[1] Ɗana, ka mai da hankali ga hikimata ka saurara da kyau ga kalmomin basirata,
[2] don ka ci gaba da yin kome daidai leɓunanka za su adana sani.
[3] Gama leɓunan mazinaciya na ɗigan zuma, maganarta tana da sulɓi fiye da mai;
[4] amma a ƙarshe tana da ɗaci kamar tafashiya, mai ci kamar takobi mai kaifi biyu.
[5] Ƙafafunta na kaiwa ga mutuwa; sawunta na jagora kai tsaye zuwa kabari.
[6] Ba ta wani tunanin rayuwa; hanyoyinta karkatacce ne, amma ba tă sani ba.
[7] Yanzu fa, ’ya’yana, ku saurare ni; kada ku juye daga abin da nake faɗa.
[8] Ku yi nesa da hanyarta, kana ku je kusa da ƙofar gidanta,
[9] don kada ku ba da ƙarfi mafi kyau ga waɗansu da kuma shekarunku ga wani marar imani,
[10] don kada baƙi su yi biki a kan dukiyarku wahalarku ta azurta gidan wani mutum dabam.
[11] A ƙarshen rayuwarku za ku yi ta nishi, sa’ad da namanku da jikinku suka zagwanye.
[12] Za ku ce, “Me ya sa na ƙi horo! Me ya sa zuciyata ta ƙi gyara!
[13] Ban yi biyayya da malamaina ba ko in saurari masu koyar da ni.
[14] Na zo gab da hallaka gaba ɗaya a tsakiyar dukan taron.”
[15] Ku sha ruwa daga tankinku, ruwa mai gudu daga rijiyarku.
[16] In maɓulɓulanku suka cika suna malala har waje, rafuffukan ruwanku a dandalin jama’a?
[17] Bari su zama naka kaɗai, don kada ka raba da baƙi.
[18] Bari maɓulɓulanka ya zama mai albarka, bari kuma ka yi farin ciki da matar ƙuruciyarka.
[19] Ƙaunatacciyar mariri, barewa mai kyan gani, bari mamanta su ishe ka kullum, bari ƙaunarta ta ɗauke hankalinka kullum.
[20] Ɗana, me ya sa za ka bari mazinaciya ta ɗauke maka hankali? Don me za ka rungume matar wani?
[21] Gama hanyar mutum a bayyane take a gaban Ubangiji, yana kuma lura da dukan hanyoyinsa.
[22] Ayyukan mugunta na mugun mutum tarko ne gare shi; igiyoyin zunubinsa za su daure shi kankan.
[23] Zai mutu saboda rashin ɗa’a yawan wawancinsa zai sa yă kauce.