Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 3:42

[1] Зур­гаан ѳд­рийн да­раа Петр, Иа­ков бо­лон түү­ний дүү Ио­хан на­рыг Есүс да­гуу­лан хэдүүлхнээ ѳн­дѳр уу­л ѳѳд гар­чээ.

[2] Тэр тэд­ний ѳм­нѳ ху­вирав. Царай нь нар мэт гэ­рэл­тэж, хув­цас нь гэ­рэл мэт ца­гаан бол­сон бай­лаа.

[3] Ха­раг­тун. Мо­се, Елиа нар Түүн­тэй ярил­цах нь тэ­дэнд үзэг­дэв.

[4] Петр Есүст —Эзэн, энд бай­гаа маань би­дэнд сайн боллоо. Та­ныг хүс­вэл энд гур­ван ца­цар барьж ѳгье. Танд нэ­гийг, Мо­сед нэ­гийг, Елиад нэ­гийг гэж байтал,

[5] ха­раг­тун, гэ­рэлт үүл тэд­нийг бүр­хэн ава­хад, үүл­нээс —Энэ бол Ми­ний хайрт Хүү, Түүнд таа­лал минь орщ­дог. Түү­нийг сон­сог­тун гэх дуун га­рав.

[6] Щавь нар үү­нийг сон­соод, нүү­рээ­рээ унаж, ихэд айв.

[7] Есүс ирж, тэ­дэнд гар хүрээд —Бос, бүү ай гэ­лээ.

[8] Тэд нүдээ ѳр­гѳхдѳѳ Есү­сээс ѳѳр хэ­нийг ч олж эс харав.

[9] Тэд уу­лаас бууж ява­хад, Есүс тэ­дэнд —Хү­ний Хү­ү­г үхэгс­дээс амилуулагдах хүртэл энэ үзэгд­лийг хэнд ч бүү хэл гэж ту­щаав.

[10] Щавь нар нь Түү­нээс —Тэг­вэл яа­гаад хуу­лийн багщ нар Елиаг эхлээд ирэх ёс­той гэ­дэг юм бэ? гэж асуу­хад,

[11] Тэр ха­риуд нь —Елиа үнэ­хээр ирж, бүг­дийг сэр­гээх бол­но.

[12] Ха­рин Би та нарт хэлье. Елиа хэ­дий­н ир­сэн. Тэд түү­нийг та­ниа­гүй бѳ­гѳѳд юу хүс­сэнээ түүнд үйлд­сэн. Түүнч­лэн Хү­ний Хү­ү­ тэд­ний гарт зо­вох бол­но гэж айл­дав.

[13] Тэ­гэ­хэд л бап­тисч Ио­ха­ны ту­хай Тэр ярьс­ныг щавь нар ойл­го­жээ.

[14] Тэд хур­сан олон уруу ирэх үед нэ­гэн хүн Түү­нийг то­сож очоод, ѳм­нѳ нь сѳх­рѳн —

[15] Эзэн, хүүг минь ѳр­щѳѳ­гѳѳч. Тэр минь гараг саатай, их щаналж бай­на. Гал болон усанд байн­га унаж ойч­дог.

[16] Би түү­нийг Та­ны щавь нарт ав­чир­санд тэд эд­гээж чад­сан­гүй гэв.

[17] Есүс —Ит­гэл­гүй, завхарсан үеийн­хээн. Хэ­дий хүртэл би та нар­тай хамт байх юм бэ? Хэ­дий хүртэл Би та на­рыг тэвчих юм бэ? Түү­нийг Надад аваад ир гээд,

[18] Есүс түү­нийг зандарсанд чѳт­гѳр түү­нээс гарч, хүү тэр мѳ­чид эд­гэ­рэв.

[19] Тэг­тэл щавь нар нь Есүс уруу хэдүүлхнээ ирж, —Бид яа­гаад түү­нийг хѳѳн гар­гаж чад­сан­гүй вэ? гэж асуу­санд

[20] Есүс тэдэнд —Та нарын итгэл ѳчүүхнийх. Үнэнээр Би та нарт хэлье, ги­чийн үр тѳ­дий­хѳн ит­гэл та нарт бай­вал энэ уу­ланд "Эн­дээс тий­щээ нүү" гэж хэл­бэл тэр нүү­нэ. Та нарт бо­ломж­гүй юм гэж үгүй бол­но.p

[21] [Гэвч энэ тѳр­лийн чѳт­гѳр нь зал­бир­ал, ма­цаг ба­рилтаар л гар­даг хэ­мээн айл­дав.]

[22] Тэд­нийг Га­лилд цуг­таа бай­хад нь Есүс тэ­дэнд —Хү­ний Хү­ү­ хү­мүү­сийн гарт ту­щааг­дах гэж байна.

[23] Тэд Түү­нийг алах бѳ­гѳѳд Тэр гу­рав дахь ѳд­рѳѳ амил­на гэхэд тэд ихэд гуниглав.

[24] Тэд­нийг Ка­пер­наумд ирэ­хэд, хоёр драх­мын тат­вар ху­раагчид Петр дээр ирээд —Багщ чинь хоёр драх­мын тат­ва­раа тѳл­дѳг­гүй юм уу? гэ­сэнд

[25] тэр —Тѳл­дѳг гэв. Тэ­гээд Пет­рийг гэрт оро­ход, Есүс тү­рүү­лэн түүнд —Си­мон оо, чи юу гэж бод­дог вэ? Газ­рын хаад хэ­нээс гааль эсвэл ал­бан тат­ва­р ав­даг вэ? Хѳв­гүү­дээсээ юү эсвэл гад­нынхнаас уу? гэ­хэд

[26] тэр —Гад­нынхнаас гэхэд Есүс —Тэг­вэл хѳв­гүүд нь чѳ­лѳѳ­лѳгд­сѳн байх нь.

[27] Гэвч бид тэд­нийг бүдрэн унтууцуулах­гүйн тулд тэн­гис уруу явж, дэ­гээ хая. Эх­ний барь­сан за­гас­ны амыг нээж үз­вэл дѳр­вѳн драх­мын нэг зоо­сыг ол­но. Түү­нийг авч Ми­ний бо­лон ѳѳ­рийн­хѳѳ ѳм­нѳѳс тэ­дэнд ѳг гэж айлд­жээ.

Ма­тай — Chapters