[1] Sa’ad da ka zauna domin cin abinci da mai mulki, ka lura sosai da abin da yake gabanka,
[2] ka kuma sa wuƙa a maƙogwaronka in kai mai ci da yawa ne.
[3] Kada ka yi marmarin abincinsa mai daɗi gama wannan abinci ruɗu ne.
[4] Kada ka gajiyar da kanka don ka yi arziki; ka kasance da hikimar dainawa.
[5] Da ƙyiftawar ido a kan wadata ta ɓace, gama tabbatacce sukan yi fikafikai sukan tashi sama kamar gaggafa.
[6] Kada ka ci abincin mai rowa, kada ka yi marmarin abincinsa mai daɗi;
[7] gama shi wani irin mutum ne wanda kullum yana tunani game da tsadar abincin. Zai ce maka, “Ci ka sha,” amma zuciyarsa ba ta tare da kai.
[8] Za ka yi amai ɗan abin da ka ci dukan daɗin bakinka kuwa zai tafi a banza.
[9] Kada ka yi magana da wawa, gama zai yi wa maganar hikimarka ba’a.
[10] Kada ka kawar da shaidar iyaka ta dā ko ka ɗiba gonar marayu,
[11] gama mai Kāriyarsu yana da ƙarfi; zai kuwa yi magana dominsu.
[12] Ka mai da hankali ga umarni ka kuma kasa kunne ga kalmomin sani.
[13] Kada ka bar yaro ba horo; in ka yi masa horo da sanda, ba zai mutu ba.
[14] Ka hukunta shi da sanda ka ceci ransa daga mutuwa.
[15] Ɗana, in zuciyarka mai hikima ce, to, zuciyata za tă yi murna;
[16] cikin cikina zai yi farin ciki in leɓunanka suna maganar abin da yake daidai.
[17] Kada ka bar zuciyarka tă yi ƙyashin masu zunubi, amma kullum tsoron Ubangiji za ka yi kishi.
[18] Tabbatacce akwai sa zuciya ta nan gaba dominka, kuma sa zuciyarka ba za tă zama a banza ba.
[19] Ka saurara, ɗana, ka zama mai hikima, ka kafa zuciyarka a hanyar da take daidai.
[20] Kada ka haɗa kai da waɗanda suke shan ruwan inabi da yawa ko masu haɗama kansu da abinci,
[21] gama bugaggu da ruwan inabi da masu yawan ci sukan zama matalauta, gama jiri yakan yi musu sutura da tsummoki.
[22] Ka kasa kunne ga mahaifinka, wanda ya ba ka rai, kada kuwa ka rena mahaifiyarka sa’ad da ta tsufa.
[23] Ka saye gaskiya kada kuwa ka sayar da ita; ka nemi hikima, horo da fahimi.
[24] Mahaifin adali yana da farin ciki sosai; duk wanda yake da ɗa mai hikima yakan ji daɗinsa.
[25] Bari mahaifinka da mahaifiyarka su yi murna; bari wadda ta haife ka tă yi farin ciki!
[26] Ɗana, ka ba ni zuciyarka bari kuma idanunka su kiyaye hanyoyina,
[27] gama karuwa rami ne mai zurfi mace marar aminci matsattsiyar rijiya ce.
[28] Kamar ’yan fashi, takan kwanta tana jira tana kuma ninka rashin aminci a cikin maza.
[29] Wa yake wayyo? Wa yake baƙin ciki? Wa yake neman fada? Wa yake gunaguni? Wa yake da raunuka ba dalili? Wa yake da jan idanu?
[30] Waɗanda suke daɗe suna shan ruwan inabi, waɗanda suke neman ƙoƙon damammen ruwan inabi.
[31] Kada ka ƙyifce ido a ruwan inabi sa’ad da ya yi ja, sa’ad da yana da kyan gani a cikin ƙwarya, sa’ad da yana gangarawa sumul a maƙogwaro!
[32] A ƙarshe yana sara kamar maciji da kuma dafi kamar gamsheƙa.
[33] Idanunka za su riƙa gane-gane, zuciyarka kuma za su riƙa tunani abubuwa masu rikitarwa.
[34] Za ka zama kamar wanda yake barci a tsakiyar tekuna, kwance a sama itacen jirgin ruwa.
[35] Za ka ce “Sun buge ni, amma ban ji ciwo ba! Sun daddoke ni, amma ba na jin zafinsa! Yaushe zan farka don in ƙara shan wani?”