасаа ха­даж ав­даг, ца­цаа­гүй газ­раасаа хураадаг ха­туу хүн гэд­гийг мэд­нэ.

[25] Би ай­сан тул явж, та­ны та­лан­тыг га­зар нуу­чих­сан. Хар, та­ных энэ бай­на" гэв.

[26] Эзэн нь түүнд "Цѳвт, зал­хуу зарц, чи на­майг үр суул­гаа­гүй газ­раасаа ха­даж ав­даг, ца­цаа­гүй газ­раасаа хураадгийг мэд­дэг гэ­нэ ээ?

[27] Тэг­вэл чи мѳн­гийг минь мѳн­гѳ хүү­лэг­чид хад­га­луу­лах ёс­той бай­сан. Тэг­сэн бол би ирээд, ѳѳ­рийн­хий­гѳѳ хүү­тэй нь авах бай­сан.

[28] Түү­нээс нэг та­лан­тыг авч ар­ван та­лант­тайд нь ѳг.

[29] Учир нь хэнд бай­на, түүнд илүү их ѳгѳг­дѳ­нѳ. Тэр нэ­гэнд эл­бэг дэл­бэг байх бол­но. Ха­рин хэнд байх­гүй бай­на, түүнээс бай­гаа нь хүр­тэл аваг­дана.

[30] Энэ ащиггүй зарцыг ха­ран­хуйд хѳѳж гар­га! Тэнд уйлаан, щү­д ха­ви­рах нь буй" гэж хэ­лэв.

[31] Хү­ний Хү­ү­ алд­раа дуурс­ган бүх тэн­гэр элчийнхээ хамт ирж, сүр жавх­лант сэн­тий­дээ зал­рах бол­но.

[32] Бүх үн­дэст­эн ѳм­нѳ нь цуг­лаж, хонь­чин хо­нио ямаа­наас тус­гаар­ла­даг щиг Тэр тэд­нийг нэг нэг­нээс нь тус­гаар­лаад,

[33] хо­нио ба­руун, ямааг зүүн ­талдаа байл­га­на.

[34] Тэ­гээд Хаан ба­руун­ талдаа байгс­дад хэ­лэх нь "Эцэ­гээр минь ерѳѳг­дѳг­сѳд ѳѳ, наащ ир. Ер­тѳн­цийн суу­риас та нарт бэлт­гэ­сэн хаанч­ла­лыг ѳв­лѳн ав­су­гай.

[35] Учир нь ѳл­сѳж бай­хад минь та нар На­дад идэх юм ѳг­сѳн. Цан­гаж бай­хад минь уух юм ѳг­сѳн, харь хүн бай­хад минь урьж оруул­сан,

[36] нүц­гэн бай­хад минь На­майг хув­цас­ла­сан, ѳвч­тэй бай­хад минь На­майг эр­гэж бай­сан, що­ронд бай­хад минь Над уруу ир­сэн би­лээ" гэхэд

[37] зѳвт хү­мүүс Түүнд "Эзэн, бид хэ­зээ ѳл­сѳж бай­хыг тань ха­раад хоол­лож, цан­га­хад тань уух юм ѳг­сѳн бэ?

[38] Хэ­зээ бид харь хүн байс­ныг тань ха­раад, урьж оруу­лан нүц­гэн бай­хад тань хув­цас­ла­сан бэ?

[39] Хэ­зээ бид ѳвч­тэй бай­хыг тань ха­раад, эр­гэж, що­ронд бай­хад тань оч­сон юм бэ?" гэх бол­но.

[40] Тэ­гэ­хэд Хаан тэ­дэнд "Үнэнээр Би та нарт хэлье. Та нар энэ ах дүү­сийн минь дорд нэгэнд ийн­ үйлдсэн бол На­дад хий­сэн хэ­рэг" гэж хэл­нэ.

[41] Тэ­гээд Тэр зүүн ­талд байгс­дад хан­дан "Ха­рааг­даг­сад аа, На­даас зайл. Диа­вол бо­лоод түү­ний тэн­гэр элч нарт бэлт­гэ­сэн мѳнх галд ор.

[42] Учир нь та нар ѳл­сѳж бай­хад минь идэх юм ѳгѳѳ­гүй, цан­гаж бай­хад минь уух юм ѳгѳѳ­гүй,

[43] харь хүн бай­хад минь урьж оруу­лаа­гүй, нүц­гэн бай­хад минь хув­цас­лаа­гүй, ѳвч­тэй бо­лоод що­ронд бай­хад минь Намайг эргээгүй" гэж хэл­нэ.

[44] Тэд мѳн адил "Эзэн, хэ­зээ бид Та­ныг ѳл­сѳж, цан­гаж, харь хүн, нүц­гэн, ѳвч­тэй, що­ронд бай­хыг тань ха­раад, Танд үйлч­лээ­гүй юм бэ?" гэх бол­но.

[45] Тэр ха­риуд нь "Үнэнээр Би та нарт хэлье. Та нар эд­гээрийн дорд нэгэнд ийн үйл­дээ­гүй бол На­дад ч үйлдээ­гүй хэ­рэг" гэж хэл­нэ.

[46] Тэд мѳнх щийт­гэлд, ха­рин зѳвт нь мѳнх аминд орох юм гэж айлд­лаа.

Ма­тай — Chapters