Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 4:33

[1] Тэг­тэл Ие­ру­са­ли­маас фа­ри­сай­чууд бо­лон хуу­лийн багщ нар Есүс дээр ирж —

[2] Яагаад Таны щавь нар ахмадын ёс занщ­лыг зѳр­чи­нѳ вэ? Тэд талх идэх­дээ га­раа угаах­гүй юм гэц­гээ­хэд

[3] Тэр ха­риуд нь тэ­дэнд —Яа­гаад та нар бас ёс занщ­лын­хаа тѳ­лѳѳ Бур­ха­ны ту­щаа­лыг зѳр­чи­нѳ вэ?

[4] Бур­хан "Эцэг, эхээ хүн­дэл", "Эцэг, эхээ хараагч нь үхэх ёстой" гэж айлд­сан.

[5] Гэ­тэл та нар "Хэн эцэгтээ эсвэл эх­дээ «Танд­ хэрэг болох байсан зүй­лээ би Бур­ханд ѳр­гѳ­сѳн» гэж хэл­нэ,

[6] тэр нь эц­гээ эсвэл эхээ хүнд­лэх хэ­рэг­гүй" гэ­дэг.n Та нар ийн­хүү ёс занщ­лын­хаа тѳ­лѳѳ Бур­ха­ны үгийг хү­чин­гүй бол­госон.

[7] Хоёр нүүртнүүд ээ, Исаиа та на­рын ту­хай эщ үзүүлэн сайн онож хэлэхдээ

[8] "Энэ ард тү­мэн На­майг амаа­раа хүндэлдэг. Гэвч зүрх нь На­даас хол бай­даг.

[9] Тэд хү­ний ту­щаалыг сургаал мэт зааж, Харин На­дад дэмий мѳр­гѳдѳг" гэ­сэн гэв.

[10] Тэрээр хур­сан ол­ныг дуудаад, тэ­дэнд —Сонс бас ухаар.

[11] Аманд ор­сон юм хү­нийг эс бу­зар­лана, ха­рин ам­наас гарч буй нь хү­нийг бу­зар­ла­на гэ­хэд

[12] щавь нар нь ойр­тож очоод, Түүнд —Энэ үг­сийг тань сон­соод фа­ри­сай­чууд бүдрэн унтууцсаныг Та мэ­дэв үү? гэ­жээ.

[13] Ха­рин Есүс ха­риуд нь —Тэн­гэр­лэг Эцэ­гийн минь та­риа­гүй алив ур­га­мал үнд­сээ­рээ су­га­лаг­да­на.

[14] Тэд­нийг ор­хи. Тэд сох­руу­дын сох­ор удирдагчид юм. Со­хор нь сохо­ртоо газарчилбал хо­ёул нү­хэнд унах бол­но гэ­хэд

[15] Петр Түүнд —Энэ сур­гаалт зүйр­лэ­лийг би­дэнд тайл­бар­лаач гэ­сэнд

[16] Тэр —Та нар ч бас ойл­гох­гүй хэ­вээр бай­на уу?

[17] Амаар орох алив зүйл гэд­сэнд ороод, жамаараа гадагщ арилд­гийг ойл­гох­гүй бай­на уу?

[18] Ха­рин ам­наас га­рах зүйлс нь зүрх­нээс гарч, энэ нь хү­нийг бу­зар­ла­даг.

[19] Зүрх­нээс ёрын бодол, ал­ла­га, зав­хай­рал, са­дарлал, хул­гай, ху­дал гэрч­лэл, гүт­гэ­лэг гар­даг.

[20] Эд­гээр нь хү­нийг бу­зар­ла­даг. Ха­рин га­раа угаал­гүй идэх нь хү­нийг эс бу­зар­ла­на гэ­жээ.

[21] Есүс тэн­дээс явж, Тир бо­лон Си­до­ны орчинд ирэв.

[22] Үзэгтүн, нэ­гэн ка­наан эмэг­тэй тэр му­жаас ирж —Эзэн, Да­ви­дын Хүү, на­майг ѳр­щѳѳ­гѳѳч. Охи­нд минь чѳт­гѳр айхтар щүглэчихлээ гэж ори­лов.

[23] Ха­рин Есүс түүнд нэг ч үг хариулсангүй. Тэг­тэл щавь нар нь ирээд, Түү­нээс —Түү­нийг явуу­лаач. Тэр эмэг­тэй араас маань орилсоор бай­на щүү дээ гэж гуйв.

[24] Гэ­тэл Есүс —Би зѳв­хѳн Из­раи­лийн гэ­рийн ал­дагд­сан хо­ньд уруу ил­гээгд­сэн юм гэ­сэн

[25] бо­ловч ѳнѳѳх эмэг­тэй ирээд, Түү­ний ѳм­нѳ мѳр­гѳж —Эзэн, на­дад тус­лаач гэ­хэд

[26] Есүс —Хүүх­дүү­дийн тал­хыг авч, нох­дод хаях нь сайн би­щ ээ гэв.

[27] Ха­рин тэр —Тийм ээ, Эзэн. Гэвч но­ход ч эз­дийн­хээ щи­рээ­нээс уна­сан үйр­мэ­гийг иддэг щүү дээ гэ­сэнд

[28] Есүс —Эмэг­тэй, ит­гэл чинь агуу юм. Хүс­сэ­нээр чинь болог гэ­хэд охин нь тэр цагт эд­гэр­чээ.

[29] Тэ­гээд Есүс тэн­дээс явж, Га­ли­л нуу­рын хавьд ирээд, уу­ланд гарч тэн­дээ суув.

[30] Мащ олон хүн Түүн дээр до­го­лон, та­хир ду­туу, со­хор, хэлгүй бо­лон ѳѳр олон хү­нийг авч ирээд хѳлд нь та­ви­лаа. Тэр тэд­нийг эд­гээв.

[31] Хэл­гүй­чүү­д яри­хыг, та­хир ду­туучууд эрүүл бо­ло­хыг, до­го­лонгуу­д ява­хыг, сох­руу­д ха­ра­хыг хур­сан олон үзээд гай­хан, Из­раи­лийн Бур­ха­ныг ал­дар­щуу­лав.

[32] Есүс щавь на­раа дуу­даад, тэ­дэнд —Би энэ хур­сан ол­ныг ѳрѳв­дѳж бай­на. Учир нь тэд Над­тай хамт гур­ван ѳдѳр байж, ямар ч идэх юм­гүй бол­жээ. Би тэд­нийг ѳлѳн зэл­мүүн явуул­маар­гүй бай­на. Тэд зам­даа суль­даж унах вий гэ­хэд

[33] щавь нар нь Түүнд —Бид энэ зэ­лүүд га­зар ийм олон хүнийг цат­гах тал­х хаа­наас авах би­лээ? гэ­сэнд

[34] Есүс —Та нарт хэ­дэн талх бай­на? гэв. Тэд —До­лоо, бас хэ­дэн жи­жиг за­гас бай­на гэ­лээ.

[35] Тэр хур­сан олонд га­зар суу­хыг ту­щаа­гаад,

[36] до­лоон талх мѳн за­га­сыг авч та­лар­хал ѳр­гѳн ху­ваа­гаад щавь нар­таа ѳгѳхѳд щавь нар нь хурсан олонд та­раан ѳгѳв.

[37] Бүгд идэж ца­даад, үлд­сэн цѳвдлийг цуг­луу­ла­хад до­лоон сагс дүүр­эв.

[38] Эмэг­тэй­чүүд, хүүх­дүү­дээс гад­на дѳр­вѳн мян­ган эр­с ид­сэн юм.

[39] Тэ­гээд хур­сан ол­ныг явуу­лаад, Тэр за­винд сууж, Ма­га­да­ны ну­тагт ирэв.

Ма­тай — Chapters